Eerste Hoofdstukken – 14. Pigeon English van Stephen Kelman

Eerste Hoofdstukken


Eerste Hoofdstukken is een serie op De Boekblogger waarin ik het eerste hoofdstuk van een boek lees (meestal als voorpublicatie van een nieuw te verschijnen boek) en mijn mening geef: doorlezen of wegleggen?

Op Manuscripta heb ik een aantal eerste hoofdstukken verzameld van boeken die mij interessant leken. Zijn ze dat ook? Je leest het hier.

Caveat: Wees héél voorzichtig nu! Eerste hoofdstukken kunnen fantastisch zijn, terwijl de rest van het boek tegenvalt. Omgekeerd kun je wel stellen dat als het eerste hoofdstuk al niet veel soeps is, de rest dat waarschijnlijk ook niet is.


Het boek

Pigeon English by Stephen KelmanBoek: Pigeon English van Stephen Kelman

Genre: Fictie, vertaald

Bladzijden: 272

Uitgeverij: De Bezige Bij

Publicatie Datum: augustus 2011

Op de achterkant

Harrison Opoku, de hoofdpersoon van Pigeon English, is nog maar net van Ghana naar Londen verhuisd, waar hij samen met zijn moeder en zusje een flatje in een achterstandswijk betrekt. Hij is direct onder de indruk van zijn nieuwe leefomgeving: van de duiven, de smaak van Haribosnoepjes en van de lokale gang, de Dell Farm Crew. Harrison observeert zijn nieuwe wereld en leert gaandeweg te overleven in de grotestadsjungle. Wanneer een klasgenootje van Harrison wordt vermoord en de politie de dader niet weet te vinden, besluit hij samen met zijn vriend Dean Griffin een eigen onderzoek te beginnen. De Dell Farm Crew blijkt daar alles behalve gelukkig mee…

Pigeon English beschrijft vier maanden uit het leven van de jonge hoofdpersoon, die zijn treurige leven met zijn onalledaagse blik op de wereld weet te relativeren. Zijn persoonlijke reis is zowel geestig als hartverscheurend en geeft een meeslepende indruk van het leven in een achterstandswijk.

Mijn indruk

Mijn indruk is gebaseerd op de eerste hoofdstukken en mag daarom niet worden geciteerd als betreffende het hele boek.

In de eerste vijf (korte) hoofdstukken maken we kennis met Harrison. Hij lijkt een leuke, nette en ietwat naïeve jongen, die beslist door zijn omgeving verpest gaat worden, omdat hij niet beter weet. Zijn vrienden stelen, hebben het erover hoe je het beste iemand kan neersteken (als je een bot raakt geeft dat niet zo’n prettig gevoel, je kunt beter in de zachte delen steken), en al op de eerste bladzijde is er een dode jongen, een bekende van Harrison.

Hij is nog maar twee maanden in Engeland maar heeft het taaltje al redelijk te pakken, hij heeft het over vet, cool, killen, en waanzinnig. In het stuk dat ik las, hoort Harrison er aardig bij, hij wordt niet gepest door zijn klasgenoten omdat hij net uit een ander land komt. Toch is hij meer een observator dan een deelnemer aan de gebeurtenissen tot zo ver.

Oordeel

Doorlezen!

Hier in Nederland heeft dit boek niet zoveel aandacht gehad (of ben ik dat al weer vergeten?). Op Engelstalige blogs ben ik dit boek vaak genoeg tegengekomen en het leek mij wel een mooi boek. En dan ook nog op de shortlist voor de Man Booker Prize, niet mis!

En ook nog zo’n mooie voorplaat (van achteren is ie trouwens ook mooi).

Maar nu het verhaal zelf: ik weet het nog niet helemaal zeker… Wat ik las was allemaal nogal troosteloos en onplezierig, maar wat wel weer leuk was, was hoe Harrison als nieuweling in Engeland de wereld observeert. De beschrijving op de achterkant belooft een soort van detective verhaal met Harrison in de hoofdrol en dat klinkt wel weer heel leuk. Daarbij genomen de voorplaat (ja, belangrijk!) en de positieve berichten op andere blogs, en dan denk ik dat ik dit boek toch wel heel aardig ga vinden.

Extra: óók over buitenstaanders – Het Gym van Karin Amatmoekrim (over een meisje met een Surinaamse achtergrond die naar een “wit” gymnasium gaat) en Kleine Bij van Chris Cleave (over een Nigeriaans meisje dat het asielzoekerscentrum in Engeland ontvlucht).

Wat zeg jij? Doorlezen of wegleggen?

Laat een reactie achter met je keuze.

Advertenties

6 reacties op “Eerste Hoofdstukken – 14. Pigeon English van Stephen Kelman

    • Daar heb je gelijk in Nadine, die prijs-boeken kunnen soms ook best tegenvallen. Ik heb bijv. The Finkler Question (voor mijn boekgroep nog wel) niet eens uitgelezen, vond ik niets aan – en die heeft in 2010 de Booker Prize gewonnen.

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s