Stralen in de schaduw: een hersenbloeding op je 24e

Stralen in de schaduw door Mattanja Oosterhuis

Stralen in de schaduw

Leven na een hersenbloeding

door Mattanja Oosterhuis

Dit boek heb ik niet geschreven, en toch ben ik er trots op: ik heb als redacteur bijgedragen aan de totstandkoming van het boek. Zoals je misschien weet, heb ik een redactiebureau, Book Helpline.

Het is alweer bijna twee jaar geleden dat Mattanja Oosterhuis mij benaderde om haar te helpen met het boek dat ze aan het schrijven was, over de hersenbloeding die zij een paar jaar daarvoor had gehad, en haar leven ervoor en erna. Ik hielp haar graag om er een mooi verhaal van te maken. Nu is het boek dan eindelijk verschenen. Het ziet er mooi uit en is lekker vlot geschreven.

Hier gaat het over:

‘Met 24 een hersenbloeding! De wereld op z’n kop, alle plannen omver. Hoe kun je verdergaan als het leven een totaal andere wending neemt dan jij had gepland? Mattanja Oosterhuis veranderde van de een op de andere dag van een jonge, reislustige, zelfstandige vrouw in een volkomen afhankelijke patiënt. Alles moest ze opnieuw leren. In Stralen in de schaduw vertelt ze haar levensverhaal van het vroegste begin tot het heden. Een verhaal van worstelen en doorzetten, van hoop en van een rotsvast vertrouwen in haar Schepper.’

Hier is het boek verkrijgbaar

Wil je meer weten over Mattanja en haar boek? Kijk dan op haar website: Mattanja’s site.

door Leeswammes Geplaatst in Boeken

Boekrecensie: De zomer houd je ook niet tegen door Dimitri Verhulst

De zomer houd je ook niet tegen door Dimitri VerhulstDe zomer houd je ook niet tegen: Waar het over gaat

De uitgever zegt: ‘Pierre is een beginnende zestiger en ontvoert een mentaal gehandicapte jongen van vijftien naar de Provence. Daar zal hij de jongen het verhaal vertellen over de liefdesrelatie die hij met zijn moeder had, hoe die tot stand kwam, over haar intense kinderwens en zijn twijfel over zijn rol als vader. Uiteindelijk zal hij het ook moeten hebben over hoe die prachtige en passionele relatie eindigen kon, en wanneer de mentaal gehandicapte jongen werd verwekt.’

De zomer houd je ook niet tegen: Wat ik ervan vond

Tja. Wel een aardig verhaal. Ik heb helaas niets over dit boekje te zeggen. De diepere boodschap die er ongetwijfeld in zat, miste ik, waarschijnlijk omdat het verhaaltje wel leuk was, maar meer ook niet. Wel goed geschreven, zoals je dat van Verhulst kan verwachten.

Eén passage sprak me erg aan. Dit is wanneer Pierre bij zijn vriendin intrekt en hun boeken in de boekenkast door elkaar komen te staan. Ze hebben zelfs een aantal boeken dubbel. Dat deed me denken aan mijn onze boekenkast, waar ik in de loop der jaren alle boeken van mijn man uit heb weten te verwijderen. Niet dat hij er veel had, een half plankje non-fictie (schaken, computertalen). Zeg nou zelf: dat past toch niet bij Hermans en T. C. Boyle? Dus die boeken van hem zijn naar zolder gestuurd, waar ze nooit gelezen of gemist worden. Ook had hij ooit een hele doos science fiction, maar die is waarschijnlijk tijdens onze vele verhuizingen verdwenen. Of staat die ook op zolder?

Heb jij je ook de boekenkast toegeëigend, of mogen de boeken van man/vrouwlief naast die van jou staan?


Mijn waardering: 3,5 (van de 5)

Dit boek heb ik: ontvangen bij aankoop van een boek in de Boekenweek (boekenweekgeschenk 2015)

Aantal bladzijden: 96

Gepubliceerd in: 2015

Extra: Dit boek telt mee voor de Ik Lees Nederlands! uitdaging (10/20).

