Boekrecensie: De twaalf stammen van Hattie door Ayana Mathis

De twaalf stammen van Hattie door Ayana MathisDe twaalf stammen van Hattie: Waar het over gaat

De uitgever zegt: “Vijftien jaar is Hattie Shepherd als zij voor het eerst moeder wordt. Met een hart vol hoop op een betere toekomst voor haar en haar kinderen is zij naar Philadelphia gekomen. Maar haar Amerikaanse droom wordt keer op keer stukgeslagen in het gesegregeerde Amerika van de twintigste eeuw.  In deze keiharde wereld brengt zij haar kinderen groot door pure wilskracht, maar zonder de liefde die zij ook zo nodig hebben.

Ayana Mathis creëerde een intiem en hartverscheurend portret van Hattie Shepherd in verschillende fasen van haar leven en door de ogen van haar kinderen, die stuk voor stuk de gevolgen dragen van hun opvoeding. Het is een psychologisch trefzeker, prachtig geschreven boek over een ongelofelijk sterke vrouw.”

De twaalf stammen van Hattie: Wat ik er van vond

Dit is zowel het verhaal van Hattie’s vele kinderen als het verhaal van Hattie zelf. Zij is geboren rond 1910 en krijgt in de loop van de jaren een stuk of elf kinderen (en een kleinkind). Het boek begint met Hattie en haar baby tweeling, en focust daarna op de verschillende kinderen, vanaf jong tot veel ouder, zodat we tussen 1925 en 1980 niet alleen ontdekken hoe het met de kinderen gaat, maar ook af en toe lezen hoe het Hattie vergaan is.

Doordat elk (lang) hoofdstuk het verhaal is van een van de kinderen, leest het een beetje als een serie van korte verhalen met Hattie als de gemeenschappelijke deler. Zoals je misschien weet, ben ik niet zo dol op korte verhalen: ze zijn te snel afgelopen! Ik vond het dus jammer dat het verhaal telkens weer op een ander kind overging en je niet één verhaal te lezen kreeg, maar verschillende. Hattie kwam wat mij betreft niet zo goed uit de verf in de stukken over haar kinderen, zodat ik wel een beter beeld kreeg van haar in de loop van het boek, maar niet zoveel als ik zou verwachten van een hoofdpersoon.

Het was mooi geschreven en de verhalen van de kinderen waren interessant. Als je dus van korte verhalen houdt, is dit een mooi boek. Ik vond het mooi, maar niet zo mooi als ik gehoopt had.


Mijn waardering: 4 sterren (van de 5)

Bladzijden: 368

Publicatie datum: 2013 (2012 originele Engelse editie, The Twelve Tribes of Hattie)

Dit boek heb ik: gekregen van uitgeverij Atlas Contact voor de Club van Echte Lezers

6 reacties op “Boekrecensie: De twaalf stammen van Hattie door Ayana Mathis

  1. Kijkend naar de titel is dit een verwijzing naar de twaalf stammen van Jacob, later Israël genaamd. Aangezien ik alleen de recensie heb gelezen, kan ik niet zeggen of de schrijfster een eigentijds vrouwelijk equivalent heeft willen scheppen of dat er meer oudtestamentische elementen in terug te vinden zijn. Het op-reis-gaan is wel weer heel erg oudtestamentisch.

    Zulke titels zijn intrigerend voor mij. Maar dat wil niet zeggen dat Ik nu meteen naar de boekhandel ren om een exemplaar aan te schaffen en te gaan lezen.

    • Henry, knap van je! Daar zou ik nooit op komen maar ik denk dat je gelijk hebt en dat dit inderdaad te maken heeft met het oude testament.

      Of het een boek voor jou is, ik vermoed van niet. Bedankt voor je bijdrage – leuk!

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s