Boekrecensie: Een tijdelijke vertelling door Ruth Ozeki

Een tijdelijke vertelling door Ruth Ozeki

Dit boek kreeg ik voor recensie van uitgeverij Ambo|Anthos.

Van Ozeki heb ik al twee andere boeken gelezen die ik heel goed vond. Ze is de schrijfster van Mijn jaar van het vlees (waar ik als vergetariër erg van genoten heb) en van Alles opnieuw, ook erg mooi.

Een tijdelijke vertelling: Waar het over gaat

De uitgever zegt: “Ruth vindt op het strand van een desolaat eiland in Canada een aangespoelde Hello Kitty-lunchbox. In de trommel zit een Japans dagboek en een oud horloge. Nieuwsgierig verdiept Ruth zich in haar bijzondere vondst. Door het lezen van het dagboek wordt ze in de wereld van het zestienjarige meisje Nao gezogen. Het lijkt alsof er een onzichtbare draad tussen beide vrouwen gespannen is.

In Tokio heeft Nao besloten dat er maar één uitweg is voor haar pijnlijke eenzaamheid en het voortdurende gepest van haar klasgenoten: zelfmoord. Maar eerst begint ze een dagboek over het leven van haar zenboeddhistische overgrootmoeder. Het dagboek wordt Nao’s toevluchtsoord en zal uiteindelijk invloed  hebben op meer levens dan alleen het hare.

Een tijdelijke vertelling: Wat ik er van vond

Weer een heel goed boek van Ruth Ozeki. Het is een interessant verhaal hoewel er relatief niet heel veel gebeurt  – gegeven de dikte van het boek. 

Ruth, die wel heel veel weg heeft van de schrijfster zelf, en het verhaal in het dagboek van Nao wisselen elkaar af. Daardoor lees je regelmatig een stukje van Nao, gevolgd door een interpretatie van Ruth, gevolgd door het verdere verhaal van Nao. Hierdoor moet Ruth af en toe haar idee over Nao bijwerken. Het is altijd interessant om te zien hoe men interpretaties vormt die niet kloppen of mensen veroordeelt zonder de volledige achtergrond te kennen. Dat doen we allemaal en het is een goede les hier op deze manier weer eens op gewezen te worden.

Een tijdelijke vertelling is zeker niet alleen het verhaal van Noa, zoals gelezen door Ruth. Het is ook een historisch verhaal over Nao’s oudoom, die in de tweede wereldoorlog tegen wil en dank ingezet werd in de Japanse luchtmacht. Zijn brieven aan zijn moeder (Nao’s grootmoeder) worden gevonden en weergegeven in het boek. En het is het verhaal van Nao’s grootmoeder, die als 105-jarige heel wat heeft meegemaakt in haar leven en Nao wijze lessen meegeeft.

Het wordt vooral interessant als Ruth probeert Nao op te sporen, omdat het erop lijkt dat Nao zelfmoord wil plegen. Maar dat heeft eigenlijk geen zin, omdat Nao’s dagboek er zeker een paar jaar over heeft gedaan om bij Ruth terecht te komen. Het verhaal wordt een beetje surrealistisch als er plotseling een heel stuk uit het dagboek verdwijnt (de bladzijden zijn er nog wel, maar er staat niets meer op) en het lijkt alsof er een wisselwerking tussen de levens van Ruth en Nao plaatsvindt.

Ik heb erg genoten van dit aparte boek!


Mijn waardering: 4,5 sterren (van de 5)

Bladzijden: 480

Publicatie datum: 2013 (mei; USA: 2013)

Dit boek heb ik: gekregen voor recensie van uitgeverijAmbo|Anthos

Vertaald: uit het Engels (A Tale for the Time Being)

 

7 reacties op “Boekrecensie: Een tijdelijke vertelling door Ruth Ozeki

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s