Boekrecensie: Doelwit in de nacht van Ricardo Piglia

Doelwit in de nacht door Ricardo Pilia

Bijna nooit geef ik een boek minder dan 3 sterren, want een boek dat ik geen 3 sterren waard vind, vind ik ook niet de moeite waard om uit te lezen. Dan is het een niet-uitgelezen boek, en die geef ik nooit sterren. In dit geval heb ik toch doorgelezen, omdat het maar een kort boek was, maar 3 sterren haalde het niet voor mij.

Doelwit in de nacht: Waar het over gaat

De uitgever zegt: “Tony Durán was een avonturier en een gokker, en toen hij de zusjes Belladona ontmoette, meende hij de hoofdprijs te hebben gewonnen. Hun ménage à trois schokte het dorp en hield de gemoederen maandenlang bezig. Hij verscheen voortdurend met een van hen in het restaurant van het Plaza Hotel, maar niemand wist ooit welke van de twee het was, omdat de tweelingzusjes zo op elkaar leken dat zelfs hun handschrift identiek was. En dan wordt hij dood aangetroffen …

De gepensioneerde commissaris Croce moet de zaak oplossen en krijgt daarbij van de kant van de wet minstens zoveel tegenwerking als van de bewoners van het dorp en de familie van de zusters Belladona. Er duikt zelfs een journalist uit Buenos Aires op om het geval te verslaan.

Een psychologische thriller waarin de gekte van de commissaris essentieel is voor de mysteries die hij moet oplossen. Een intense, tragische familiegeschiedenis en een diepgravende reflectie op macht en recht. 

Doelwit in de nacht: Wat ik er van vond

Nadat ik de eerste hoofdstukken van dit boek had gelezen, was ik benieuwd naar de rest. Een vreemdeling was vermoord, een klein stadje in Zuid-Amerika, dorpsroddels, dat klonk wel goed. Helaas viel het me zwaar tegen. Hoe verder ik in het boek las, hoe minder het verhaal me kon interesseren, en ik heb het alleen maar uitgelezen omdat het maar een kort boek is, en met het idee: je weet maar nooit of het nog interessant wordt.

Het eerste deel gaat voornamelijk over politiecommissaris Croce, die probeert de moord op te lossen. Hij wordt daarin tegengewerkt door zijn baas en ook de dorpelingen zijn erg snel in hun oordeel over de dader. Ik snapte niet wat Croce’s plan was: hij zette een man achter de tralies maar geloofde eigenlijk niet dat hij de dader was. Blijkbaar kan dat zo in Argentinië, maar mij zat het niet lekker.

Hij gaat op onderzoek uit, praat met wat mensen, en wordt uiteindelijk buiten spel gezet. In het tweede deel gaat Renzi, een journalist uit de hoofdstad, op onderzoek uit. Hij praat met de landeigenaar wiens dochters bevriend waren met de vermoorde, Tony Durán. En met de excentrieke zoon van de landeigenaar, die zich al maanden heeft opgesloten in zijn fabriek, waar hij in zijn eentje nieuwe machines uitvindt. Deze nogal filosofisch aangelegd, zodat we vooral tegen het einde  van het boek nog allerlei wilde gedachten van deze Luca te lezen krijgen.

Het verhaal vond ik rommelig. Het is me zelfs niet duidelijk geworden hoe de vork nu in de steel zat,  wie de moordenaar was. En eerlijk gezegd kon het me ook niet veel schelen.

Het boek geeft wel een zeker inzicht in de twijfelachtige praktijken van de autoriteiten, maar
goed, daar had ik toch al een vooroordeel over. Het was eventjes leuk om over de excentrieke zoon te lezen, maar hij verveelde me al snel. Helaas, dit was geen boek voor mij.


Mijn waardering: 2,5 sterren (van de 5)

Bladzijden: 256

Publicatie datum: 2013

Dit boek heb ik: gekregen van uitgeverij Signatuur voor recensie (ebook, voorpublicatie)

Extra: Dit boek telt mee voor de Ik Lees Nederlands! Uitdaging

Ik Lees Nederlands!

3 reacties op “Boekrecensie: Doelwit in de nacht van Ricardo Piglia

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s