Boekrecensie: Niets te verbergen door Aglaia Bouma

Niet te verbergen door Aglaia BoumaNiets te verbergen: Waar het over gaat

De uitgever zegt: ‘Niets te verbergen heeft als hoofdthema privacy. Prostituee Maud probeert zich staande te houden in het Nederland van de nabije toekomst, wanneer alle persoonlijke gegevens van mensen worden opgeslagen in een elektronisch burgerdossier. Dat betekent dat je geen echte privacy meer hebt en je vrijheid wordt beknot, maar het moet het leven ook een stuk gemakkelijker en veiliger maken. Maud heeft er geen probleem mee dat overheid en bedrijfsleven bijna alles over haar weten. Zij heeft niets te verbergen en dus ook niets te vrezen. Of lijkt dat alleen maar zo?’

Niets te verbergen: Wat ik ervan vond

De politie komt aan de deur om te vragen waarom Maud al een tijdje voor twee personen aan voedingsmiddelen in de supermarkt koopt: ze heeft toch geen illegaal in huis? Ja, dat heeft ze wel, maar gelukkig heeft ze een goede smoes waardoor de politieagenten weer afdruipen. Die illegaal is George, een Amerikaan die, zoals zoveel Amerikanen, naar Europa is gekomen om een beter leven op te bouwen. In de toekomst van Aglaia Bouma is het bijna onmogelijk om in Nederland te wonen en leven zonder geregistreerd te staan.

Het verhaal begint langzaam en moet het vooral hebben van de nieuwerwetse technologische zaken, die soms net iets te uitvoerig beschreven worden. Maar goed, ze spelen wel een belangrijke rol in het verhaal. Pas na een tijdje kon ik me ook echt voor Maud interesseren. De scenes met haar klanten (die niet overmatig sensueel zijn) maken het verhaal wat luchtiger, maar spelen ook een rol in het verhaal.

Behalve illegaliteit en het ontbreken van privacy wordt ook de macht van grote bedrijven behandeld. Maud wil een bedrijf zwartmaken omdat ze vermoedt dat het expres een besmettelijke aandoening verspreidt zodat hun medicijnen volop verkocht worden. Uiteraard werkt het bedrijf tegen.

De toekomst in Niets te verbergen is slechts een paar stappen verwijderd van onze tijd, en daardoor nogal beangstigend. Het is een wereld waar ik na het lezen nog regelmatig aan terugdacht. En Maud? Die vond ik uiteindelijk best wel een leuk mens.


Mijn waardering: 4 (van de 5)

Dit boek heb ik: van uitgeverij LetterRijn voor recensie

Aantal bladzijden: 240

Gepubliceerd in: 2015

Extra: Dit boek telt mee voor de Ik Lees Nederlands! uitdaging (9/20).ILN

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s