Boek recensie: Maar buiten is het feest door Arthur Japin

Maar buiten is het feest van Arthur JapinSince ik Japin ontdekte, ongeveer 5 jaar geleden, ben ik fan. Die man kan zo mooi schrijven. Wat hij schrijft is altijd gebaseerd op iets wat echt gebeurd is. In dit geval een hele nare situatie: het misbruik van een jong meisje.

Op Manuscripta afgelopen september vertelde Japin over dit boek en las een stukje voor. Het leek mij een heel mooi boek. Eindelijk ben ik er aan toegekomen om het te lezen, in het kader van de Boekbloggers Leesclub. Meerdere boekbloggers lazen dit boek en schrijven deze week een recensie.

Het verhaal speelt zich af in de tegenwoordige tijd en in de verleden tijd. De ik-figuur is Weijntje, die zich later Zonne noemt. Als Zonne is ze een bekende zangeres, die nu op weg is naar een rechtszaak, om de voogdij over haar nichtje te krijgen (haar zus is onlangs overleden). Door terugblikken in het verleden ontdekken we waarom dit zo belangrijk is voor Zonne.

In het verleden blijkt Weijntje een hele tijd misbruikt te zijn geweest door haar stiefvader. De lezer krijgt sommige details, voor mij af en toe wel teveel detail, te lezen van hoe het begon, verder ging en uiteindelijk ophield.

Dit boek was weer net zo mooi geschreven als we van Japin gewend zijn. Prachtige zinnen door het hele boek. Maar helaas vond ik het thema erg zwaar en daardoor vond ik het niet prettig dit boek te lezen. Het lezen stond me niet tegen, want ik heb het in een weekend uitgelezen, maar wel was er, behalve de schrijfstijl, niet zo veel dat mij kon boeien aan het verhaal. Erger nog, er was genoeg dat mij afstootte.

Ik hoefde alle details niet te weten van het misbruik. Verder blijkt die stiefvader wel een hele echte slechterik. Het kan, maar ik had hem liever als meer gewone man gezien, wat overigens het verhaal des te aangrijpender zou maken, vermoed ik.

Zonne vond ik geen leuke vrouw, ik had weinig sympathie voor haar. Haar vriend, Sander, wordt een beetje op afstand gehouden. Ik had hem graag iets meer in beeld gezien, Zonne’s relatie met hem wat verder uitgewerkt gezien.

Toch is het bepaald geen slecht boek. Het verhaal eindigt anders dan ik verwachtte, maar tegen het eind zit nog wel een belangrijk stuk verhaal dat, toen ik het las, bedacht dat dat inderdaad niet mocht ontbreken. Goed geschreven en het verhaal zit goed in elkaar.

Vragen van de Boekbloggers Leesclub

Past de cover bij het boek en vind je hem mooi?

De cover past wel bij het boek. De kleuren zijn ingetogen en dat hoort wel bij Zonne, die alleen in publiek zelfvertrouwen uitstraalt, maar dat eigenlijk niet heeft. De dansende vrouw met een zon geeft Zonne weer, die aan het optreden is.

Mooi? Het gaat. Ik vond de kleuren wel passen, maar toch te donker voor mijn smaak.

In welk personage kon je je het beste vinden, waarom?

Niemand eigenlijk. Misschien nog het meest Weijntje, omdat ze een leuk meisje is die is alles aan doet om maar een redelijk leven te hebben en haar kleinere zusje te sparen voor eenzelfde lot. Ik vond haar wel sympathiek.

Wat sprak jou het meest het minst aan in dit boek?

De details van wat er met Weijntje gebeurde terwijl ze misbruikt werd. Dat lijkt me zo erg, dat ik het liever maar niet weet. Tja.


Bladzijden: 312

Publicatie datum: 2012

Dit boek heb ik: geleend uit de bibliotheek

Extra: Dit boek heb ik gelezen voor de Boekbloggers Leesclub

Boekbloggers Leesclub

Extra: Dit boek telt mee voor de Ik Lees Nederlands! Uitdaging

Ik Lees Nederlands!

Extra: Zie ook mijn recensie van Vaslav.

Advertenties

13 reacties op “Boek recensie: Maar buiten is het feest door Arthur Japin

  1. Judith, we zitten op één lijn. Ik heb mezelf afgevraagd of ik te laf ben, misschien wel, maar ik heb toch af en toe flink doorgebladerd wegens te vreselijk. Hop, nu een vrolijker boek ter hand nemen!

  2. Ik denk dat ik om dezelfde reden als die jij geeft waarom je het boek niet prettig vindt, ik ben gestopt met het lezen van dit boek. Ik kon mezelf er niet toe zetten deze keer om verder te lezen. Fijn dat jij nog wel positieve dingen uit dit boek heb kunnen halen!

    • Jammer dat je het niet uit hebt willen lezen, Annelieke, maar ik kan het goed begrijpen. Ik vond het vooral heel mooi geschreven en om die reden was het toch ook wel weer een plezier om het te lezen.

  3. De meningen over dit boek, en dus ook Arthur Japin, lopen blijkbaar nogal uiteen. Ik had vaak gehoord dat hij erg goed schrijft maar nu hoor en lees ik ook vaak dat hij niet zo goed is… Misschien moet ik het gewoon eens proberen?

  4. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar Zonne stond mij ook niet aan. Hoewel ik natuurlijk heel erg met haar te doen heb. Ik kon (wilde?) me niet in haar verplaatsen.
    PS Ik was er ook bij toen Japin voorlas op Manuscripta!

    • Ik zag het al op je blog, dat jij ook bij Manuscripta was. Wat een volle zaal, he? Hij heeft toen heel mooi over dit boek verteld, maar ik vond dat er meer details in stonden dan hij toen beloofd had.

      Ik kon me ook niet in Zonne verplaatsen, wel een beetje in haar als kind, maar niet als volwassene.

      • Allé dan moet ik zeker eens zijn andere boeken lezen. Want ik vond het wel een goed boek. De sfeer die hij schept de woorden en uitdrukkingen die hij met elkaar verweeft. Fantastisch gevonden. Ik ben het er mee eens dat het een vreselijk thema is, maar het is soms mensen hun realiteit. Ik vind dat Zonne er dan nog goed in slaagt overeind te blijven, ook als volwassen vrouw. Dus ik had wel symphatie voor haar. Eigenlijk vond ik het veel weg hebben van een thriller. Je weet nooit wat er komen gaat.

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s