Boekrecensie: De inwijding door Tess Franke

De inwijding van Tess FrankeDe inwijding: Waar het over gaat

De uitgever zegt: “Femke Wolzak, een jonge Amsterdamse advocate, werkt op een vooraanstaand advocatenkantoor. De firma Thans, Spreeuwenberg en Spreeuwenberg heeft een zekere reputatie, maar daarom is het ook ‘the place to be’. Hier kan ze als strafrechtadvocate haar hart ophalen. En wat kan haar nou gebeuren zolang zij recht van krom kan onderscheiden? Niks… Denkt ze.”

De inwijding: Wat ik er van vond

Je zult je cliënte maar op de trap van je flat vinden. Dood. De ex-man van de cliënte is zelf ook cliënt bij het advocatenkantoor waar Femke Wolzak werkt, en tja, de partners vinden dat ze dus niet zomaar deze man, Alwin P. kan beschuldigen. Het is lastig, want één van de partners, Thans, is net overleden en laat haar zijn deel van de firma na. Dat wil zeggen, als zij het enorme bedrag bij elkaar kan vinden dat daarvoor nodig is, en een beetje meewerkt met de andere partners, natuurlijk.

Het verhaal begint redelijk rustig maar al snel is er van alles aan de hand en is Femke haar leven niet meer zeker. En haar vrienden ook niet. De partners van het advocatenkantoor lijken loyaler ten opzichte van hun klanten dan tegenover Femke, die daar toch al een aantal jaar werkt. Misschien gaan ze iets te ver met het verdedigen van criminelen.

Ik vond het een leuk verhaal. Het speelt zich af in Amsterdam en Femke is een aardige, hardwerkende vrouw, met een leuke vriendenkring en de nodige problemen om zich in de mannenwereld van de advocatuur te laten gelden. Het verhaal wordt op een gegeven moment erg spannend. Het is geen standaard thriller en ik heb het met veel plezier gelezen. Er zijn ook een aantal vervolgen, die ik ook graag ga lezen.


Mijn waardering: 4 sterren (van de 5)

Bladzijden: 285

Publicatie datum: 2006

Dit boek heb ik: gratis gedownload via boenda.nl (ebook)

Extra: Dit boek telt mee voor de Ik Lees Nederlands! Uitdaging

Ik Lees Nederlands!

Advertenties

Boekrecensie: De donor door Helen Fitzgerald

De donor van Helen FitzgeraldVan Helen Fitzgerald heb ik twee boeken gelezen, allebei als e-book. Het eerste was Ex (Engels: Bloody Women) en het andere The Duplicate. Deze boeken zijn allebei een soort van thrillers, maar ook weer niet, en redelijk uniek en verrassend.

Van De donor las ik eerst een paar hoofdstukken en gaf er mijn mening over. Nu heb ik dan eindelijk het hele boek gelezen! Lees hier wat ik ervan vond.

De donor: Waar het over gaat

De uitgever zegt: “Will is eind veertig en vader van een tweeling. Zijn vrouw heeft hem verlaten toen zijn dochters nog in de luiers zaten en sindsdien heeft ze zich niet meer laten zien. Hij weet zich goed te redden: Georgie en Kay worden overstelpt met liefde en Will verdient met zijn saaie administratieve baan genoeg om hen te kunnen onderhouden.

Als Georgie op haar zestiende een zeldzame nierziekte blijkt te hebben, biedt Will zich direct aan als donor. Zonder een nieuwe nier heeft ze niet lang meer te leven. Maar dan blijkt Kay dezelfde ziekte te hebben als haar zus.”

De donor: Wat ik er van vond

Net als de andere twee boeken die ik van Fitzgerald las, is ook dit niet een echte thriller. Helemaal in het begin van het boek gaat er wel iemand dood:

Het was geweldig nieuws. Er was zojuist iemand gestorven.

Het is ook meteen al duidelijk wie: de vader. Dat is inderdaad goed nieuws, want de beide dochters hebben een nierziekte en staan op de wachtlijst voor een nieuwe nier. Maar ja, je eigen vader dood? Dat is toch ook weer heel slecht nieuws.

Het verhaal gaat daarna meteen terug naar het verleden waarin Will, na het vertrek van zijn vrouw, in zijn eentje de tweeling opvoedt. Het ene meisje, Kay, is altijd lief en makkelijk, terwijl de andere, Georgie, meer op de moeder lijkt, en ontevreden en lastig door het leven gaat.

