De grote zaal van Jacoba Van Velde

De grote zaal van Jacoba van VeldeDit boek, oorspronkelijk uit 1953, werd gratis verspreid door bibliotheken in het kader van Nederland Leest. Ik had nog nooit gehoord van Jacoba van Velde – ik heb het idee dat ze een beetje vergeten is in de loop van tijd.

De grote zaal: Waar het over gaat

Een oude dame, Geertruide van Veen, wordt wakker in een soort van ziekenhuis. Ze heeft een beroerte gehad en neemt aan dat ze zogauw ze hersteld is, weer naar huis kan. Dit blijkt niet het geval te zijn: ze zal tot haar dood in het verpleegtehuis blijven.

Het is maar een klein tehuis, en Geertruide heeft een bed in de kleine zaal, samen met andere dames. In de grote zaal liggen de terminalen, deze vrouwen zullen niet lang meer leven.

Het verhaal wordt verteld door Geertruide en door haar dochter Helena, die in Parijs woont en tijdelijk in haar moeder’s woning verblijft. Als deze woning opgegeven moet worden, moet Helena terug naar Parijs. Ze heeft te weinig geld heeft om een ander onderkomen te regelen en ze wil trouwens ook weer naar haar man in Parijs.

Het blijkt dat Helena niet voor haar moeder kan zorgen, en dat aan de ene kant vervelend vindt, maar daar aan de andere kant ook wel blij om is. Het blijkt niet uit te maken hoeveel kinderen de oude dames in het verpleegtehuis hebben: zelfs bij de tien kinderen van één van hen is er niet één die de zorg voor hun moeder op zich kan nemen.

De grote zaal: Wat ik ervan vond

De grote zaal ging over eenzaamheid aan het eind van een lang leven, maar ook over machteloosheid, de controle over je leven voorkomen kwijtraken.

Geertruide is machteloos omdat ze te ziek is en te invalide om nog voor zichzelf te zorgen. Ze is ook onmondig: er wordt over haar beslist. Ze is zelfs fysiek machteloos en kan met moeite nog een eindje lopen.

Helena, de dochter, heeft te weinig geld om iets voor haar moeder te doen, ze kan niet langer blijven omdat dat hotelkosten met zich mee zou brengen. Ze wil ook graag terug naar haar man in Parijs, en kan ook daarom niets voor haar moeder in Nederland doen.

De dood speelt een belangrijke rol en zowel Geertruide als Helena beseffen dat deze niet al te lang op zich zal laten wachten. In het boek werd dit heel goed behandeld. Toen ik wist waar het boek over ging, was ik bang dat het misschien wat zwaar of emotioneel zou worden. Dit viel wat mij betreft erg mee, omdat het boek heel goed toe werkte naar het einde van Geertruide.

Het boek is heel eenvoudig maar mooi geschreven. Ik zal graag nog eens iets van Jacoba van Velde lezen.

Waardering: 4/5

Advertenties

Laat hier je reactie achter.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s