XY van Sandro Veronesi

XY van Sandro VeronesiVan Sandro Veronesi heb ik eerder Kalme Chaos gelezen, en ook de film gezien. Beide vond ik erg mooi.

Dit boek was het maandboek voor december 2011 bij de boekgrrls – ik heb er zelf ook voor gestemd want het leek me een mooi boek. Ik heb het zelfs bijna gekocht, maar uiteindelijk toch van de bibliotheek geleend.

En maar goed ook, want ik vond er niet veel aan, helaas.

XY: Waar het over gaat

In de buurt van het Italiaanse bergdorp San Giuda (St. Judas) worden op een morgen de lichamen van elf mensen gevonden, die alle op een verschillende manier zijn omgebracht, op hetzelfde tijdstip en op dezelfde plaats. De politie kan hier niets mee en vervalst zelf het bewijsmateriaal.

Pater Don Ermete was één van de mensen die de lichamen vond en hij merkt dat na deze aangrijpende gebeurtenis de hele balans uit het dorp weg is. Vooral hem moeten de bewoners niet meer en de kerk blijft zo goed als leeg. Steeds meer mensen gedragen zich vreemd en samen met de psychologe Giovanna Gassion probeert hij de mensen te helpen.

Ondertussen bespreken ze samen hoe de moorden kunnen zijn gepleegd en is er een zeker aantrekkingskracht tussen de celibate pater en de pas weer single geworden Giovanna.

XY: Wat ik ervan vond

Het viel mij tegen. Zowel de pater als Giovanna, die de hoofdpersonen zijn en vanuit wiens perspectieven het verhaal wordt verteld, vond ik niet sympathiek. Ik had geen belangstelling voor deze mensen: de pater was een outsider in het dorp en probeerde zijn best te doen om de mensen te helpen, maar hij was een zwak type, liet over zich heen lopen door de politie en deed of dacht niets dat ik interessant vond. Giovanna vond ik wat afstandelijk, emotieloos en geen leuke vrouw.

De manier van schrijven vond ik ook niet prettig, en ik kan niet zeggen wat dat dan precies was. Langdradig, om het echte verhaal heen draaiend? Zoiets.

Wat ik wel heel leuk vond, en dan ook echt heel leuk, waren de telefonische gespekken tussen Giovanna en haar moeder. De moeder-dochter relatie was heel typerend beschreven met de moeder die zich zorgen maakt, die dingen vraagt over Giovanna’s ex en zich overal graag mee zou bemoeien maar ook weer niet teveel. En dan de “…” in de dialogen: iemand zei iets, iemand zei iets terug, en dan kreeg je een paar regels met alleen “…”, om aan te duiden dat er een stilte gevallen was. Bijv. vier keer “…” onder elkaar: Giovanna stil, haar moeder stil, Giovanna nog steeds stil , haar moeder nog steeds stil, en dan zei Giovanna weer wat. Dat vond ik een hele leuk manier om een gesprek weer te geven.

Dit gebeurde overigens ook in de (saaie) dialogen van Giovanna en Don Ermete. Vaak waren die dialogen echter zo lang, dat ik de draad een beetje kwijtraakt wie er nu weer aan het woord was (of nu weer stil was). Deze dialogen, vooral op het einde, bevatten veel religieuze discussies, welke ik volkomen oninteressant vond.

De “ontknoping” van de moorden was een afknapper voor mij. Iemand met een meer religieuze achtergrond zou het misschien meer waarderen, maar ik vond het maar niets. Uit email discussies tussen de boekgrrls bleek dat een aantal van hen allerlei elementen in het boek vonden, die een andere (bijv. religieuze) betekenis konden hebben. Zoals Persoon X staat voor de duivel, deze gebeurtenis moet je op die manier zien. Voor mensen die een boek graag op die manier lezen zit hier heel veel in. Maar ja, daar houd ik helaas niet van.

Het derde deel van het boek heb ik meer gescand dan echt goed gelezen. Het was helaas geen boek voor mij.

Mijn waardering: 3/5

Ik las dit boek: omdat het het boek van de maand was bij de boekgrrls

Dit boek heb ik: geleend in de bibliotheek

Aantal bladzijden: 336

Gepubliceerd in: 2011 (het origineel in 2010 onder de titel XY)

Advertenties

8 reacties op “XY van Sandro Veronesi

  1. O, wat een tegenvaller, Judith. Ik heb dit nochtans ook op mijn verlanglijstje, maar je doet me nu toch twijfelen.
    Ik wist trouwens niet dat er een film was van Kalme chaos. Die wil ik zeker zien.

    • Misschien moet je het gewoon proberen, Nadine, maar ik vond het niet geweldig. Als het niet voor de leesgroep was, had ik ‘m niet eens uitgelezen.

      De film van Kalme Chaos is mooi, net als het boek.

  2. Jammer, dat een boek waar je veel meer van had verwacht, je teleurstelt. Je hebt het nochtans een relatief hoge waardering gevonden, maar misschien hebben de telefoon-dialogen de tweedimensionale personages wat opgekrikt?
    Calmo Caos heb ik nog niet gelezen, alleen gezien. Me eens: mooie film 🙂

  3. Ik kan alleen maar beamen dat dit boek de hooggespannen verwachtingen nooit heeft ingevuld. Naar mijn gevoel was het ietwat langdradig, niet moeilijk maar storend opgebouwde zinnen of alinea’s. Zonet las ik het boek uit en ik voel de drang om een ander boek vast te nemen om dit boek uit te wissen: 2 op 5 voor mij.

    • Bedankt voor je reactie, Bram. Ook geen liefhebber, dus. Toch hebben een aantal van de boekgrrls met wie ik dit boek las, er heel veel plezier aan beleefd om uit te pluizen hoe alles in elkaar stak en wat de betekenis van dit of dat was. Mij gaat dat te ver, ik moet een boek ook gewoon kunnen begrijpen.

      Jammer dat je het niets vond. Hopelijk wordt het volgende boek een stuk beter!

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s