Eerste Hoofdstukken – 5. Een uur en achttien minuten van Peter Zantingh

Eerste Hoofdstukken


Eerste Hoofstukken is een nieuwe serie op De Boekblogger waarin ik het eerste hoofdstuk van een boek lees (meestal als voorpublicatie van een nieuw te verschijnen boek) en mijn mening geef: doorlezen of wegleggen?

Op Manuscripta heb ik een aantal eerste hoofdstukken verzameld van boeken die mij interessant leken. Zijn ze dat ook? Je leest het hier.

Caveat: Wees héél voorzichtig nu! Eerste hoofdstukken kunnen fantastisch zijn, terwijl de rest van het boek tegenvalt. Omgekeerd kun je wel stellen dat als het eerste hoofdstuk al niet veel soeps is, de rest dat waarschijnlijk ook niet is.


Het boek

Een uur en achttien minuten van Peter Zantingh

Boek: Een uur en achttien minuten van Peter Zantingh

Genre: Fictie, Nederlands

Bladzijden: 196

Uitgeverij: De Arbeiderspers

Publicatie Datum: oktober 2011

Beschrijving

Op een zondagochtend komt de 25-jarige student Johan met de trein aan in zijn geboortedorp in West-Friesland. Hij keert terug in het dorp omdat Joey, een van zijn vier jeugdvrienden, de avond daarvoor volkomen onverwacht zelfmoord heeft gepleegd. In de week tussen zijn dood en de begrafenis proberen de jongens antwoorden te vinden op de vraag waarom hun vriend een einde maakte aan zijn leven en wat dat betekent voor hun eigen levens.

Een uur en achttien minuten is het indringende en raak geobserveerde verhaal van vier vrienden die binnen één week hun zorgeloze jeugd moeten herzien.

Mijn indruk

Mijn indruk is gebaseerd op het eerste hoofdstuk en mag daarom niet worden geciteerd als betreffende het hele boek.

In het eerste hoofdstuk komt Johan aan in zijn dorp omdat hij de avond ervoor gehoord heeft dat zijn jeugdvriend Joey zelfmoord heeft gepleegd. Hij overdenkt wat er precies gebeurd kan zijn en of hij het nog had kunnen tegenhouden.

We gaan ook terug in de tijd toen Johan nog een jongetje was en voor de eerste keer een voetbalwedstrijd speelde. In zijn team zaten ook Joey, en drie andere vrienden met wie hij altijd contact heeft gehouden.

Daarna zijn we terug in het heden en zijn de vrienden op bezoek bij de familie van Joey die bezig zijn de crematie voor te bereiden.

Het begin vond ik niet zo geweldig geschreven maar de rest wel! De eerste paar bladzijden wordt er bij alles wat er beschreven wordt, kwalificaties gemaakt: de autos die dit, de kasseien die dat, het stoorde mij. Sommige details hoef ik niet te weten en dragen niets bij aan het verhaal. Maar twee of drie bladzijden verder houdt dit op en wordt het boek fantastisch leesbaar.

Het heden vond ik best interessant en realistisch: wat gebeurt er en wat denk je nadat een vriend is overleden? Het verleden vond ik minder interessant. Voetbal en vriendengroepen van jongens interesseren me nu eenmaal niet zo.

Oordeel

De voorkant van het boek ziet er wat “mannelijk” uit en na het lezen van dit hoofdstuk is dat idee wel bevestigd.

Het gedeelte dat zich afspeelde in het verleden, waar er gevoetbald werd, vond ik saai (dat ligt aan mijn interesse voor voetbal, niet aan hoe het geschreven was).  Gezien de beschrijving zal de jeugd van de vrienden nog veelvuldig aangehaald gaan worden en daarom denk ik dat dit boek uiteindelijk niet voor mij is.

Heb je daar juist wel interesse in, dan vermoed ik dat dit een heel goed boek zou kunnen zijn.

Wat zeg jij? Doorlezen of wegleggen?

Laat een reactie achter met je keuze.

Advertenties

4 reacties op “Eerste Hoofdstukken – 5. Een uur en achttien minuten van Peter Zantingh

    • Joke, er wordt wel *erg* veel naar het verleden teruggekeken in moderne boeken. Alsof een verhaal gewoon over het heden niet mooi zou kunnen zijn. Blijkbaar kun je personen pas begrijpen als je hun verleden erbij haalt.

      Maar ik denk dat dit best een mooi boek is hoor, meer voor mannen misschien.

  1. De passages over voetbal zouden mij ook niet kunnen bekoren, maar het omgaan met de zelfmoord van een vriend dan weer wel. Misschien zou het beter zijn indien het over meisjes/vrouwen ging?

    • Nadine, ja wat mij betreft zou het interessanter zijn als het over vrouwen ging. Misschien valt het wel mee hoor, dat terugkijken in het verleden, dat weet ik natuurlijk niet. Maar het heden, met de zelfmoord, was toch wel het interessantste.

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s