Boekrecensie: Dit kan niet waar zijn door Joris Luyendijk

Dit kan niet waar zijn door Joris LuyendijkDit kan niet waar zijn: Waar het over gaat

De uitgever zegt: ‘De financiële wereld blijkt geen ver-van-mijn-bedshow. De financiële wereld is het bed zelf. En toen op 15 september 2008 de Amerikaanse bank Lehman Brothers failliet ging, stortte dat bed op een haar na in. Bankiers in de City hamsterden voedsel, zetten hun geld om in goud, of bereidden de evacuatie van hun kinderen naar het platteland voor.

Joris Luyendijk zat twee jaar lang ondergedompeld in deze wereld. Aan het begin wist hij er net zoveel van als de gemiddelde burger, namelijk bijna niks. Stap voor stap lieten insiders hem zien hoe de financiële wereld in elkaar zit – met gevaar voor hun eigen baan.

Zijn bankiers monsters? Is hebzucht het probleem? En veel belangrijker: kan het weer gebeuren? Zijn de diepere oorzaken van de crash van 2008 weggenomen, of is de financiële wereld nog altijd een tijdbom in het hart van onze samenleving?’

Dit kan niet waar zijn: Wat ik ervan vond

Ik heb jaren in Engeland gewoond en daar was ik bevriend met een gezin dat een (tweedehands) sportauto kocht van de bonus van de man. Die werkte bij een grote bank in Londen. Ze woonden in een huis met zes slaapkamers en een appartement boven het garageblok, en de kinderen zaten op een privéschool.

Is het de schuld van die man, die crisis van 2008? Of is hij een onschuldige bystander?

Luyendijk probeert in dit boek te achterhalen waar de oorzaak ligt van de crisis van 2008, wie daar schuldig aan zijn en of het nog eens zou kunnen gebeuren. Om met het laatste te beginnen, jazeker. Er is niets veranderd. De schuldigen, dat zijn in de eerste plaats het systeem en in de tweede plaats de mensen die bij de banken werken.

Er worden steeds weer nieuwe financiële producten bedacht waar grote winst mee te behalen is. Maar die zitten zo ingewikkeld in elkaar, dat het moeilijk te voorspellen is wat de risico’s zijn. Ook is het gewoon niet uit te leggen aan het management hoe alles in elkaar zit, en het management regeert dus met veel te weinig informatie.

Datzelfde management kan een medewerker ontslaan op elke willekeurige dag. Maakt iemand dus niet genoeg winst, dan heeft hij kans de volgende dag op straat te staan. Dag huis, dag dure privéschool! Dus iedereen zorgt dat hij vandaag winst maakt en aan langetermijnvisie wordt niet gedaan.

Joris Luyendijk wist niets van het onderwerp toen hij bankiers van allerlei functies begon te interviewen. Daardoor is zijn boek ook voor andere niet-wetenden heel goed te volgen. Je komt erachter dat er niets is veranderd sinds 2008 en dat dat eigenlijk ook niet zomaar even kan. Wat wel kan, is dat het de volgende keer echt goed mis gaat. Luyendijk ziet wel een oplossing, maar begrijpt ook dat die geen schijn van kans heeft.


Mijn waardering: 4 (van de 5)

Dit boek heb ik: gekregen in een goodiebag van uitgeverij Atlas Contact

Aantal bladzijden: 208

Gepubliceerd in: 2015

Extra: Dit boek telt mee voor de Ik Lees Nederlands! uitdaging (6/20).ILN

Boekrecensie: De groene pen door Eloy Moreno

De groene pen van Eloy MorenoDe groene pen: Waar het over gaat

De uitgever zegt: ‘De veertigjarige zoon, vader en echtgenoot in De groene pen vraagt zich af of je de rest van je leven op 445m2 kunt doorbrengen. Hij voelt zich gevangen, in zijn huis, in zijn auto en in zijn baan. Gevangen in de routine waarin vandaag hetzelfde is als gister, en de dag van morgen altijd hetzelfde als vandaag. Een zich steeds maar herhalende en beklemmende routine waarin het hem ontbreekt aan tijd. Tijd om te lachen, tijd om te genieten van zijn vrouw en zoontje, tijd om te leven. Tijd om gelukkig te zijn.

