Gelezen: Of ik gek ben van Michiel Stroink

Of ik gek ben van Michiel Stroink

Dit verhaal, geschreven in de ik-persoon, gaat over een jongeman in een tbs-kliniek. Hij is opgepakt na een avondje stappen en kan zich niets herinneren van wat hij die avond gedaan heeft. Hij vindt daarom ook niet dat hij schuldig is. Maar zolang hij niet onder ogen ziet dat hij die misdaad begaan heeft, blijft hij steken in zijn behandeling en zijn zijn vooruitzichten op vrijlating minimaal.

De saaie dagen in de tbs-kliniek worden in het begin van het boek wat al te levensecht omschreven. Er gebeurde weinig en ik vond het boek daarom ook wat saai. Verder vond ik het niet zo interessant om te lezen over iemand met wie het toch nooit goed zou komen. Vooral omdat ik vermoedde dat hij misschien veroordeeld was voor iets wat hij niet eens gedaan had. Dus hoe kon hij dan ooit gaan inzien dat hij fout was geweest?

Gelukkig gebeurt er op een gegeven moment toch iets, waardoor ik weer wat rechter op ging zitten. De gevangenisdirecteur blijkt niet helemaal fris te zijn. En zo werd het verhaal uiteindelijk toch nog interessant. Zelfs interessanter dan ik gedacht had!

Het boek deed me enigszins denken aan PAAZ van Myrthe van der Meer, waarin de hoofdpersoon op een psychiatrische afdeling zit. In beide gevallen zijn er grappige personages die het verhaal opleuken.

Ik vond Of ik gek ben niet zo sterk als Tilt, het eerste boek dat ik van Michiel Stroink las, dat ik echt heel erg goed vond. Dus ja, dat was misschien ook wel wat te veel gevraagd.

Dit was mijn veertiende boek van dit jaar.

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s