Boek recensie: De kleur van haar hart door Barbara Mutch

De kleur van haar hart door Barbara Mutch

.

Een boek dat zich afspeelt in Zuid-Afrika kom ik niet zo vaak tegen. De kleur van haar hart gaat over de opkomst en ondergang van apartheid gezien vanuit de ogen van een zwart dienstmeisje.

De kleur van haar hart: Waar het over gaat

Van de website van de uitgever: “Cathleen Harrington verlaat in 1919 haar thuis in Ierland om naar de droge vlakten van de Oostelijke Kaapprovincie in Zuid-Afrika te reizen en te trouwen met een man van wie zij niet houdt. Afgezonderd en vervreemd vindt ze troost in haar dagboek en in de sterke band met Ada, het dochtertje van haar zwarte dienstmeisje. Cathleen leert Ada lezen en schrijven en geeft haar zelfs pianoles. Wanneer Ada in opspraak raakt omdat ze een kind verwacht van een blanke, moet ze vluchten. Maar Cathleen gaat – de opgelegde strenge wetten van de ‘apartheid’ negerend – naar Ada op zoek om haar te vragen terug naar huis te komen.

De kleur van haar hart: zwart en blank, oorlog en vrede, kennis en onwetendheid, muziek en stilte. Een reis tot in de ziel van een prachtig maar verdeeld land. Verteld door de ogen van een krachtige vrouw. Een hartverscheurende debuutroman die overtuigt en tot nadenken stemt. Vandaag de dag nog even relevant als een eeuw geleden en even onvergetelijk als Kathryn Stockett’s Een keukenmeidenroman.”

De kleur van haar hart: Wat ik ervan vond

Het verhaal wordt verteld door Ada, de dochter van Cathleen’s dienstmeisje. We volgen Ada door de tijd, van jong meisje tot oudere vrouw. Tussendoor lezen we (mee) in het dagboek van Cathleen, dat ook door Ada gelezen wordt. Zo krijgt de lezer regelmatig twee versies van dezelfde situatie, in ieder geval waar het het gemeenschappelijke leven betreft van Cathleen en Ada in Cradock House.

In het begin van het boek was Ada nog jong en ik stoorde me af en toe aan haar gebrek aan woordenschat. Bijvoorbeeld, Ada’s moeder “zei altijd dat ze bij het meubilair hoorde. ” En dan denkt Ada erover na of je mensen kunt kopen, net als meubels (ze denkt van niet). Kinderen begrijpen bepaalde uitdrukkingen vaak niet, maar in dit boek vond ik dat iets teveel benadrukt.

Gelukkig, als Ada groter wordt, zijn er niet meer van zulke irritaties, en het verhaal wordt steeds interessanter. Cathleen en Ada vinden elkaar in de muziek: Ada leert pianospelen, wat haar later nog ten goede zal komen. Cathleen’s zoon wordt goede vrienden met Ada, misschien wel té goed.

Maar langzamerhand komt de apartheid opzetten in Zuid-Afrika en wordt contact tussen blank en zwart gewantrouwd en met afkeuring bekeken. Ada krijgt problemen, of ze nu bij de zwarten in het township woont waar ze vrienden heeft, of bij de blanken, in Cradock House. Door middel van Ada’s belevenissen volgen we de komst, en later teloorgang van de apartheid. Geleidelijk aan ga je meer en meer meevoelen met Ada en haar teleurstellingen en de onrechtvaardigheden die zij moet ondergaan. Wat begint als een leuk boek, wordt uiteindelijk een boek dat de lezer raakt en niet onbewogen laat.

Af en toe een beetje langzaam, maar vooral een mooi boek,


Mijn waardering: 4/5

Bladzijden: 384

Publicatie datum: 2012 (Nederland)

Dit boek heb ik: als ebook gekregen van The House of Books voor een recensie

OOrspronkelijke titel: The Housemaid’s Daughter

Boek recensie: Hemel en Hel van Jón Kalman Stefánsson

Hemel en hel van Jón Kalman Stefánsson

Via ebook.nl was het mogelijk dit boek gratis via internet te lezen. Omdat ik niet zeker wist of het wat voor mij was (en ik nog veel andere boeken te lezen had), heb ik eerst de eerste paar hoofdstukken gelezen. Wat ik daarvan vond zie je HIER.