Hij pakt zijn spullen en vertrekt naar de Pyreneeën, op zoek naar bezinning en vooral naar zichzelf. In die prachtige en adembenemende omgeving wordt hij geconfronteerd met zijn verleden, dat hij verbindt met het heden maar dat hem uiteindelijk in staat stelt om vooruit te kijken…’

De groene pen: Wat ik ervan vond

Dit boek las ik tegenlijkertijd met Isi van het blog FromIsi. We vonden het allebei een goed boek. Ik vond het heel frappant hoe ik tijdens het lezen ook het gevoel had van, waar doe je het eigenlijk allemaal voor, waarom lopen we allemaal netjes in het gareel en houden we zo weinig tijd over voor de dingen die we écht leuk vinden?

De hoofdpersoon (ik weet eerlijk gezegd niet of we zijn naam ook te weten komen) heeft schoon genoeg van zijn saaie leven. Hij spreekt heel weinig met zijn vrouw, zijn zoontje ziet hij ‘s avonds een uurtje, en verder brengt hij zijn tijd door op kantoor, waar zijn pennen regelmatig weg zijn. Hij koopt een speciale, groene pen, en als die ook kwijtraakt, gaat hij op onderzoek uit. De verwikkelingen die daaruit volgen, veranderen zijn leven.

Hoewel het leven van de hoofdpersoon elke dag weer het zelfde was, was het niet saai om te lezen. Stukje bij beetje komen we meer te weten over zijn pennen-obsessie en het geval van de groene pen. Op een gegeven moment wilde ik ook heel graag dat die pen nu eindelijk weer terugkwam!

Dit is een boek om eens even na te denken waar je mee bezig bent, en of je zo nog héél lang wilt doorgaan. Of, doen wat de hoofdpersoon doet. Wat dat is, moet je zelf maar lezen!


Mijn waardering: 4.5 sterren (van de 5)

Dit boek heb ik: gewonnen van uitgeverij Karakter (via thesword.nl)

Aantal bladzijden: 328

Gepubliceerd in: 2012 (oorspronkelijke Spaanse editie, 2011, El bolígrafo de gel verde)

Vertaald door: Imke Zuidema en Carla Zijlemaker

 

Boekrecensie: Weerwater door Renate Dorrestein

Weerwater door Renate DorresteinWeerwater : Waar het over gaat

De uitgever zegt: ‘De wereld vergaat. Op één stad na: Almere. Als de stofwolken zijn opgetrokken, blijken er nog maar een paar duizend inwoners over. Het zijn voornamelijk vrouwen, onder wie gastschrijfster Renate Dorrestein. De schaarse overlevende mannen zijn ontsnapte gevangenen.

Langzaam hervindt de ontredderde gemeenschap haar evenwicht. Maar na een paar jaar zijn er nog steeds geen kinderen geboren. Net als alle hoop op nieuw leven dreigt te vervliegen, is er plotsklaps een baby. De vondst stelt de bewoners voor een raadsel. Is er misschien toch nog leven buiten Almere? Of luidt deze gebeurtenis het begin van het einde in? En aan wie van alle hunkerende vrouwen zal baby Ally in de tussentijd worden toegewezen?

In deze originele en spannende roman laat Renate Dorrestein zien dat de liefde ons uiteindelijk overal doorheen sleept. Weerwater is een even humoristische als schrijnende vertelling over uitzichtloosheid en hoop, egoïsme en opoffering, van een schrijfster op de toppen van haar kunnen.’

Weerwater: Wat ik ervan vond

Fijn, mijn favoriete schrijver kon het niet laten over mijn favoriete onderwerp te schrijven: het post-apocalyptische tijdperk.

Er waren wel wat dingen mis met dit verhaal, heel waarschijnlijk was het allemaal niet, maar Renate Dorrestein schrijft het zo heerlijk op, dat het niet uitmaakt of het nu wel of niet kan. Het is gewoon zo leuk!

Het leventje ging wel zijn gangetje, maar er was natuurlijk ook veel anders. Water was moeilijk te krijgen; om eten te produceren moest er samengewerkt gaan worden. Heel fijn was het dat er geen externe bedreigingen waren: geen vampieren, zombies of andere groepen mensen die hen naar het leven stonden. Wel was er de bedreiging van een aantal ex-gevangenen die af en toe vrouwen kwamen stelen. Daar zat geen prettig verhaal achter, maar gelukkig werden ons de details grotendeels bespaard.

