Boekrecensie: Luchtvissers door Gerwin van der Werf

Luchtvissers door Gerwin van der WerfLuchtvissers: Waar het over gaat

In je eentje op een onbewoond eiland wonen, dat leek Joshua Lohman een goede manier om boete te doen voor het ongeluk dat hij veroorzaakte. Hij wilde niet langer in het gezelschap van andere mensen verkeren. Helaas blijken er nog mensen te zijn achtergebleven op het eiland. Dat zijn uiteraard een beetje typische figuren, want alle “gewone” mensen zijn met de laatste veerpont vertrokken.

Op dit eiland heeft Joshua veel meer met mensen te maken dan het geval zou zijn geweest als hij in een grote, anonieme stad zou wonen. Ze hebben hun voedselvoorraden samengevoegd en elke dag eten ze samen. Niet alleen dat, als fitte jonge(re)man wordt Joshua wordt eropuit gestuurd om papagaaiduikers te vangen, traditioneel het voedsel dat de bewoners door de winter hielp. Dit is echter met gevaar voor eigen leven.

Het is opmerkelijk hoe weinig de achterblijvers zich hebben voorbereid op hun eenzame verblijf op het eiland. Joshua is erheen gegaan met een paar mueslirepen en een paar zakken gedroogde bonen. Wat hij verder van plan was, is niet duidelijk. Hij is niet blij met het gezelschap van een jong meisje, dat als enige kind met haar vader is achtergebleven op het eiland. Waarom is haar vader niet met haar naar het vasteland vertrokken? Wat zijn zijn plannen en moet Joshua ingrijpen?

Luchtvissers: Wat ik er van vond

Ik houd wel van boeken die zich afspelen in het noorden (in dit geval een eiland in de Atlantische Oceaan waar men een Scandinavische taal spreekt). De setting deed mij denken aan Het laatste land van Threes Anna: ver van de bewoonde wereld, waarmee ook helemaal geen contact is, weinig voedselvoorraad, een kwestie van overleven.

Bij het lezen kreeg ik een soort van Vlieland-gevoel, hoewel het duidelijk was dat het land veel ruiger is dan dat. Heel precies werd het niet omschreven en waar de achterblijvers woonden ten opzichte van elkaar werd me niet duidelijk. Maar dat deed er ook niet zo toe. Wat wel heel goed beschreven werd, was de rotswand aan zee waar de papagaaiduikers gevonden (en gevangen) konden worden. De luchtvisser (die met een schepnet de vogels uit de lucht vist) moet op smalle plateaus zijn gevaarlijk werk doen.

Op een gegeven moment moet Joshua over een stuk richel schuifelen en een stuk van de wand beklimmen met de diepte onder zich. Dit was het mooiste stuk van het boek – voor mij met hoogtevrees tenminste: dit was zo geschreven, dat ik eigenlijk niet meer verder durfde te lezen, zoiets als wanneer je bij het kijken van een film de handen voor de ogen doet – maar ja, met lezen kom je dan niet veel verder. Oei, wat een eng stuk!

Een verhaal met een desolate atmosfeer, met hoop en wanhoop, een vuurtorenwachter die er al dan niet ook nog is, een al dan niet natuurlijke dood, niet verder willen leven en toch proberen in leven te blijven, en nog veel meer onzekerheden en tegenstrijdigheden. Absoluut de moeite waard.


Mijn waardering: 4,5 sterren (van de 5)

Bladzijden: 256

Publicatie datum: 2013

Dit boek heb ik: gekregen van uitgeverij Atlas Contact voor recensie

Extra: Dit boek telt mee voor de Ik Lees Nederlands! Uitdaging

Ik Lees Nederlands!

6 reacties op “Boekrecensie: Luchtvissers door Gerwin van der Werf

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s