Geschikt bevonden, dus heb ik het op mijn laptop gelezen. Niet de prettigste manier, maar elke keer een hoofdstuk ofzo, en het boek was zó uit.

Erg mooi, alsof je er zelf bij bent!

Hemel en Hel: Waar het over gaat

Van de website van uitgeverij Anthos: “Op een dag gaan twee vrienden, Bárdur en ‘de jongen’, de zee op om te vissen. Ze worden overvallen door een storm en Bárdur raakt onderkoeld. De jongen probeert zijn vriend nog te redden, maar moet uiteindelijk machteloos toezien hoe hij sterft.

Een boek heeft tot de dood van Bárdur geleid: hij was zo onder de indruk van Paradise Lost van Milton dat hij vlak voor het vissen op zee nog even naar zijn hut was teruggelopen om een paar mooie regels te lezen. Die wilde hij in de boot aan zijn vriend citeren, maar daardoor vergat hij zijn warme jas mee te nemen. Na de dood van Bárdur gaat de jongen op reis om het boek terug te brengen naar de man die het uitleende.

Hemel en hel vertelt het meeslepende verhaal van iemand die zich na de dood van een vriend geen raad meer weet. Stefánsson maakt indruk door zijn beeldende en poëtische beschrijvingen. Hemel en hel is een prachtige en aangrijpend mooie roman, met filosofische weerspiegelingen over het leven en het geweld van de natuur.”

Hemel en Hel: Wat ik ervan vond

Het allermooiste van het boek is de eerste helft, waar de jongen op zee gaat om te vissen, zijn vriend verliest en zonder nog verder te willlen leven een boek gaat terugbrengen dat zijn vriend geleend had. Het is alsof je er zelf bij bent, vooral het stuk waar de mannen op zee zijn. De kou, het donker, de wind, de zee, de mannen die vislijnen uitgooien en later weer ophalen. Net echt!

Als de jongen weer op de bewoonde wereld is, wordt het meer een soort van Knut Hamsun verhaal (een favorite schrijver van mij), het boek speelt in dezelfde tijd als Hamsun’s vroegste boeken, 1880. Dit boek speelt zich af in Ijsland, terwijl Hamsun’s boeken in Noorwegen plaatsvinden, maar toch zijn er genoeg overeenkomsten: weinig spraakzame mensen, een groot verschil tussen arm en rijk, een klein stadje waar mensen zo goed en kwaad als het kan met elkaar moeten samenleven, vreemde typetjes die geaccepteerd worden zoals ze zijn.

De schrijfstijl was echt prachtig en daar moet je het voor een groot deel ook wel van hebben: er gebeurt niet al teveel, behalve dan in het hoofd van de jongen. De schrijfstijl was echter ook weer niet zó poëtisch dat het verhaal daardoor bijna onleesbaar werd. Je hoeft niet bij elke zin stil te staan om te begrijpen wat er bedoeld wordt. Wat dat betreft is het juist weer heel eenvoudig beschreven, net zoals de figuren in dit boek zijn.

Nadat de jongen weer in de bewoonde wereld terechtkomt, vond ik het boek af en toe wat warrig worden. We volgen dan wat andere mensen die de jongen tegenkomt, en kunnen daardoor zo een heel stuk met een oude zeekapitein meelopen, terwijl de jongen achterblijft. Of we krijgen het achtergrondverhaal van de waardin van de herberg, zonder dat de jongen daar aan te pas komt.

Hij speelt dus wel de hoofdrol maar als lezer zitten we niet constant in zijn hoofd. Aan de ene kant is dat jammer, aan de andere kant krijgen we zo wel wat leuke verhalen te horen.

Een echte aanrader!

Mijn waardering: 5/5

Dit boek heb ik: gelezen via Weblezen

Aantal bladzijden: 206

Gepubliceerd in: 2010

Extra: Er is nu ook een vervolg op dit boek, Het verdriet van de engelen (2012).

Gratis E-Book download van Nacht over Westwoud

.

.

Nacht over Westwoud van Wanda Reisel

Een paar weken geleden heb ik een Eerste Hoofdstukken artikel gedaan over dit boek en mijn mening was toen:

.
Doorlezen!

Nu kun je het boek – alleen vannacht – gratis downloaden.

