Boekrecensie: De donor door Helen Fitzgerald

De donor van Helen FitzgeraldVan Helen Fitzgerald heb ik twee boeken gelezen, allebei als e-book. Het eerste was Ex (Engels: Bloody Women) en het andere The Duplicate. Deze boeken zijn allebei een soort van thrillers, maar ook weer niet, en redelijk uniek en verrassend.

Van De donor las ik eerst een paar hoofdstukken en gaf er mijn mening over. Nu heb ik dan eindelijk het hele boek gelezen! Lees hier wat ik ervan vond.

De donor: Waar het over gaat

De uitgever zegt: “Will is eind veertig en vader van een tweeling. Zijn vrouw heeft hem verlaten toen zijn dochters nog in de luiers zaten en sindsdien heeft ze zich niet meer laten zien. Hij weet zich goed te redden: Georgie en Kay worden overstelpt met liefde en Will verdient met zijn saaie administratieve baan genoeg om hen te kunnen onderhouden.

Als Georgie op haar zestiende een zeldzame nierziekte blijkt te hebben, biedt Will zich direct aan als donor. Zonder een nieuwe nier heeft ze niet lang meer te leven. Maar dan blijkt Kay dezelfde ziekte te hebben als haar zus.”

De donor: Wat ik er van vond

Net als de andere twee boeken die ik van Fitzgerald las, is ook dit niet een echte thriller. Helemaal in het begin van het boek gaat er wel iemand dood:

Het was geweldig nieuws. Er was zojuist iemand gestorven.

Het is ook meteen al duidelijk wie: de vader. Dat is inderdaad goed nieuws, want de beide dochters hebben een nierziekte en staan op de wachtlijst voor een nieuwe nier. Maar ja, je eigen vader dood? Dat is toch ook weer heel slecht nieuws.

Het verhaal gaat daarna meteen terug naar het verleden waarin Will, na het vertrek van zijn vrouw, in zijn eentje de tweeling opvoedt. Het ene meisje, Kay, is altijd lief en makkelijk, terwijl de andere, Georgie, meer op de moeder lijkt, en ontevreden en lastig door het leven gaat.

Als de kinderen een jaar of zestien zijn, blijken ze allebei een nierziekte te hebben. Will kan maar één van zijn nieren afstaan. Maar aan wie?

Het boek is af en toe erg grappig. Behalve de laatste paar hoofdstukken vond ik het ook een heel geloofwaardig verhaal. Maar naar het einde toe wordt het allemaal wel iets te gemakkelijk opgelost. Dat vond ik niet zo sterk. En een literaire thriller? Ach, ik geloof er niet zo in. En in dit geval is het geen van beide.

Maar wel een mooi boek!


Mijn waardering: 4 sterren (van de 5)

Bladzijden: 276

Publicatie datum: 2011

Dit boek heb ik: gekocht

4 reacties op “Boekrecensie: De donor door Helen Fitzgerald

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s