Boekrecensie: Eerst een huis door Cathelijn Schilder

Eerst een huis door Cathelijn SchilderDit leek me het verhaal van een succesvolle vrouw die voor haar gezin een nieuw huis zoekt, maar dat bleek het niet te zijn. Wat het wel was, een verhaal dat me qua sfeer en hoofdpersoon sterk deed denken Alles is altijd fictie van Daphne Huisden. Dat boek en deze kunnen heel goed naast elkaar bestaan en als je de ene mooi vond, moet je de ander zeker ook lezen. Alleen zou ik ze niet meteen achter elkaar lezen.

Eerst een huis: Waar het over gaat

Volgens de uitgever: “Marijn zoekt een huis, want een goed huis lost alles op. Het liefst een huis met granieten aanrechtblad en hoog plafond. Of in elk geval een plek waar ze zich thuis voelt. Ze ontmoet een makelaar die alles weet, loopt rondjes door de stad met bejaarden en kraakt een etage met uitzicht op de woonkamer van een oude liefde. Overal hoort ze verhalen over rotte palen, verzakte vloeren en lekkende gaskachels. Ze wordt per ongeluk gefilmd door een lokale omroep en ziet zichzelf sindsdien iedere dag verregend op tv. Ondertussen stijgt de zeespiegel en krijgt ze onverwachte hulp uit koninklijke hoek.”

Eerst een huis: Wat ik ervan vond

Dit boek was een plezier om te lezen. Het verhaal gaat van redelijk normaal naar surrealistisch, maar in een langzaam genoeg tempo dat het nooit vreemd lijkt.

De hoofdpersoon, Marijn, is een beetje apart, vond ik. Ze heeft haar draai in het leven nog niet gevonden, is werkloos, zwerft van het ene tijdelijke huis naar het andere, en werkt als vrijwilliger als rolstoel-duwer bij een bejaardentehuis. De straten zijn opgebroken vanwege de bouw van de metro en het wordt steeds lastiger met de rolstoelen door de straten te gaan.

Het boek gaat vooral over haar zoektocht naar een nieuw huis, waarbij ze telkens door een makelaar rond wordt geleid. Bij één makelaar doet ze voorkomen alsof ze veel geld heeft en een huis zoekt voor haar gezin. Ze is echter alleenstaand en heeft weinig vrienden of familie. Haar moeder ziet ze nauwelijks, haar vader heeft hen toen zij 3 jaar oud was verlaten.

Ze denkt terug aan het recente en vroegere verleden, aan haar oude vrienden, die ze ook nu af en toe weer tegenkomt. Ook komt ze een paar keer per ongeluk op tv, waarop mensen haar aanspreken. Langzamerhand komt ze een beetje uit haar schulp en krijgt ze meer contact met andere mensen.

De schrijfwijze is heel direct, korte zinnen en af en toe erg grappig. Er staat geen woord teveel. Voorbeeldje:

Ze worden door vier mensen de tram in geholpen. Haar haar hangt in slierten voor haar gezicht. Haar broek plakt aan haar benen. Het dekentje van meneer de Geul is halverwege op straat blijven liggen.

Het einde is apart, apocalyptisch, surreëel en hoopvol. Leuk boekje!


Mijn waardering: 4.5/5

Bladzijden: 176

Publicatie datum: 2012

Dit boek heb ik: gewonnen van Uitgeverij Nieuw Amsterdam via Twitter

Advertenties

5 reacties op “Boekrecensie: Eerst een huis door Cathelijn Schilder

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s