Tussen 23.00 op 21 december en 07.00 op 22 december: kijk op eBook.nl. Wel de moeite om wat langer voor wakker te blijven, of vroeger op te staan, misschien?

door Leeswammes Geplaatst in Boeken Getagged

Noem het liefde van Beitske Bouwman

Leuk, een gratis e-boek van uitgeverij Querido! Met nog een mooie voorplaat ook, dat leek me wel wat. En het verhaal klonk ook interessant.

Regelmatige lezers van mijn blog weten wel dat ik meer Nederlandse literatuur wil lezen en nieuwe schrijvers wil leren kennen: ideaal dus!

Noem het liefde: Waar het over gaat

Magda Steenhuis heeft een twee maanden oude baby. Zij heeft ook een carrière als onderzoekster, en bestudeert het effect van smeltend poolijs op het klimaat. Zij krijgt de mogelijkheid om met een groot team naar de Zuidpool te gaan, om daar verder onderzoek te doen.

Haar man is druk met zijn baan in het aanboren van nieuwe markten in het bedrijfsleven. Hij reist veel en trouwens, de baby was niet zijn idee, dus Magda ziet maar hoe ze het oplost. De baby gaat naar oma, de moeder van Magda.

Magda’s vriendin, Nanne, keurt het af: als je moeder bent ga je niet 8 maanden lang weg van je baby. Zelf heeft ze drie kinderen en een drukke baan, en is ook nauwelijks thuis om voor hen te zorgen. Terwijl Magda op de Zuidpool is schrijven de vriendinnen heen en weer, voornamelijk over moederschap en halen ze voorvallen uit hun (studenten) verleden op.

Tussendoor loopt het verhaal van Adam en Eva, maar met de toevoeging van Lillith, die de eerste vrouw van Adam was. Zij was gelijk geschapen met Adam (dus niet uit zijn rib) en dus gelijkwaardig aan hem. Adam vond dit maar niets waarop God, heel aardig, een vrouw uit zijn rib maakte, die wél naar hem zou luisteren. Later komt Eva toch in opstand, trouwens.

Noem het liefde: Wat ik er van vond

Het idee is interessant. Waar een man met een twee maanden oude baby best voor zijn werk een tijd weg kan (hoewel 8 maanden ook in zijn geval erg lang is), ligt dat bij een vrouw anders. Moet dat maar gewoon kunnen?

Nanne vind van niet en haar email-wisselingen met Magda zitten vol boosheid. Aan de andere kant maakt zij zelf ook lange dagen en haar kinderen zien dus niet zoveel van haar. Ik vond Nanne dus een beetje hypocriet – en hoewel ze daar later wat aan doet, vond ik haar in eerste instantie ook niet echt een goede moeder.

In het eerste deel van het boek maakt Magda zich op om te vertrekken. Daar zitten een heleboel twijfels, ze kan nog afzeggen, maar dit ging mij allemaal wat te ver. Ze bleef maar nadenken en met Nanne praten, en misschien dat dit in het echt ook zo zou gebeuren (dat kan ik me goed voorstellen), maar het las helaas niet zo lekker weg. Het verhaal bleef te lang bij de twijfels hangen, er gebeurde bijzonder weinig.

Op de Zuidpool, in het tweede deel, wordt er in de emails naar Nanne (en terug) door Magda voornamelijk geschreven over haar onderzoek terwijl Nanne het telkens over kinderen heeft, en hun gezamelijk verleden. Werd ook al snel saai. Bijna was ik van plan het er maar bij te laten, toen er zich toch een interessante ontwikkeling voordeed.

In deel drie is Magda op weg naar huis, via Amerika en dat is nog wel een aardig stukje.

Waar het Adam, Eva, en Lillith verhaal naar verwijst is me niet helemaal duidelijk. Eva lijkt me Nanne en Magda, Lillith, maar verder? Ik houd niet van dit soort verhalen-met-een-dubbele-betekenis. Ik zie een verhaal graag iets meer recht voor zijn raap verteld en niet met omwegen via een bijbels verhaal. Was dat echt nodig?

Ik moet ook nog even kwijt dat ik de naam van de baby afschuwelijk vind. Ze heet Jerana. Het spijt me zeer voor alle Jerana’s in de wereld (mochten die er zijn), maar ik vind die naam nog erger dan Abigail (met excuses aan alle Abigails). We hadden hier dus geen leuke schattige baby met een leuke schattige naam en dat vond ik jammer. Dat had het voor mij interessanter gemaakt.