Ook gelezen van Dimitri Verhulst: De laatkomer en De intrede van Christus in BrusselILN

door Leeswammes Geplaatst in Boeken

Boekrecensie: Waarom ik soms op en neer spring door Naoki Higashida

Waarom ik soms op en neer spring door Naoki HigashidaWaarom ik soms op en neer spring: Waar het over gaat

De uitgever zegt: ‘Het is vrij moeilijk om het gedrag en de belevingswereld van een autist te begrijpen. In Waarom ik soms op en neer spring geeft Naoki Higashida antwoord op de vragen die iedereen zich altijd bij autisme stelt. Naoki was dertien toen hij dit boek schreef. Dat is op zich al bijzonder maar als je weet dat hij autistisch is, is het nog opmerkelijker. Het is een verhelderend en inspirerend boek voor iedereen die in het begrijpen van een ander is geïnteresseerd, ouders, familie, verzorgers en leerkrachten van autistische kinderen. Naoki bewijst dat ook mensen met autisme over fantasie, humor en empathie beschikken en maakt ons op een indringende en ontroerende manier duidelijk hoe belangrijk geduld en begrip zijn.’

Waarom ik soms op en neer spring: Wat ik ervan vond

Door middel van meer dan vijftig vragen over autisme legt de dertienjarige Naoki uit wat het is om autistisch te zijn. De meeste vragen die hij stelt, zijn inderdaad vragen die bij mensen opkomen als het over autisme gaat. De antwoorden zijn interessant, en soms heel anders dan ik verwachtte, maar ook een beetje rommelig. Op sommige vragen heeft hij ongeveer hetzelfde antwoord, maar wat daar dan verder achter zit, een meer wetenschappelijk antwoord, dat wordt niet verteld. En dat kun je ook niet verwachten van Naoki, maar het laat je toch weer met nieuwe vragen zitten.

Je krijgt een kijkje in de wereld van een autist, maar het was voor mij niet duidelijk of zijn eigen ervaringen voor veel autisten gelden. Hij heeft het over ‘wij’, maar kent hij eigenlijk wel andere autisten? Het was in ieder geval interessant om eens van een autist zelf te horen hoe zijn belevingswereld eruitziet.

Ik denk als je zelf een kind met autisme hebt, je bepaalde dingen zeker wel herkent, en het antwoord op de vraag kan plaatsen en er wat mee kan doen. Voor iemand zoals ik, die autisme wel interessant vindt maar er verder geen ervaring mee heeft, ging het toch een beetje het ene oog in en het andere weer uit, bij wijze van spreken.

Voor mensen met autisme in hun omgeving is dit zeker een aanrader.


Mijn waardering: 3 (van de 5)

Dit boek heb ik: uit een goodiebag van uitgeverij Nieuw Amsterdam

Aantal bladzijden: 144

Gepubliceerd in: 2014 (oorspronkelijke Japanse druk 2007)

Vertaald uit het Engels door: Harm Damsma en Niek Miedema (The Reason I Jump)

Boekrecensie: Dit kan niet waar zijn door Joris Luyendijk

Dit kan niet waar zijn door Joris LuyendijkDit kan niet waar zijn: Waar het over gaat

De uitgever zegt: ‘De financiële wereld blijkt geen ver-van-mijn-bedshow. De financiële wereld is het bed zelf. En toen op 15 september 2008 de Amerikaanse bank Lehman Brothers failliet ging, stortte dat bed op een haar na in. Bankiers in de City hamsterden voedsel, zetten hun geld om in goud, of bereidden de evacuatie van hun kinderen naar het platteland voor.

Joris Luyendijk zat twee jaar lang ondergedompeld in deze wereld. Aan het begin wist hij er net zoveel van als de gemiddelde burger, namelijk bijna niks. Stap voor stap lieten insiders hem zien hoe de financiële wereld in elkaar zit – met gevaar voor hun eigen baan.

Zijn bankiers monsters? Is hebzucht het probleem? En veel belangrijker: kan het weer gebeuren? Zijn de diepere oorzaken van de crash van 2008 weggenomen, of is de financiële wereld nog altijd een tijdbom in het hart van onze samenleving?’

Dit kan niet waar zijn: Wat ik ervan vond

Ik heb jaren in Engeland gewoond en daar was ik bevriend met een gezin dat een (tweedehands) sportauto kocht van de bonus van de man. Die werkte bij een grote bank in Londen. Ze woonden in een huis met zes slaapkamers en een appartement boven het garageblok, en de kinderen zaten op een privéschool.

Is het de schuld van die man, die crisis van 2008? Of is hij een onschuldige bystander?

Luyendijk probeert in dit boek te achterhalen waar de oorzaak ligt van de crisis van 2008, wie daar schuldig aan zijn en of het nog eens zou kunnen gebeuren. Om met het laatste te beginnen, jazeker. Er is niets veranderd. De schuldigen, dat zijn in de eerste plaats het systeem en in de tweede plaats de mensen die bij de banken werken.

