De forellenopera van Matthew Condon

De forellenopera van Matthew CondonVan dit boek wist ik al een tijdje dat het uit zou gaan komen. Een boek dat zich in Australie afspeelt vind ik interessant omdat ik er weinig heb gelezen. Eigenlijk kan ik me alleen maar De verborgen rivier van Kate Grenville en De Klap van Christos Tsiolkas voor de geest halen. En dat waren beiden hele goede boeken.

Leuk dus, een nieuw boek uit Australie!

De forellenopera: Waar het over gaat

Normaal schrijf ik altijd mijn eigen Waar het over gaat, maar in dit geval is de beschrijving van de uitgever precies zoals ik hem graag zou willen schrijven:

Het Olympisch Comité ontdekt dat de negenennegentigjarige Wilfred Lampe nog op zichzelf woont en ze sturen twee mannen om hem te halen. Ze hebben bedacht dat het mooi is als een honderdjarige als symbool de Olympische Spelen in 2000 in Sydney bijwoont. Maar de mannen vinden Wilfred in zijn tuin op de grond. Ze aarzelen niet hem per helikopter naar het ziekenhuis te laten brengen.

Wilfred waant er zich in de hemel en overdenkt zijn leven vanaf het magische moment dat hij in 1906 de hoofdrol speelde in De forellenopera. Ondertussen slaat het dorpje alarm: iemand heeft de oude Lampe ontvoerd. Dan moeten de twee mannen wel op zoek naar Wilfreds achternicht om toestemming te regelen. Een probleem: Aurora heeft zo haar eigen reden om niet gevonden te willen worden.

De forellenopera: Wat ik ervan vond

Het verhaal is opgedeeld in stukken vanuit het perspectief van verschillende mensen in situaties. Zo hebben we natuurlijk de twee mannen die Wilfred meenemen, Wilfred zelf, op 99-jarige leeftijd, maar ook als 6-jarige jongen, en op verschillende andere leeftijden. Dan is er Aurora, de achternicht van Wilfred, in haar huidige situatie, maar zij denkt ook terug aan het recente en verdere verleden. Verder hebben we nog Aurora’s vriend, er is een radiopresentator, en misschien vergeet ik nog iemand of iets.

In ieder geval, een heleboel mensen en situaties die telkens een hoofdstuk aan de beurt zijn (er zijn 70 hoofdstukken in totaal). Ik vond het wat warrig omdat je telkens weer in het hoofd van iemand anders zit, of van dezelfde persoon op een andere leeftijd. Dat leest lastig weg.

Het verhaal zelf en de mensen erin zijn echter wel interessant: Wilfred in het ziekenhuis, Wilfred als jong volwassene, het Olympisch Committee dat zich over Wilfred ontfermt heeft, Aurora en haar problemen, de radiopresentator met zijn problemen.

Sommige stukken vond ik dus erg leuk om te lezen, en dan zat er weer een hoofdstuk tussen dat ik langdradig en saai vond.

Na een tijdje is het duidelijk hoe al de personen en situaties met elkaar te maken hebben en dan begint het boek pas echt te leven voor mij. Langzamerhand kom je erachter in wat voor schamele omstandigheden Wilfred leeft en altijd geleefd heeft en eigenlijk de hele ontwikkeling van Australie gemist heeft (en ook weer niet: hij vindt het prima zo). En je komt achter de schrijnende situatie van Aurora en wat de radiopresentator nou toch te maken heeft met het hele verhaal.

De bergen, rivier, de forellen: het is allemaal prachtig beschreven (het is ook grappig hoe forellen en vissen in het algemeen telkens weer terugkomen in het boek).

Fysiek ligt het boek heerlijk in de hand, het papier is niet zo dik en een beetje glad. Ook belangrijk, toch?

Mijn waardering: 4/5

Ik las dit boek omdat: het een verhaal is dat zich afspeelt in Australie, wat niet zo vaak voorkomt, dus interessant. Ook het gegeven van de 100-jarige man sprak mij aan.

Dit boek heb ik: gekregen in ruil voor een recensie van uitgeverij Nieuw Amsterdam (Ailantus)

Aantal bladzijden: 624

Gepubliceerd in: 2011 (origineel 2007, Engels: The Trout Opera)

Extras: Je kunt zelf een kijkje nemen in het boek. De proloog en het eerste anderhalve hoofdstuk kun je hier downloaden.

Niet te verwarren met: De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween van Jonas Jonasson

Advertenties

Eén reactie op “De forellenopera van Matthew Condon

  1. Lijkt me ook wel een leuk boek, Judith… Had er (natuurlijk) nog nooit van gehoord. Van ‘De honderdjarige man die uit het raam klom en verdween’ heb ik al wel gehoord. Ook dat heb ik echter nog niet gelezen. Ik zal nog heel veel moeten lezen, blijkbaar. Gelukkig maar, stel je voor dat je alles al gelezen had 🙂

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s