Recensie: Schemervlucht van Alexandra Smith

Schemervlucht van Alexandra SmithDit boek kreeg ik ter recensie voor de boekgrrls, een online boekengroep voor vrouwen. Regelmatig wordt er een recensieboek aangeboden die één van de grrls dan gaat recenseren.

Hoewel de voorkant van het boek me niet speciaal aansprak, leek me de beschrijving van het boek wel interessant, dus wilde ik het graag lezen.

Schemervlucht : Waar het over gaat

Maries is een fotomodel van bijna 30 die de laatste 10 jaar een druk leven heeft gehad en om de wereld heeft gereisd voor fotoshoots. Hoewel ze nog prima een aantal jaar zou kunnen doorgaan wil ze iets anders. Ze heeft genoeg van het werk.

Haar vriend Farid gaat (bijna) vreemd met een andere vrouw en vlak nadat Maries dit ontdekt is ze druk met de ziekte van haar moeder. Maar zodra haar moeder thuis weer haar gangetje gaat, besluit Maries een paar weken weg te gaan, om na te denken over haar relatie en haar leven.

Ze gaat naar Canada en terug in Amsterdam vindt ze een baan. Maar is dat werk wel wat voor haar?

De beste tijd van haar leven had ze voordat ze Farid kende toen ze een half jaar in Australie woonde. Ze denkt regelmatig terug aan die tijd en leest brieven die ze toen aan haar zus schreef (en later weer terug kreeg van haar).

Het boek is een zoektocht naar een leven waarin Maries haar draai kan vinden.

Schemervlucht: Wat ik ervan vond

Het merendeel van dit boek vond ik saai. Misschien klinkt het vreemd als punt van kritiek, maar voor mij was het boek té levensecht. Wat Maries meemaakte kan iedereen wel meemaken en veel bijzonders gebeurde er niet. Het enige waardoor ik toch bleef lezen was dat ik wel nieuwsgierig was naar wat Maries dan wel zou gaan doen.

En dat verhaal begon ongeveer op 2/3 van het boek. Daar wordt het verhaal minder waarschijnlijk, een heleboel wishful thinking, maar wél een stuk interessanter. Er gebeurde tenminste wat bijzonders.

De schrijfstijl leek er ondertussen ook beter op te zijn geworden. In het begin van het boek was het een beetje een en-toen-en-toen verhaal, en ik ergerde me er af en toe aan dat er teveel uitleg gegeven wordt of dingen verteld worden die er helemaal niet toe doen. Maar toen het verhaal interessanter werd viel ik ook minder over de schrijfstijl. Vooral de dialogen waren goed en overtuigend.

Helaas kon ik me niet zo goed inleven in Maries en de conflicten in het boek (met haar ouders, haar vriend, haar ex-vriend) hadden best wel wat pittiger mogen zijn, zodat de lezer door wil lezen in de hoop dat alles toch weer goed komt.

Mijn waardering: 3/5

Aantal bladzijden: 230

Gepubliceerd in: 2011


Advertenties

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s