Boekrecensie: Wat alleen de roman kan zeggen door Oek de Jong

Wat alleen de roman kan zeggen door Oek de JongWat alleen de roman kan zeggen: Waar het over gaat

De uitgever zegt: “In ‘Wat alleen de roman kan zeggen’ schrijft een gepassioneerd romanschrijver over zijn métier in een nieuwe tijd. Het gaat over beeldcultuur en literaire cultuur, over klassieken als Tolstoj en Proust, maar ook over Jonathan Franzen en de grote Japanse schrijver Kawabata; over de verhouding tussen roman en actualiteit, de verbeelding van het intieme, het belang van stijl en literaire traditie, het verlangen naar nieuwe vormen en de toekomst van de roman. Allesbeheersend is de vraag: hoe kan de roman overleven in een cultuur waarin hij met zoveel andere media moet concurreren? In een sprankelend en enthousiasmerend essay gaat Oek de Jong op zoek naar het unieke en onvervangbare van de roman.

Wat alleen de roman kan zeggen: Wat ik er van vond

Eigenlijk ben ik geen essay lezer. Mij interesseren de meningen van anderen wel, maar niet in van die moeilijke essays waar je ook nog eens geen commentaar kan toevoegen onderaan!

Maar mij interesseert “de roman” wel en Oek de Jong ook wel enigszins. Ik schreef zelf een prachtig essay in de jaren ’80 over de overeenkomsten en verschillen tussen Opwaaiende zomerjurken (van Oek de Jong) en Hölderlin’s toren van Kester Freriks. In een krantenartikel durfde iemand (een recensent, je kent het type) te opperen dat een van beide boeken plagiaat zou zijn van het andere. Ik weet niet meer welke van welke, en dat zou ook maar roddelen worden. Mijn essay was trouwens helemaal geen essay, maar ik wilde het gewoon even noemen. Het was een eindexamenwerkstuk voor Nederlands, dat zo goed geslaagd was, dat mijn leraar het vol trots aan andere leraren liet zien. In mijn analyse van de thema’s, het verhaal en de opbouw van beide romans, kon ik gelukkig volmondig “nee” zeggen tegen de beschuldiging.

Dat heeft niets met dit boek te maken, wel met Oek de Jong, en hij noemt in dit nieuwe boek zijn eigen werk ook af en toe (maar niet Hölderlin’s toren en dat geeft te denken).

Wat alleen de roman kan zeggen is een interessant boekje over de geschiedenis van de roman, de tegenwoordige competitie met beeldschermen, de toekomst van de roman, wat literatuur is, en natuurlijk een hoofdstuk over wat alleen de roman kan zeggen. Het leest heel plezierig, staat vol met waarheden en wetenswaardigheden en is niet literair snobistisch (on the whole). Een mooie beschouwing over romans en literatuur.


Mijn waardering: 4 sterren (van de 5)

Bladzijden: 96

Publicatie datum: 2013

Dit boek heb ik: gekregen voor recensie in de Een perfecte dag voor literatuur boek club. Kijk HIER voor meer recensies van dit boek.

Extra: Dit boek telt mee voor de Ik Lees Nederlands! Uitdaging

Ik Lees Nederlands!

4 reacties op “Boekrecensie: Wat alleen de roman kan zeggen door Oek de Jong

  1. Het boek ‘opwaaiende zomerjurken’ heb ik lang geleden gelezen. Ik vond het erg calvinistisch zoals veel nederlandse schrijvers in die tijd mi erg calvinistisch schreven. Hiermee bedoel ik, schrijven om jeugdtrauma’s te verwerken. Die jeugdtrauma’s ontstonden meestal in streng gereformeerde gezinnen. Ook Jan Wolkers leed aan zo’n trauma.

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s