Boekrecensie: Pristina door Toine Heijmans

Pristina door Toine HeijmansPristina: Waar het over gaat

De uitgever zegt: ‘Iedereen weet wie de man is die de boot verlaat, en wat hij komt doen op het eiland Albert Drilling is een succesvol ambtenaar: trouw aan zijn minister en aan de wet. Zijn missies zijn geheim; in de voering van zijn colbert is tienduizend euro genaaid. Onderweg naar een eiland in de Noordzee leest hij het dossier van de jonge vrouw die hij zoekt. Een opdracht van niks. Maar op het eiland gelden andere wetten. Pristina is een broeierig schimmenspel tussen twee mensen die tot elkaar zijn veroordeeld. De een leeft in hotels, de ander in vreemdelingenkampen. Allebei proberen ze het beste uit hun leven te halen, en allebei weten ze dat een van hen gaat verliezen.’

Pristina: Wat ik ervan vond

‘Ha!’ riep ik verheugd. ‘Nu heb ik me toch een boek te pakken!’ Die eerste hoofdstukken, dat is puur snoepgoed. Wat mooi geschreven! Ik had natuurlijk al een zekere hoop op een goed boek, vanwege het vorige boek van Heijmans, Op zee, dat ik heel mooi vond (maar ondanks mijn oproep nog steeds niet vertaald is in het Engels voor zover ik kon nagaan). En ja, dit begon heel mooi.

Nu denk je misschien, maar viel de rest nogal tegen dan? Zo wil ik het niet zeggen, maar zo mooi als het begin was de rest inderdaad niet. Nu twijfel ik, misschien begon ik gewend te raken aan de schrijfstijl en opbouw van het verhaal, dat zou kunnen. De rest was zeker niet slecht, maar de aankomst van een man op een van de Waddeneilanden was zo goed geschreven, met zoveel niet gezegd, een beetje mysterieus, maar niet zo veel dat het vervelend begon te worden: gewoon precies goed! Dat begin verdiende toch zeker een 6 (van de 5 sterren)!

Goed, hoe ging het verder? Die man is een hele strenge ambtenaar die een jonge vrouw zoekt, die illegaal op het eiland verblijft. Hij houdt zich heel netjes aan de regels, maar als je aan hem zou vragen, waarom nu déze vrouw en waarom besteed je zo verschrikkelijk veel geld aan het uitzetten van één enkel persoon, tja, dan zou hij het ook niet weten. Terwijl het verhaal ontvouwt kreeg ik als lezer steeds meer het idee (voor zover ik dat al niet had) dat hij echt met een belachelijke zaak bezig was, en hij werd langzamerhand steeds slordiger, pakte de zaken niet zo zorgvuldig aan als hij normaal altijd deed.

Met dit boek ga je het Tahirplein in Egypte op, op het moment dat daar gedemonstreerd wordt. Ook kom je in Kosovo, waar het tussen de religiën nog niet zo wil boteren. En natuurlijk dat Waddeneiland, waar het allemaal lekker rustig is, maar er achter de gesloten deuren toch van alles bekokstoofd wordt. Het einde? Iets te happy vergeleken bij de rest van het verhaal. Het paste niet echt.

Een prachtig geschreven en interessant verhaal over het nut van het opsporen en terugsturen van illegale vreemdelingen.


Mijn waardering: 4,5/5

Dit boek heb ik: gekregen voor recensie van Uitgeverij Atlas Contact

Aantal bladzijden: 352

Ik Lees Nederlands!

Gepubliceerd in: 2014

Extra: Dit boek telt mee voor de Ik Lees Nederlands! uitdaging (1/35).

7 reacties op “Boekrecensie: Pristina door Toine Heijmans

  1. Van Op zee heb ik genoten, ook van de film. En de stukken/columns van Toine Heijmans in de Volkskrant lees (las voor wat betreft de columns, want die zijn er helaas niet meer….) ik meestal wel. Dus dit boek ook op m’n wenslijst.

    • Boekenwijs, Op zee-the movie vond ik wat tegenvallen omdat er heel veel niet uitgelegd (kon) worden dat in het boek veel beter naar voren kwam. Maar toch mooi om te zien. Pristina is heel anders, maar ook de moeite waard.

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s