Boekrecensie: De zoetheid van perziken door Joanne Harris

De zoetheid van perziken van Joanne HarrisVan Joanne Harris heb ik al heel veel gelezen, maar een van mijn favorite boeken blijft het bekende Chocolat dat ook verfilmd is. Een paar jaar geleden kwam er een vervolg, Rode schoenen, dat ik ook mooi vond maar al weer snel vergeten was. De zoetheid van perziken is het derde deel in deze serie. De boeken kunnen overigens ook heel goed apart van elkaar gelezen worden. Ik wist eigenlijk niets meer van het tweede deel, maar dat stoorde niet tijdens het lezen van dit nieuwe boek.

De zoetheid van perziken: Waar het over gaat

In De zoetheid van perziken gaat Vianne, die ook de hoofdpersoon is in de eerdere boeken, terug naar Lansquenet, waar ze in het eerste boek een chocolaterie runde. Nu woont ze met Roux in Parijs, samen met dochters Anouk en Rosette. Ze krijgt een brief geschreven door een (nu overleden) vriendin die haar vraagt eens op bezoek te gaan in het dorpje, omdat ze haar hulp vast kunnen gebruiken.

Samen met haar dochters reist Vianne naar Lansquenet, waar er nog veel hetzelfde is, maar ook veel veranderd is. Zo lijkt de curé, Francis Reynaud, de priester van de kerk, uit de gratie te liggen en is er een tijdelijke vervanger aangesteld. Ook wonen er opeens veel meer buitenlanders in het dorp, waarvan de vrouwen het liefst gekleed gaan in zwarte, alles-bedekkende gewaden.

In het katholieke gedeelte van het dorp heerst er verdeeldheid: een merendeel verdenkt monsieur le curé van het aansteken van een brand van een schooltje voor islamitische leerlingen. Anderen moeten niets hebben van de nieuwe curé. In het andere deel van het dorp is er een strijd tussen de traditionele moslims en de meer gematigden. Vianne raakt aan beide kanten betrokken en weet uiteindelijk mee te helpen de problemen op te lossen.

De zoetheid van perziken: Wat ik ervan vond

Chocolat blijft mijn favorite boek in deze serie. Met De zoetheid van perziken duurde het een hele tijd voor ik weer hetzelfde Lansquenet-gevoel had als in dat boek: vooral miste ik de chocolade en de chocolaterie. Ook de aanwezigheid van de buitenlanders maakte het een ander Lansquenet dan ik kende van het eerste boek.

Terwijl vooral het eerste boek, Chocolat, iets heel tijdloos had, was De zoetheid van perziken een verhaal van deze tijd. En dat was een beetje jammer. Ik was graag teruggedoken in het dorpje waar de tijd stilstond. Toch begon ook dit nieuwe dorp langzaamaan voor mij te leven.

Monsieur le curé, die Vianne altijd zo tegenwerkte, heeft nu niet zoveel praatjes en raakt zelfs een beetje bevriend met haar. Ook maakt ze een aantal allochtone vriendinnen en komt ze achter een paar grote geheimen.

Er is niet zoveel magisch realisme als in de andere twee boeken, maar dat paste ook niet echt in dit veel realistischer verhaal.

Een lekker doorleesboek.


Mijn waardering: 4/5

Bladzijden: 416

Publicatie datum: 2012

Vertaald uit: het engels: Peaches for Monsieur le Curé

Dit boek heb ik: gewonnen van ze.nl

 

Advertenties

7 reacties op “Boekrecensie: De zoetheid van perziken door Joanne Harris

    • Ik zou dan lekker eerst eens Chocolat gaan lezen en later misschien de andere boeken nog, Nadine. Chocolat blijft de leukste. Weet je, ik wilde je Bramenwijn van Joanna Harris aanraden omdat dat ook zo’n klein-dorpsgevoel geeft en nu zie ik bij Bol.com dat dit ook in hetzelfde dorpje plaatsvindt. Dat wist ik helemaal niet (meer). Grappig. Dus da’s ook een aanrader.

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s