Dorrestein speelt zelf ook een rol het verhaal. Eigenlijk begint het verhaal zoals het in het echt ook zou kunnen zijn gebeurd: Ze arriveert om als writer in residence een paar maanden in Almere te verblijven in het huis waar ze in het echt ook blijkt te hebben gewoond (dat weet ik uit interviews). Al snel gebeurt er iets, waardoor zij en vele anderen Almere willen verlaten. Maar dat is niet zo’n goed idee.

Dorrestein gaat doen wat ze toch al zou doen: schrijven, maar dan vooral over wat er allemaal gebeurt in de tijd dat ze de stad niet uit kunnen. Ze wordt dus een soort van geschiedschrijver. Het wordt spannend als er een baby opduikt die in eerste instantie aan Dorrestein gegeven wordt. Waar komt deze baby vandaan? Was er iemand zwanger in de stad? Of komt het kind van buiten? Maar hoe dan, en kunnen zij dan nu ook vertrekken?

Lekker vlot geschreven. Er waren veel maar-hoe-zit-het-dan-met-dit-of-dat-momenten waar er nog een heleboel uitleg gegeven zou moeten worden om het verhaal waterdicht te maken. Maar ach, daar ging het helemaal niet om!


Mijn waardering: 4,5 (van de 5)

Dit boek heb ik: gekocht bij de fysieke boekwinkel

Aantal bladzijden: 302

Gepubliceerd in: 2015

Extra: Dit boek telt mee voor de Ik Lees Nederlands! uitdaging (5/20).ILN

Sneak Preview bij Atlas Contact -2-

sneak

 

Een paar maandagen geleden organiseerde uitgeverij Atlas Contact een sneak preview voor de pers. Op deze middag werden boeken getoond die na de zomer zullen uitkomen. Zie hier het eerste deel van mijn verslag.

Nadat we al een aantal heel interessante boeken hadden zien langskomen, en in de pauze met auteurs en mensen van de uitgeverij hadden gekletst, ging het weer verder met nóg meer mooie boeken!

myttingVan Lars Mytting, een heel populaire schrijver in zijn land, Noorwegen, verschijnen er maar liefst twee boeken tegelijk. Het ene is De man en het hout en gaat over … houthakken. ‘Een praktische handleiding voor alles wat te maken heeft met het kappen, hakken, stapelen en het in de fik steken van alle soorten hout.’ Dat doen ze in Noorwegen misschien de hele tijd, hier zie ik de gemiddelde man nog niet zo snel zijn eigen haardvuur bij elkaar hakken. Ik ben reuze benieuwd of dit boek aan zal slaan!

Het andere boek van Mytting is Zwem met de verdronkene, over een zoektocht naar een familiegeheim met in de achtergrond de 20e-eeuwse geschiedenis. Ook hier speelt hout een rol. Het boek trekt me niet zo aan, behalve dan dat de zoektocht o.a. naar de Shetlandeilanden gaat, en gek genoeg ga ik dan meteen rechtop zitten. :-)

maanzonHet nieuwe boek van Stefan Brijs heet Maan en zon en gaat over drie generaties van een familie uit Curaçao. Er is een geheim waardoor Max besluit zijn gezin en het eiland te verlaten. Wat is er aan de hand? Van Brijs heb ik met veel plezier De engelenmaker gelezen en ik ben benieuwd naar dit nieuwe boek.

.

.

.

nematollahJournalist Marja Vuijsje houdt niet zo van reizen, zij blijft het liefst in Amsterdam. Maar dat mensen uit een groot deel van de wereld wel naar Amsterdam komen, en daar blijven wonen, fascineert haar: je vertrouwde omgeving achterlaten, hoe kun je dat doen en wat doet het met je?

In Het rijbewijs van Nematollah gaat het over een Iraanse familie waarvan een gedeelte in Nederland woont en een gedeelte in Iran. Vaak wordt Iran als een slecht land gezien, maar waarom hebben de emigranten dan toch heimwee, en is het er inderdaad zo slecht?

2828Van Salman Rushdie heb ik nog nooit wat gelezen en dat ben ik ook niet van plan. Hij is een van de weinige auteurs waar ik een hekel aan heb zonder wat van hem gelezen te hebben. Het is zijn gezicht, dat staat me niet aan. Ik weet het, ik weet het, maar ja, niemand die mij verplichten kan iets van deze man te lezen!