Het boek was maar kort (94 e-boek bladzijden, equivalent aan 165 papieren bladzijden) en daarom heb ik het nog wel uitgelezen. Ik ben blij dat ik niet meer tijd aan dit boek kwijt was, laten we het daar op houden.

Mijn waardering: 2.5/5

Ik las dit boek: omdat de voorplaat er leuk uitzag en het niet zoveel bladzijden had (eboek), dus snel te lezen

Dit boek heb ik: gratis gedownload van uitgeverij Querido vanwege Moederdag

Genre: nederlandse roman

Gepubliceerd in: 2010

Aantal bladzijden: 94 (e-boek, 165 blz. paperback)

Pooldrift van David Mulder

Dit eboek las ik over een aantal weken (op de laptop, niet zo handig) en dat was heel jammer. Dit korte boek (uit 2010) verdient het om in een paar dagen gelezen te worden.

Pooldrift: Waar het over gaat

Het boek is een brief van de hoofdpersson, Krijn, aan zijn vriend Vincent. Zij zitten samen in een band, maar Krijn vind dat Vincent de muziek te serieus neemt en neemt afstand van hem. Dit heeft overigens ook te maken met Anouk, die met beide vrienden een relatie heeft gehad.

Al snel blijkt dat Krijn niet thuis is, maar zich op een Afrikaans eiland in de buurt van Senegal bevindt en zich voornamelijk bezighoudt met nietsdoen, tesamen met een aantal Afrikanen en buitenlanders die allen zo goed als dakloos zijn en geld (voor alcohol) van de toeristen op het strand proberen te bietsen.

Krijn is weggevlucht van zijn verantwoordelijkheden in Nederland en het nietsdoen met buitenlanders bevalt hem prima. Hij kijkt in zijn brief terug op de gebeurtenissen die hem ertoe hebben besloten er tussen uit te knijpen en verhaalt ook de geschiedenis van de jongere Krijn en zijn afstandelijke vader.

In eerste instantie gebeurt er weinig in het verhaal maar op een gegeven moment komt er toch vaart in. En als je dacht dat Krijn’s situatie al slecht genoeg was… het kan nog erger!

Pooldrift: Wat ik ervan vond

Ik vond het jammer dat ik dit boek als eboek las want ik lees eboeken op de laptop beetje bij beetje, ongeveer één per maand. Dat schiet dus niet op en in dit geval onderbrak ik het verhaal té vaak om het ten volle te kunnen waarderen.

Eerst vond ik Krijn een vervelend persoon die duidelijk uit egoïsme het land verlaten heeft en als lamlendige nietsnut zijn dagen doorbrengt in Afrika. Dan blijkt dat hij best wat te vertellen heeft. De dagelijkse beslommeringen worden afgewisseld met terugblikken. Zo leren we Krijn steeds beter kennen. Hoewel ik zijn weglopen nog steeds niet kon waarderen, kon ik het wel beter begrijpen.

Het verhaal is nauwelijks opgedeeld in paragrafen, de regelafstand neemt na een tijdje af en er wordt zelfs vertikaal in de kantlijn geschreven. Dit is allemaal om het idee vast te houden dat Krijn een brief schrijft met telkens andere stukken papier en uit ruimtegebrek steeds dichter op elkaar moet schrijven. Origineel is het zeker, maar ik vond het wel een beetje gimmicky: volg het dan door en gebruik verschillende soorten ondergrond (verschillende kleuren papier, verschillende groottes, enz.). Ook het feit dat in het begin de tekst wel netjes uitgelijnd staat terwijl Krijn het erover heeft dat hij telkens een tekort aan papier heeft, klopt niet helemaal.

De schrijfstijl is goed, volwassen, vloeiend, maar soms ietsje cliché.

Ik heb het boek met plezier gelezen en raad het zeker aan als je van een goed geschreven verhaal houdt. Mocht je vooral van actie houden, dan is dit geen boek voor je.

Mijn waardering: 4/5

Ik las dit boek: vanwege een leuke actie waarbij de auteur het boek als eboek aanbood in ruil voor een recensie

Dit boek heb ik: gedownload!

Genre: Fictie