Als de kinderen een jaar of zestien zijn, blijken ze allebei een nierziekte te hebben. Will kan maar één van zijn nieren afstaan. Maar aan wie?

Het boek is af en toe erg grappig. Behalve de laatste paar hoofdstukken vond ik het ook een heel geloofwaardig verhaal. Maar naar het einde toe wordt het allemaal wel iets te gemakkelijk opgelost. Dat vond ik niet zo sterk. En een literaire thriller? Ach, ik geloof er niet zo in. En in dit geval is het geen van beide.

Maar wel een mooi boek!


Mijn waardering: 4 sterren (van de 5)

Bladzijden: 276

Publicatie datum: 2011

Dit boek heb ik: gekocht

Boekrecensie: Vals alarm door Marelle Boersma

Vals alarm door Marelle BoersmaVals alarm: Waar het over gaat

De uitgever zegt: “Janna probeert haar veeleisende baan zo goed mogelijk te combineren met de zorg voor haar dochter Fleur en haar echtgenoot Roderick. In die volgorde. Als Roderick bij een jongere vriendin intrekt, blijkt hij zijn vertrek zorgvuldig te hebben voorbereid. Janna blijft berooid achter. Ze onderneemt een laatste poging om de schade te beperken, maar haalt zich hiermee de woede van haar ex op de hals. Te laat beseft ze dat Roderick haar harder kan raken dan ze ooit had gedacht. Als hij ervoor zorgt dat Fleur gedwongen uithuisgeplaatst wordt, knapt er iets in haar…

Vals alarm: Wat ik er van vond

Op de voorkant staat: psychologische thriller. Dat klopt helemaal. Als lezer ben je constant in een staat van frustratie, irritatie of angst. Want die man van Janna doet er alles aan om het haar maar zo lastig mogelijk te maken. Hij is advocaat en maakt gebruik van zowel zijn overredingskracht als van zijn netwerk van belangrijke mannen die elkaar allemaal de hand boven het hoofd houden. Maar ook Janna zelf doet dingen die de situatie er niet makkelijker op maakt. Ze drinkt teveel en zwerft ’s nachts over straat en men gelooft haar niet als ze haar man als boosdoener beticht.

Dit boek was niet zozeer spannend als wel beklemmend. De machteloosheid die Janna voelt (en er ook echt is), leek soms een beetje teveel van het goede: worden mensen zoals Janna zó in de
steek gelaten door de autoriteiten? Het lijkt onwaarschijnlijk. Maar volgens de journaliste die Janna spreekt, gaat het toch echt zo in Nederland, of tenminste, zo kan het gaan.

Het boek las heel snel weg. Ik was me er helemaal niet van bewust dat ik zo regelmatig een bladzijde omsloeg, maar opeens was ik dan weer een heel eind verder in het boek. En dat is natuurlijk een goed boek als je niet in de gaten hebt dat je aan het lezen bent!

Vier sterren (en geen vijf), omdat ik het toch niet een heel speciaal verhaal vond – een betere thriller, dat wel.


Mijn waardering: 4 sterren (van de 5)

Bladzijden: 304

Publicatie datum: 2011

Dit boek heb ik: gekocht

Extra: Dit boek telt mee voor de Ik Lees Nederlands! Uitdaging

Ik Lees Nederlands!

Boekrecensie: Delete door Juultje van den Nieuwenhof

Delete door Juultje van den Nieuwenhof

Uniflame raadde mij dit boek aan en ik haalde het braaf uit de bibliotheek.Het was dan wel YA (iets wat ik soms wel lees, maar niet vaak), maar het gaat ook over social media, waar ik zelf nogal druk mee ben. Helaas viel het boek mij een beetje tegen.

Delete: Waar het over gaat

De uitgever zegt: “Mauro, Peter, Rafaël, Ezra en Mandy zitten in 4b op het Dante College. Ze hebben nauwelijks contact met elkaar, behalve dan dat ze in dezelfde klas zitten. Dat verandert wanneer ze een nieuwe lerares Nederlands krijgen. Julia de Vries is hip en jong, en lijkt het goed te kunnen vinden met haar leerlingen. Ze is actief op social media en maakt makkelijk contact.

