Eerste Hoofdstukken – 37. Euforie door Christiaan Weijts

Eerste Hoofdstukken


Eerste Hoofdstukken is een serie op De Boekblogger waarin ik het eerste hoofdstuk van een boek lees (meestal als voorpublicatie van een nieuw te verschijnen boek of een pasverschenen boek) en mijn mening geef: doorlezen of wegleggen?

Dit boek zag ik in de boekwinkel liggen en ik werd meteen aangetrokken door de cover. (Dat mag toch? Is bij mij redelijk doorslaggevend). Maar goed, er lag ook een boek van een favoriete schrijver – dat ik ook niet gekocht heb, want ik heb nog zoveel ongelezen boeken in huis. Dus deze heb ik ook maar laten liggen. Verstandige keus? Op de webste van de uitgever vond ik een fragment van dit boek dus ik lees in ieder geval dat.

Caveat: Wees héél voorzichtig nu! Eerste hoofdstukken kunnen fantastisch zijn, terwijl de rest van het boek tegenvalt. Omgekeerd kun je wel stellen dat als het eerste hoofdstuk al niet veel soeps is, de rest dat waarschijnlijk ook niet is.


Het boek

Euforie door Christiaan WeijtsBoek: Euforie door Christiaan Weijts
Genre: Fictie
Bladzijden: 400
Uitgeverij: Arbeiderspers
Publicatie Datum: November 2012

Cover: Spreekt mij aan: mooie kleuren, de manier waarop de titel is afgebeeld suggereert een ietwat serieus boek (simpel lettertype, zware, zwarte letters) en een modern boek (titel op drie nivo’s). De drie plaatjes hebben een stripverhaal in zich, maar behalve het vliegtuig staan ook de hijskranen niet op dezelfde plaats in alle plaatjes. En die witte stippen? Zeer mysterieus.

Op de website

De uitgever zegt: “Dankzij een terroristische aanslag op een zomerochtend in Den Haag komt architect Johannes Vermeer (vermeend nazaat van) in beeld voor een prestigieus project: het ontwerp voor de herinrichting van het door de aanslag verwoeste terrein. Een opdracht met grote gevolgen op persoonlijk en professioneel vlak. Euforie gaat over de generatie die in de jaren negentig opgroeide in de explosieve bloei van technologie, welvaart, vliegreizen, party’s, globalisering, en die nu op grenzen stuit.”

Mijn indruk

Mijn indruk is gebaseerd op de eerste hoofdstukken en mag daarom niet worden geciteerd als betreffende het hele boek.

Eerste indruk van de beschrijving (hierboven) is dat het om een soort van De inzending gaat (van Amy Waldman) waarin de locatie van de verwoestte Twin Towers in New York opnieuw ingericht moet worden.

Johannes Vermeer rijdt voor het eerst in een bestelbus, dwars door Den Haag. Hij heeft een heleboel gepland voor vanmiddag. Maar dan wordt hij gestopt door een motoragent, die hem beveelt hem te volgen. Onderweg zijn er steeds meer opstoppingen en politiemensen, wegen zijn afgezet. Er blijkt iets te zijn ingestort, een parkeergerage. Hulpverleners roepen naar elkaar: “Hier ligt er nog een,” en dragen een in zwart plastic verpakte lading naar een bestelbusje. Blijkbaar is Johannes met zijn bestelbus ingezet als lijkenvervoerder.

Maar nee, in het volgende hoofdstuk wordt hij gevraagd mee te helpen om een gewonde man uit de ingestorte tunnel naar boven te krijgen. Dan ziet hij een vrouw die gewond op de grond ligt, en hij herkent haar, vaagjes tenminste. Even later weet hij het weer, ze heet Isa.

In het derde hoofdstuk denkt Johannes terug aan zijn middelbare schooltijd, en aan het meisje Isa bij hem in de klas tijdens een survivaltocht.

De schrijfstijl is mooi en wisselt van de 3e persoon naar de 2e persoon als er iets acuuts gebeurt. Terwijl je leest valt het niet zo op, het lijkt heel natuurlijk. De “jij” vorm is veel directer en je (!) wordt dus meer in het verhaal getrokken. Mooie zinnen ook, bijvoorbeeld: “Oké, je hebt bouwkunde gestudeerd, maar de gang naar je parate technische kennis zit potdicht”.

Oordeel

Doorlezen!

Of ik het verhaal interessant genoeg ga vinden kan ik nog niet helemaal beoordelen. In het hele derde hoofdstuk wordt er teruggedacht aan de schooltijd, vanwege het opduiken van oud-klasgenoot Isa in het tweede hoofdstuk. Dat stopt het hulpverleningsverhaal natuurlijk compleet, en dat was best interessant. Waarom zou men burgers inzetten bij het helpen van de slachtoffers? Zijn er dan zoveel slachtoffers dan de autoriteiten het niet kunnen redden met de betaalde krachten?

Het teruggaan naar de schooltijd vond ik niet alleen jammer van de onderbreking van het verhaal, ik vond het ook niet zo interessant.

Ik zeg: doorlezen, maar ik hol niet hard naar de winkel.

Wat zeg jij? Doorlezen of wegleggen?

Laat een reactie achter met je keuze.

Advertisements

6 reacties op “Eerste Hoofdstukken – 37. Euforie door Christiaan Weijts

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s