Jamal Ouairiachi begint zijn korte voordracht over het nieuwe boek van Rusdie, Twee jaar, acht maanden en achtentwintig nachten al niet veel positiever. Maar hij leest Rushdie wel, dat wel. Het nieuwe boek noemt hij megalomaan, net zoals Rushdie’s andere boeken en dat vindt hij wel mooi. Het verhaal begint in de 12e eeuw en loopt door tot 1000 jaar na nu (dat is wel weer heel aantrekkelijk!). Het boek heeft tientallen personages en is losjes gebaseerd op De vertellingen van duizend en één nacht.

thigmofielAls laatste vertelde Midas Dekkers over zijn nieuwe boek, De thigmofiel. Zijn verhaal was hilarisch, maar hoeveel ervan moest je niet met een korreltje zout nemen? Ik kreeg er weinig hoogte van. Het boek gaat over de zucht naar geborgenheid, de thigmofilie, van mensen en dieren. Katten voelen zich veilig in een doos, maar ook mensen willen zich veilig, geborgen, voelen. Daar gaat het boek dus over, maar of het nu net zo grappig is als zijn betoog in levende lijve, dat heb ik niet helemaal begrepen.

Na afloop was er nog een borrel en kregen we een goodiebag mee naar huis:

goodiebag2

 

Welk boek spreekt jou aan?

Boekrecensie: Succesvol publiceren op Amazon door Liesbeth Heenk

Succesvol publiceren op Amazon door Liesbeth HeenkSuccesvol publiceren op Amazon: Waar het over gaat

Beschrijving van bol.com: ‘Het publiceren van een e-book op Amazon wint ook in Nederland en België steeds meer aan populariteit vanwege de hoge royalty’s, de wereldmarkt en het gebruikersvriendelijke systeem. In dit handboek is het hele publicatie proces van A-Z beschreven: welke specifieke elementen moet een e-book bevatten (anders dan een gedrukt boek!), hoe formatteer en converteer ik een document, hoe werkt het uploaden naar Amazon, en hoe zorg ik er voor dat mijn e-book vaak wordt gedownload? Het handboek gaat hoofdzakelijk over het promoten van het e-book op Amazon, iets wat veel aandacht vergt.’

Succesvol publiceren op Amazon: Wat ik ervan vond

Omdat ik in mijn beroep met schrijvers te maken heb, wilde ik graag eens weten hoe dat nu zat met het publiceren naar Amazon. Tienduizenden mensen hebben dat al gedaan, dus hoe moeilijk kan het zijn, maar toch, hoe doe je dat, en hoe doe je dat op een goede manier?

Dit boek is vooral bedoeld voor mensen die geld willen verdienen aan hun e-boek en daar ook een beetje moeite voor willen doen. Zet je een boek op Amazon, dan staat het tussen miljoenen andere boeken. Maar er zijn wel manieren om te zorgen dat jouw boek toch aandacht krijgt en recensies krijgt (hoe meer – goede – recensies, hoe meer kans dat mensen je boek gaan kopen).

Het boek is geschreven voordat Amazon een webwinkel in Nederland kreeg, maar het principe van hoe je een boek upload is natuurlijk grotendeels hetzelfde als de hier beschreven procedure voor amazon.com. Houd er ook rekening mee dat boeken in het Nederlands een veel kleinere markt hebben dan boeken in het Engels, dus kun je – goed! – Engels schrijven, doe dat dan vooral.

Alle voordelen en nadelen van het publiceren op Amazon worden op een rijtje gezet. Het boek beschrijft ook in detail hoe je, nadat je boek dan bij Amazon op de virtuele planken staat, het kan gaan promoten. Behalve tips bevat het boek ook vele links naar websites waar je je boek kunt aanmelden om het te promoten.

Het dunne boekje is wel aan de prijzige kant (€18.09) maar als jij een goed boek hebt geschreven, dan zullen de tips in dit boekje je zeker helpen om veel meer aan je boek te verdienen dan je zonder deze hulp zou kunnen.


Mijn waardering: 4 (van de 5)

Dit boek heb ik: van de auteur gekregen in ruil voor een recensie

Aantal bladzijden: 94

Gepubliceerd in: 2014

Extra: Dit boek telt mee voor de Ik Lees Nederlands! uitdaging (4/20).ILN