Boekrecensie: De groene pen door Eloy Moreno

De groene pen van Eloy MorenoDe groene pen: Waar het over gaat

De uitgever zegt: ‘De veertigjarige zoon, vader en echtgenoot in De groene pen vraagt zich af of je de rest van je leven op 445m2 kunt doorbrengen. Hij voelt zich gevangen, in zijn huis, in zijn auto en in zijn baan. Gevangen in de routine waarin vandaag hetzelfde is als gister, en de dag van morgen altijd hetzelfde als vandaag. Een zich steeds maar herhalende en beklemmende routine waarin het hem ontbreekt aan tijd. Tijd om te lachen, tijd om te genieten van zijn vrouw en zoontje, tijd om te leven. Tijd om gelukkig te zijn.

Hij pakt zijn spullen en vertrekt naar de Pyreneeën, op zoek naar bezinning en vooral naar zichzelf. In die prachtige en adembenemende omgeving wordt hij geconfronteerd met zijn verleden, dat hij verbindt met het heden maar dat hem uiteindelijk in staat stelt om vooruit te kijken…’

De groene pen: Wat ik ervan vond

Dit boek las ik tegenlijkertijd met Isi van het blog FromIsi. We vonden het allebei een goed boek. Ik vond het heel frappant hoe ik tijdens het lezen ook het gevoel had van, waar doe je het eigenlijk allemaal voor, waarom lopen we allemaal netjes in het gareel en houden we zo weinig tijd over voor de dingen die we écht leuk vinden?

De hoofdpersoon (ik weet eerlijk gezegd niet of we zijn naam ook te weten komen) heeft schoon genoeg van zijn saaie leven. Hij spreekt heel weinig met zijn vrouw, zijn zoontje ziet hij ’s avonds een uurtje, en verder brengt hij zijn tijd door op kantoor, waar zijn pennen regelmatig weg zijn. Hij koopt een speciale, groene pen, en als die ook kwijtraakt, gaat hij op onderzoek uit. De verwikkelingen die daaruit volgen, veranderen zijn leven.

Hoewel het leven van de hoofdpersoon elke dag weer het zelfde was, was het niet saai om te lezen. Stukje bij beetje komen we meer te weten over zijn pennen-obsessie en het geval van de groene pen. Op een gegeven moment wilde ik ook heel graag dat die pen nu eindelijk weer terugkwam!

Dit is een boek om eens even na te denken waar je mee bezig bent, en of je zo nog héél lang wilt doorgaan. Of, doen wat de hoofdpersoon doet. Wat dat is, moet je zelf maar lezen!


Mijn waardering: 4.5 sterren (van de 5)

Dit boek heb ik: gewonnen van uitgeverij Karakter (via thesword.nl)

Aantal bladzijden: 328

Gepubliceerd in: 2012 (oorspronkelijke Spaanse editie, 2011, El bolígrafo de gel verde)

Vertaald door: Imke Zuidema en Carla Zijlemaker

 

Eén reactie op “Boekrecensie: De groene pen door Eloy Moreno

  1. I got it more or less thanks to google😉
    This book makes us think about our lives and if we are living them as we should, or we are just machines. We should be more open-hearted and life would be much enjoyable.
    I also liked when it talks about prejudices, when the character misjudges some of his coworkers.
    The only thing I didn’t like that much is when the author uses so many metaphors to describe the character’s feelings. And the couple of things that turned out to be predictable we talked about.

    Well, I’m glad we read it together😀
    Hugs!!

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s