Skippy tussen de sterren van Paul Murray

Skippy tussen de sterren van Paul MurrayIk had de keuze: ga ik dit boek in het Engels of in het Nederlands lezen? Luxe he? Ik had het boek zelf al in het Engels gekocht en toen won ik ook nog eens de Nederlandse vertaling!

Op Manuscripta deed ik mee met een prijsvraag: hoeveel calorieën zitten er in de 12 donuts die op een etalagère waren uitgestald? Mijn gok was zoiets als 2747 caloriën, wat een belachelijk aantal is, omdat het niet door 12 gedeeld kan worden! Maar enkele dagen later kreeg ik wel dit joekel van een boek (volgens mij wint-ie het van Het lot van de familie Meyer van Charles Lewinsky) thuisgestuurd want mijn antwoord was één van de 10 beste!

Nou ja, toen besloot ik het maar in het Nederlands te lezen zodat ik er mooi verslag van kan doen op De Boekblogger – de Engelse gaat in een giveaway wel weer van de hand.

Skippy tussen de sterren: Waar het over gaat

De Engelse titel vertelt al meteen waar het over gaat: Skippy Dies. Skippy is echter op bladzijde 12 al dood (in een donutzaak) en dan ligt er nog een heel boek voor je. Het verdere boek vertelt voornamelijk het verhaal tot aan Skippy’s dood, maar daarna zijn er nog ruim 200 bladzijden om de gebeurtenissen ná Skippy’s dood te beschrijven.

De hoofdpersonen zijn Daniel “Skippy” Juster en Howard Fallon, een leraar op Seabrook, de school waar Skippy intern woont. Howard wordt ook wel Howard de Lafferd (Howard the Coward) genoemd, vanwege een gebeurtenis die pas verderop in het boek wordt opgehelderd.

Skippy is een jaar of veertien en deelt zijn kamer met een echte nerd, Ruprecht van Doren, die allerlei natuurkundige experimenten uitvoert met gevaar voor eigen leven en dat van zijn vrienden. Skippy zelf is ook geen populaire jongen. Als hij op een gegeven moment het vriendinnetje van Carl, een klasgenoot van een zwaarder kaliber, afpakt, zijn de poppen aan het dansen. De relatie tussen Carl en het meisje, Lori, bestond overigens vooral uit het geven en ontvangen van kalmeringspillen die als dieetpillen gebruikt worden.

Howard, de leraar, geeft niet met plezier les.  Wanneer een aantrekkelijke invalster hem een paar ideëen aan de hand doet worden zijn lessen interessanter, maar passen niet meer binnen het curriculum van de school. Howard zat vroeger ook als leerling op het door paters geleidde Seabrook en kent nog een aantal mensen uit die tijd, als klasgenoot of als leraar. Hierdoor voelt het alsof hij nooit volwassen is geworden, nooit de middelbare school is ontsnapt.

Eigenlijk zijn de problemen en verstandhoudingen die Skippy en Howard hebben niet zo verschillend. Howard is de volwassene, maar kampt nog met vergelijkbare zaken als Skippy. Met Skippy loopt het slecht af, zoals we al weten, maar ook met de rest van de personages zal  het niet bijzonder goed gaan.

Skippy tussen de sterren: Wat ik ervan vond

Mooi boek, maar wel wat te lang. Uiteindelijk komen alle elementen van het verhaal samen en is er misschien niet echt veel dat weggelaten zou kunnen worden, maar halverwege vond ik het wel wat veel worden. Er gebeurt veel, er zijn veel personages (die ik een lange tijd niet allemaal uit elkaar wist te  houden, vooral niet de vriendengroepen), maar waarom moet ik dit allemaal weten?

Maar het uiteindelijke verhaal zit goed in elkaar, is dramatisch, grappig, leerzaam en onplezierig.

Gedurende het verhaal begon ik om Skippy te geven en wilde dat het allemaal wat makkelijker voor hem zou worden. Ik hoopte dat alles goed zou komen, maar, o nee, hij ging toch dood? Het werd nogal onvoorstelbaar dat die aardige, onzekere en verliefde Skippy het loodje zou leggen. Maar hij deed het natuurlijk toch, en het verhaal daarna valt voor mij wat in stukken.

Skippy is er niet meer, maar Howard, met wie alles ondertussen wat minder goed gaat, draagt nog steeds een gedeelte van het verhaal. Verder zijn er Ruprecht, Skippy’s kamergenoot, die doorgedraaid raakt na het overlijden (in zijn bijzijn) van Skippy, en andere, wat minder prominente figuren.

Omdat er echter ook een aantal onthullingen worden gedaan blijft het toch lekker weglezen. En er gebeurt nog steeds vanalles.

Een heerlijk boek met zeer herkenbare tienerperikelen, en ook een aantal waarvan je hoopt dat ze jouw tiener niet zullen raken.

Mijn waardering: 4/5

Ik las dit boek: omdat het me een mooi verhaal leek

Dit boek heb ik: gewonnen op Manuscripta van uitgeverij Signatuur

Aantal bladzijden: 664

Gepubliceerd in: 2011 (Engels origineel Skippy Dies gepubliceerd in 2010)

Heb jij dit boek gelezen? Wat vond je ervan?

4 reacties op “Skippy tussen de sterren van Paul Murray

  1. Ik ben blij dat je het toch een mooi boek vond, Judith. Mij sprak het vooral aan omdat het duidelijk maakt dat niet alleen tieners problemen kunnen hebben, maar dat ook volwassenen alles niet zo mooi geregeld krijgen en soms (en sommigen vaak) met zichzelf in de knoop liggen.

  2. Ik vond het eigenlijk best wel een mooi boek, alleen soms een beetje veel.
    Wel vond ik het boek juist écht mooi worden nadat Skippy gestorven is en iedereen zich probeert recht te houden en te leven met wat er gebeurd is. De manier waarop dit beschreven werd door Murray vond ik echt zo verschrikkelijk mooi.

    • Ja, dat is waar, Marieke. Dat was mooi. Maar verder vond ik het verhaal wat in elkaar zakken daarna. Alles bij elkaar een mooi boek – alleen was die NLse versie wel wat enorm, tjonge wat een dik boek.

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s