Boekrecensie: Paaz door Myrthe van der Meer

PAAZ door Myrthe van der MeerEen fictieve roman waar geen woord van bedacht is? Myrthe van der Meer is een pseudoniem. Alles in het boek is echt gebeurd en de hoofdpersoon is eigenlijk Myrthe zelf. Wel heeft ze situaties en persoonskenmerken omgegooid zodat de personen niet herkenbaar zijn in het verhaal.

Ik was wel benieuwd, een kijkje op een Psychiatrische Afdeling van een Algemeen Ziekenhuis.

Paaz : Waar het over gaat

Volgens de uitgever: “Als Emma van de ene op de andere dag opgenomen wordt op de paaz, weet ze één ding zeker: hier is een fout gemaakt. Ze heeft namelijk een leuke baan, een geweldige vriend en een goed leven, dus dat ze dood wil kan dan toch geen probleem zijn?

Het is het begin van Emma’s zoektocht door de absurde wereld van de psychiatrische kliniek met al haar regels, pillen en diagnoses – een zoektocht naar de uitgang, maar boven alles een zoektocht naar zichzelf. Tijdens haar reis langs vreemde patiënten en nog vreemdere therapeuten, depressieve kerstballen en onverwachte vriendschappen, begint Emma te beseffen dat ze hier niet voor niets zit, en dat zij de enige is die kan bepalen of, maar vooral ook hóé ze ooit de paaz weer verlaat.”

Paaz : Wat ik ervan vond

Ik had nog nooit van een paaz gehoord en ben, net als hoofdpersoon Emma was, totaal onbekend met het psychiatrische wereldje. Daarom vond ik het reuze interessant Emma’s leven op de paaz een tijdje mee te maken. De mensen daar zien er heel gewoon uit, en in eerste instantie weet Emma ook niet precies wie er nu patient is en wie er werkt. Dat geeft meteen al een ander beeld van psychiatrische patienten dan ik voor ogen had.

Emma vertelt over haar dagelijkse beslommeringen op de afdeling, over de mede-patienten, en over het personeel, dat vooral binnen hun eigen beroepsgroep leeft en de andere behandelaars soms afkraken of tegenwerken. Zo zijn de psychiaters en psychologen geen vrienden en wordt op hun beurt het verplegend personeel met de neus aangekeken door de eerste twee groepen. En soms weten ze niet waar ze mee bezig zijn, wat het herstel van de patient niet ten goede komt.

Toch is dit geen aanklacht tegen de paaz of de psychiatrie in het algemeen. En dat had best gemogen. Maar omdat dit boek uitsluitend over Emma’s ervaringen op de paaz gaat, kan de lezer er niet achter komen in hoeverre haar ervaringen representatief zijn en of er heel regelmatig gestunteld wordt door psychiaters, psychologen en het verplegend personeel. Ook had ik graag iets meer geleerd over de ziektes van de andere patienten op de paaz.

Al met al een mooi boek over een depressieve patient. Ik kreeg een goed beeld van Emma’s ziekte en hoe zij langzamerhand weer iets omhoog kruipt uit het diepe dal waarin ze zat.


Mijn waardering: 4/5

Bladzijden: 352

Publicatie datum: 2012

Dit boek heb ik: gekregen van uitgeverij The House of Books voor recensie (ebook)

Extra: Bekijk de mooie boektrailer hier

Advertenties

18 reacties op “Boekrecensie: Paaz door Myrthe van der Meer

  1. Ik denk dat er heel veel schrijnende zaken gebeuren in zo’n instellingen, Judith. Dat de schrijfster weinig aandacht heeft voor de ziektes van de andere patiënten, iwaarschijnlijk een gevolg van haar zware depressie. Ik denk dat je, wanneer je zelf in een diep dal zit, totaal niet geïnteresseerd bent in andere mensen.
    Mooie recensie!

  2. Ik houd wel van zulke boeken (mede omdat ik er wel ervaring mee heb) en heb hier al meer over gelezen, misschien maar een keer op mijn ‘want to read’ lijstje zetten dus!

  3. Pingback: PAAZ | Boeklover

  4. Pingback: Gelezen: Of ik gek ben van Michiel Stroink | De Boekblogger

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s