Moord op Huilwater van Karin Brynard

Moord op Huilwater van Karin BrynardDit boek kreeg ik toegestuurd van uitgeverij Ailantus, voor wie ik al eerdereen boek heb gerecenseerd. Eerste indruk: prachtige voorplaat met daarop de aanprijzing “De Afrikaanse Stieg Larsson”. Nou, dat zullen we nog wel eens zien, dacht ik meteen. En gezien, nee dat heb ik niet. Geen Stieg Larsson hier, maar wel een mooi boek.

Moord op Huilwater: Waar het over gaat

Huilwater is een plaas in Noordelijk Zuid-Afrika, een boederij die op afstand ligt van andere boerderijen. Als kunstschilderes Freddie en haar zwarte geadopteerde dochterje door een plaasmoord om het leven komen, gaat Saar, haar zuster, na vele jaren weer terug naar de plaas. De beheerder Dam is in eerste instantie verdacht maar inspecteur Beeslaar vermoed dat er een verband is met de recentelijke veediefstallen op andere boerderijen.

Het verhaal wordt verteld door de ogen van Freddie en Beeslaar in korte hoofdstukken (van 1 tot 7 bladzijden lang). Saar voelt zich niet veilig op Huilwater maar wil toch telkens terug om dingen van haar zus uit te zoeken. Zij zoekt toenadering tot Dam, in de hoop dat hij haar wil vertellen over de laatste jaren van het leven van haar zus.

Beeslaar heeft problemen met de blanke boeren, die zich willen wapenen en organiseren tegen de veedieven terwijl het onderzoek naar de moord op Freddie tergend langzaam verloopt.

Uiteindelijk komen Saar en Beeslaar tot dezelfde conclusie en verdenken zij dezelfde persoon. Dit pas na de nodige gevaarlijke situaties waarin beiden (apart) terechtkomen.

Moord op Huilwater: Wat ik er van vond

Prima geschreven, mooie setting en een origineel verhaal. Dit was denk ik het eerste boek dat ik ooit gelezen heb van een Zuid-Afrikaanse schrijver.

Dit boek speelt zich af op het platteland, met mooie natuur, historische boerderijen en kleine dorpen. Beeslaar, de politieman, is, zoals dat hoort bij misdaadromans, iemand met een verleden en zwakheden. Hij komt uit Johannesburg en mag (moet!) hier zijn carriere verder voortzetten. Als blanke verwacht hij nooit meer promotie te maken.

De geschiedenis van Zuid-Afrika en het samenleven van blank en zwart na de apartheid wordt heel mooi en waarschijnlijk correct weergegeven. De blanke rechtse boeren worden slecht afgeschilderd en zijn op zijn minst net zo verdacht als de zwarte landarbeiders.

Het boek las lekker weg maar ik vond de uitwerking van het verhaal wat rommelig. Zowel Beeslaar als Saar ontdekten telkens weer wat dat bij de oplossing van de moord paste maar pas op het laatst kwamen al die losse eindjes echt goed bij elkaar. Dat is op zich wel levensecht maar leestechnisch niet altijd even handig.

De personages waren goed uitgedacht. Elke persoon had zo zijn geheimen of een achtergrond die anders was dan het op het eerste gezicht leek. Ik kan me goed voorstellen dat inspecteur Beeslaar in een volgend boek weer in actie komt, en ik zal met plezier zijn verdere belevenissen volgen.

Mijn waardering: 4/5

Ik las dit boek: vanwege de mooie voorplaat en de setting

Dit boek heb ik: gekregen van de uitgever, Ailantus, voor recensie

Genre: thriller

Gepubliceerd in: 2011

Vertaald uit: het Afrikaans (Plaasmoord)

Aantal bladzijden: 485

Advertenties

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s