Er worden steeds weer nieuwe financiële producten bedacht waar grote winst mee te behalen is. Maar die zitten zo ingewikkeld in elkaar, dat het moeilijk te voorspellen is wat de risico’s zijn. Ook is het gewoon niet uit te leggen aan het management hoe alles in elkaar zit, en het management regeert dus met veel te weinig informatie.

Datzelfde management kan een medewerker ontslaan op elke willekeurige dag. Maakt iemand dus niet genoeg winst, dan heeft hij kans de volgende dag op straat te staan. Dag huis, dag dure privéschool! Dus iedereen zorgt dat hij vandaag winst maakt en aan langetermijnvisie wordt niet gedaan.

Joris Luyendijk wist niets van het onderwerp toen hij bankiers van allerlei functies begon te interviewen. Daardoor is zijn boek ook voor andere niet-wetenden heel goed te volgen. Je komt erachter dat er niets is veranderd sinds 2008 en dat dat eigenlijk ook niet zomaar even kan. Wat wel kan, is dat het de volgende keer echt goed mis gaat. Luyendijk ziet wel een oplossing, maar begrijpt ook dat die geen schijn van kans heeft.


Mijn waardering: 4 (van de 5)

Dit boek heb ik: gekregen in een goodiebag van uitgeverij Atlas Contact

Aantal bladzijden: 208

Gepubliceerd in: 2015

Extra: Dit boek telt mee voor de Ik Lees Nederlands! uitdaging (6/20).ILN

Boekrecensie: De groene pen door Eloy Moreno

De groene pen van Eloy MorenoDe groene pen: Waar het over gaat

De uitgever zegt: ‘De veertigjarige zoon, vader en echtgenoot in De groene pen vraagt zich af of je de rest van je leven op 445m2 kunt doorbrengen. Hij voelt zich gevangen, in zijn huis, in zijn auto en in zijn baan. Gevangen in de routine waarin vandaag hetzelfde is als gister, en de dag van morgen altijd hetzelfde als vandaag. Een zich steeds maar herhalende en beklemmende routine waarin het hem ontbreekt aan tijd. Tijd om te lachen, tijd om te genieten van zijn vrouw en zoontje, tijd om te leven. Tijd om gelukkig te zijn.

Hij pakt zijn spullen en vertrekt naar de Pyreneeën, op zoek naar bezinning en vooral naar zichzelf. In die prachtige en adembenemende omgeving wordt hij geconfronteerd met zijn verleden, dat hij verbindt met het heden maar dat hem uiteindelijk in staat stelt om vooruit te kijken…’

De groene pen: Wat ik ervan vond

Dit boek las ik tegenlijkertijd met Isi van het blog FromIsi. We vonden het allebei een goed boek. Ik vond het heel frappant hoe ik tijdens het lezen ook het gevoel had van, waar doe je het eigenlijk allemaal voor, waarom lopen we allemaal netjes in het gareel en houden we zo weinig tijd over voor de dingen die we écht leuk vinden?

De hoofdpersoon (ik weet eerlijk gezegd niet of we zijn naam ook te weten komen) heeft schoon genoeg van zijn saaie leven. Hij spreekt heel weinig met zijn vrouw, zijn zoontje ziet hij ‘s avonds een uurtje, en verder brengt hij zijn tijd door op kantoor, waar zijn pennen regelmatig weg zijn. Hij koopt een speciale, groene pen, en als die ook kwijtraakt, gaat hij op onderzoek uit. De verwikkelingen die daaruit volgen, veranderen zijn leven.

Hoewel het leven van de hoofdpersoon elke dag weer het zelfde was, was het niet saai om te lezen. Stukje bij beetje komen we meer te weten over zijn pennen-obsessie en het geval van de groene pen. Op een gegeven moment wilde ik ook heel graag dat die pen nu eindelijk weer terugkwam!

Dit is een boek om eens even na te denken waar je mee bezig bent, en of je zo nog héél lang wilt doorgaan. Of, doen wat de hoofdpersoon doet. Wat dat is, moet je zelf maar lezen!


Mijn waardering: 4.5 sterren (van de 5)

Dit boek heb ik: gewonnen van uitgeverij Karakter (via thesword.nl)

Aantal bladzijden: 328

Gepubliceerd in: 2012 (oorspronkelijke Spaanse editie, 2011, El bolígrafo de gel verde)

Vertaald door: Imke Zuidema en Carla Zijlemaker