Maar dan gebeurt er iets waardoor ze partij kiest tegen Mauro. Hij zint op wraak, en de duistere en teruggetrokken Peter lijkt hierin een sleutelrol te kunnen spelen. De levens van de vijf jongeren in 4b raken door het incident langzaam maar zeker met elkaar verstrengeld. Wat begint als een spel, wordt algauw een doodserieuze strijd die in het geheim wordt gevoerd…

Delete: Wat ik er van vond

Het verhaal was goed opgebouwd. Het begint met de nieuwe lerares die op school aankomt, en één van de hoofdpersonen, Mauro, vertelt de lezer hoe dat gaat. Al snel wordt ze populair, vooral in de klas 4b die eigenlijk een hele lastige klas is. Maar daarna gaat er iets mis, en zinnen de leerlingen op wraak.

Vijf van hen vertellen in het boek hun verhaal, afwisselend telkens een hoofdstukje. De omgang van de kinderen met elkaar en hun leraren vond ik heel sterk verteld. Dit was heel geloofwaardig. Ook was het leuk om de zwakkere (of sterkere) kanten van de verschillende kinderen te zien: de vermeende sex god die eigenlijk helemaal niet zo nodig met een meisje naar bed hoefde, of de nerd die eigenlijk heel nuttig voor de groep bleek te zijn.

Maar de uiteindelijk afwikkeling van het verhaal vond ik zwak. Had men even wat vingerafdrukken opgenomen dan was het hele verhaal in duigen gevallen. Omdat er sex en drugs in voorkomen, lijkt me dit een verhaal voor een tiener vanaf een jaar of 14, 15, maar de eenvoud van het verhaal en de manier van schrijven zouden ook geschikt zijn voor een veel jonger iemand. Als tiener wordt je niet uitgedaagd met dit boek – je zou het een leuk boek voor de vakantie kunnen noemen. Mijn zoon (16) las het heel snel uit, niet omdat het zo spannend was, maar omdat het zo eenvoudig was geschreven, en vond het wel aardig. Hij was het met me eens dat het verhaal niet echt waterdicht was.


Mijn waardering: 3,5 sterren (van de 5)

Bladzijden: 192

Publicatie datum: 2013

Dit boek heb ik: geleend uit de bibliotheek

Extra: Dit boek telt mee voor de Ik Lees Nederlands! Uitdaging

Extra: Wat? Is mijn zoon alweer 16? Waar blijft de tijd?

Ik Lees Nederlands!

Boekrecensie: Nooit alleen door Loes den Hollander

Nooit alleen van Loes den Hollander

Ik heb nog nooit wat van Loes den Hollander gelezen dus het leek me heel leuk dit boek eens te proberen. Slechter dan het spannende geschenk van vorig jaar zal het toch niet zijn?

Nooit alleen: Waar het over gaat

Van de achterkant van het boek: “Achter Alines schijnbaar gelukkige en comfortabele leven gaat een ziekelijke onzekerheid schuil. Als ze merkt dat haar man iets heeft verzwegen en deze onzekerheid verder gevoed wordt door waarschuwingen van haar buurvrouw, verandert haar leven in een leugen, met lugubere gevolgen.”

Nooit alleen: Wat ik er van vond

Dit was een leuk boek, niet echt spannend, maar er “hing wel wat in de lucht”. Je kon wel bedenken dat er iemand dood moest, maar wie de dader zou zijn was niet meteen duidelijk.

De aanwezigheid van een mentaal instabiel persoon, in de vorm van de buurvrouw, is natuurlijk een makkelijke manier om onzekerheid in een verhaal in te bouwen. Ze zou misschien wel een moord kunnen plegen, wie weet, maar in deze tijd van politieke correctheid is het natuurlijk ook weer niet zo netjes van een schrijver om een psychiatrisch patiënt de dader te laten zijn. Dus, als lezer weet je niet wie er wat zal gaan doen.

De buurvrouw schrijf af en toe een brief aan God of een dagboekstukje, zodat de lezer, die verder alleen weet wat Aline doet en denkt, een kijkje krijgt in het hoofd van deze buurvrouw, Guusje. Daardoor weten we meer van Guusje dan Aline, wat ook weer bijdraagt aan de spanning.

Een redelijk geloofwaardig verhaal, goed geschreven en goed opgebouwd. Ik zal zeker vaker een boek van Loes den Hollander gaan lezen.


Mijn waardering: 4 sterren (van de 5)

Bladzijden: 96

Publicatie datum: 2013

Dit boek heb ik: gekregen bij aankoop van een boek in de Maand van het Spannende Boek

Extra: Dit boek telt mee voor de Ik Lees Nederlands! Uitdaging!

Ik Lees Nederlands!