Troost van Ronald Giphart

Mijn eerste Ronald Giphart, en ik moet zeggen, dat valt niet tegen! Ik kreeg het boek van Elsje die er niets aan vond. Ik wilde me er wel over ontfermen, wie weet, zou ik het nog leuk vinden ook. En jawel!

Troost: Waar het over gaat

Art Troost is de ik-persoon van dit verhaal. Hij is een bekende Nederlandse topkok en heeft een televisieserie waarin hij bekende Nederlanders uitnodigt naar een kasteelhotel in Frankrijk te komen alwaar gekookt en gepraat wordt.

Het boek begint met Art die naakt in zijn hotelbadkamer over de wc pot staat over te geven. Het lijkt er niet op dat hij de geplande vergaderingen kan bijwonen, om  de opnamen van de afgelopen week te bespreken.

Eerst doet Troost zich voor als bekende en sucesvolle topkok, totdat blijkt dat zijn werk niet meer zo gewaardeerd wordt als vroeger. Langzaam komt de aap uit de mouw en ontdekt de lezer hoe Troost in die onverkwikkelijke staat in zijn badkamer terecht is gekomen.

Troost: Wat ik er van vond

Ik denk dat het helpt dat ik al die kookprogrammas op de (Engelse) tv zo leuk vind: Masterchef, Hairy Bikers, Nigella, en er zijn er nog veel meer. Daardoor vond ik het reuze interessant om te lezen hoe Art zich redt in de kookwereld. En wat daar zoal bij komt kijken.

Ik had af en toe wel het gevoel dat ik de memoires van een kok zat te lezen (en eigenlijk was dat ook zo, maar deze was fictief), maar wat daar allemaal niet aan informatie over gerechten en producten voorbijkwam! Menig lezer zal het boek als inslaapboek kunnen gebruiken.

Zo niet ik, want ik vond dat allemaal best leuk om te weten. Toch kwam af en toe de gedachte bij mij boven dat Giphart een aantal koks uitgebreid moet hebben ondervraagd (of is hij zelf zo alwetend?) waarbij dan dus de scheidslijn tussen fictie en non-fictie wel erg dun wordt.

De recepten die Art bereid zijn waarschijnlijk satirisch bedoeld, een schop in de richting van topkoks die ook niet meer weten hoe ze nu weer een nieuw origineel recept op tafel moeten brengen en daarom allerlei vreemde ingrediënten in een gerecht verwerken. Zoals Art zelf zegt:

Ik was een van de eersten in ons gebied die koken met hennep, sierbloemen en tabak.

Verder zijn twee vaak gekopieerde gerechten van hem schimmelkaasijs en karamelsoep. Juist, ik sla Art’s tweesterrenrestaurant graag over!

De opbouw van het verhaal is prima en het boek is ingedeeld in zes delen, die elk een smaak weergeven, zoals zout, bitter, enz. Het onderwerp van elk deel dekt de lading prima, en dat is dus erg knap gedaan.

Mijn waardering: 4.5/5

Ik las dit boek: omdat Elsje het kwijt wilde

Dit boek heb ik: gekregen van Elsje tijdens de Boek Blogger High Tea (boekenruil)

Genre: Literary fictie

Gepubliceerd in: 2005

Aantal bladzijden: 222

Extra: Zie hier mijn recensie van KeukenprinsDe wake en van IJsland van Ronald Giphart

11 reacties op “Troost van Ronald Giphart

  1. Ik weet het nog niet. Heb nog nooit wat van Giphart gelezen, heb nu Privé-Domein 247 in de kast staan omdat ik die toevallig verzamel en Giphart er ook deel van mag uitmaken…Eerst die maar eens. Heb je zijn nieuwste (IJsland) ook gelezen?

      • Laat ik zeggen, ik twijfel nog. Nu zal ik echt wel eens wat van Giphart gaan lezen want ik wil graag overal over mee kunnen praten (ziedaar mijn onmogelijke maar o zo leuke queeste) dus dat kan zo maar eens “Troost” zijn…

  2. Het onderwerp spreekt me wel aan, maar die Giphart…..dat vind ik niet zo’n sympathieke gast. Maar misschien moet ik me daar toch eens overheen zetten, het mag er natuurlijk niet toe leiden dat ik daardoor bepaalde boeken geen kans geef. Heb nog nooit wat van hem gelezen, om bovenstaande reden.
    Alleen….het (TBR) lijstje is een beetje vol geraakt…net zag ik bij Koen ook weer een erg leuk boek, van Midas Dekkers (zie: http://casakoen.posterous.com/vergankelijkheid) maar die heb ik ook niet meer toegevoegd. Het lezen van boekenblogs heeft zo zijn gevaren🙂

    • Tja, Boekhapper ik kijk niet veel Nederlandse tv dus die Giphart is me nog nooit zo opgevallen. En dat moet je so wie so niet stoppen om een boek te lezen, zoals je zelf al schrijft. En van mijn favorite schrijvers was “fout” in de oorlog. Daar merk ik niets van in zijn (veel eerder al geschreven boeken) en daar stoor ik me dus ook niet aan.

    • Helemaal mee eens. Ik blijf uiteraard de verschillende blogs wel lezen maar ik heb al boeken in de kast staan om nog jaren mee voort te kunnen, laat staan degeen die op mijn wish-list staan, dus ik pas tegenwoordig een streng maar rechtvaardig toelatingsbeleid toe😉

  3. Pingback: Eerste Hoofdstukken – 16. De kok van Martin Suter | De Boekblogger

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s