Gelezen: Arab Jazz door Karim Miské

Arab Jazz.PNGDit boek kreeg ik van de uitgever voor een recensie.

De uitgever zegt: ‘Ahmed zit een thriller te lezen op zijn balkon in Parijs als er een bloeddruppel op zijn djellaba valt. Op het balkon boven hem steekt het been uit van zijn bovenbuurvrouw, de stewardess Laura. Als Laura op gruwelijke wijze vermoord blijkt, realiseert Ahmed zich twee dingen. Eén: ze hield van hem en hij had ook van haar kunnen houden. Twee: hij is de enige die de sleutel heeft van haar flat. De verdenking zal dus snel op hem vallen. Er zit maar één ding op: Ahmed moet deze moord zelf proberen op te lossen.

Karim Miské schakelt naadloos tussen de broeierige straten van multicultureel Parijs en de synagogen van New York om de waarheid achter een afschrikwekkende misdaad te achterhalen.’

Ik zeg: Een wat vreemd, maar wel heel leuk boek. Leuk, inderdaad. Niet dat ik veel moest lachen, maar het was gewoon heerlijk om het boek op te pakken en weer een stukje te lezen. Het was ook wat vreemd, omdat het verhaal een beetje van de hak op de tak gaat. Er zitten niet één of twee hoofdpersonen in, maar we gaan van de ene personage naar de andere en (soms) weer terug.

Ahmed, die de moord op zijn bovenbuurvrouw ontdekt als hij nat wordt van haar bloed, is een van de belangrijker personages. Hij is een interessant type, omdat hij een kluizenaar in een grote stad is: hij leest de hele dag en verlaat alleen zijn flat om nog meer tweedehandsboeken aan te schaffen, en af en toe wat boodschappen te doen. In de buurt kennen ze hem wel, en hij krijgt wat mensen aan de praat. Ook krijgt hij gevoelens voor de politieagente die de moord onderzoekt, Rachel. Het lijkt wel wederzijds!

Ik was een halfjaar geleden in Parijs, maar ik kan niet zeggen dat het boek erg Parijzerig aan deed. Oftewel, de toeristische attracties werden niet genoemd, zodat het verhaal zich overal had kunnen afspelen. En dat is wel mooi, want toeristische attracties doen er in het dagelijks leven niet zo toe. Parijs kwam dus zelf niet zo duidelijk naar voren, maar wel was de sfeer van een wijk in een grote stad heel mooi weergegeven. De kapper, de bar, het restaurant: ze komen telkens weer terug en worden bezocht door een aantal van de personages. Ook de personages komen elkaar tegen in het verhaal, waardoor er een beeld ontstaat van een kleine wijk waar men elkaar kent en waar bepaalde verhoudingen tussen de personen bestaat: die kijkt neer op die, die is bang van die, die is de baas enz.

Omdat het boek blijft switchen tussen de personages, die elk weer andere dingen over de moord ontdekken, is het soms moeilijk te volgen waar we zijn in de moordzaak. Want wat A wel weet en B niet, neemt B uiteraard niet mee in zijn redenatie over de motivatie voor de moord. Daardoor blijft het een beetje sudderen, totdat de moord dan toch opgelost wordt door de politie.

Of het nog wat wordt tussen Ahmed en Rachel moet je zelf maar lezen.

Weetjes: Ik was in december 2015 voor het eerst in Parijs, samen met een boekblogger uit Amerika, die ik ooit één keer eerder had ontmoet. Behalve rondlopen en sfeerproeven, zijn we ook naar een of twee musea geweest, hebben we een Hemingway-wandeling gemaakt, en zijn we naar de beroemde Shakespeare boekenwinkel geweest (waar ze overigens dezelfde Engelse boeken hebben als overal).

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s