De Literary Giveaway Blog Hop was een groot succes! Iedereen die mee heeft gedaan: hartelijk dank. Ik heb m.b.v. random.org  de winnaars getrokken.

The winnaars zijn:

• Tink – krijgt De geboorte van een wees thuisgestuurd
• Reading mind – krijgt Blijf bij ons toegestuurd.

De winnaars hebben een email ontvangen.

Iedereen hartelijk bedankt voor het meedoen!

Binnenkort is er weer een winactie op De Boekblogger.

Helaas viel het wat tegen: er gebeurde te weinig interessants. Of beter gezegd: de elementen waren er wel, maar de conflicten en problemen waren niet sterk genoeg neergezet waardoor ik niet zo geinteresseerd was in het verloop van het verhaal.

De camping: Waar het over gaat

Van de achterkant van het boek: “Camping Le Paradis in midden-Frankrijk moet de relatie van een Nederlands stel een nieuwe impuls geven. Als eigenaars proberen ze het hun gasten op alle mogelijke manieren naar de zin te maken en tegelijk hun eigen geluk te hervinden.

Maar dan verschijnt er een geheimzinnige gast met een tas vol geld. En een bus vol alleenstaande ouders met kinderen. Het is gedaan met de rust. En niet alleen met de rust.

Liefde, drank en drama vormen de ingediënten van deze roman, waarin een paradijselijke camping langzaamaan verandert in een hel.”

De camping: Wat ik ervan vond

Nou, dat viel wel mee, van die hel. Het was allemaal geen koek en ei daar op die camping, maar een hel vond ik het toch niet. De “geheimzinnige gast” had best wel wat meer kunnen doen dan biertjes drinken en met vrouwen flirten. Op een gegeven moment had hij wel een medisch probleem, maar toen dat opgelost was, was dat ook al niet meer interessant.

De hoofdpersonages, de eigenaren van de camping, waren ook niet bijster interessant. Ze hadden wel een “verleden” maar niet eentje die mij aansprak en waarvan ik de details nu nog weet. Het waren ook geen prettige mensen vond ik.

Wat ik wél heel leuk vond aan dit boek was de sfeer. Nu ben ik zelf helemaal geen camping type, maar ik kon het me helemaal voorstellen, dat het er zó op een camping toegaat. Dat was heel overtuigend. Ik kan me voorstellen dat als je een campingganger bent, je bij het lezen van dit boek weer helemaal in de stemming komt.

Als verhaal over een camping betreft was het dus best goed, alleen had de drama wel iets meer overdreven mogen worden. Het was té subtiel en te weinig aangrijpend.

Mijn waardering: 3.5/5

Dit boek heb ik: gewonnen van Estivant Vakanties

Aantal bladzijden: 224

Gepubliceerd in: 2011

Welkom!

Welkom bij de Literary Giveaway Blog Hop!

De Literary Giveaway Blog Hop wordt door mijzelf georganiseerd op mijn Engelse blog, Leeswammes. Vanaf nu tot woensdag kun je op meer dan 50 verschillende blogs over de hele wereld boeken winnen of iets wat met boeken te maken heeft. Alle boeken zijn fictie of non fictie voornamelijk voor volwassenen en de meeste zijn in het Engels. Mijn weggevertjes hier op De Boekblogger zijn in het Nederlands.

Wil je nog meer kansen maken op mooie boeken? Volg dan de links onderaan dit artikel naar alle deelnemende blogs. Je hoeft niet zelf een blog te hebben om mee te doen met de winacties.

Mijn weggevertjes

Boek 1: Blijf bij ons van Florence Tonk. Emma verhuist met haar vriend Rogier naar Oekraïne. Hij heeft daar een baan. Zij is vertaler en kan dus overal wel werken. Maar Emma voelt zich erg geisoleerd in het vreemde land waarvan ze de taal niet spreekt. Mijn recensie is HIER.

Boek 2: De geboorte van een wees van Maaike Gerritsen. De hoofdpersoon, Marieke, heeft een druk leven met een baan, een gezin en de verbouwing van hun pasgekochte koopwoning. Als haar moeder ziek wordt (haar vader is al een paar jaar geleden overleden), ziet het ernaar uit dat Marieke over niet al te lange tijd wees zal worden. Mijn recensie is HIER.

Deze boeken zijn niet nieuw. Ze zijn eenmaal gelezen en in zeer goede staat. Wil je één van de boeken winnen? Lees dan even deze regels….

De regels:

1. Iedereen kan meedoen, je hoeft niet zelf een blog te hebben.
2. Je moet wel een adres in Europa hebben waar het boek naar toegestuurd kan worden.
3. Ik stuur maximaal één boek naar een winnaar buiten Nederland.
4. Vul onderstaand formulier in (naam en emailadres) om mee te dingen naar het boek.
5. Je kunt tot woensdag 22 februari meedoen. Op donderdag 23 februari trek ik de winnaar.
6. Ik stuur de winnaar een email, die binnen 3 dagen moet worden beantwoord, anders wordt er een nieuwe winnaar gekozen.
7. Succes!

Vul dit formulier in! Europe only!

Spring nu naar de andere deelnemende blogs!

De blogs hieronder (klik op de naam) doen allemaal mee met de Literary Giveaway Blog Hop. De meeste weggevertjes zijn wereldwijd, maar sommige zijn alleen bedoeld voor mensen uit een bepaald land (bijv. US), dat staat er dan bij. Op nummer 10 en 24 kun je een Nederlands boek winnen.

Veel plezier met de Blog Hop!

Deelnemende blogs:

Gewassen vlees van Thomas Rosenboom

Hoezo? Dit boek heb ik uitgezocht bij de opening van Boekspots. Er was een zeer ruime keuze in de boekenkast dus het was niet makkelijk kiezen, maar van Rosenboom heb ik al met heel veel plezier twee boeken gelezen (Publieke werken en Zoete mond), dus vandaar dat ik nu voor Gewassen vlees koos.

Waar gaat het over? (Website van de uitgever) “De Friese burgemeesterszoon Willem Augustijn van Donck wil maar één ding en dat is de liefde van zijn vader winnen. Alles wat hij doet blijkt verkeerd uit te pakken. Om uit te vinden waarom zijn vader hem afwijst verdiept hij zich in diens verleden. Daarbij roept hij de hulp in van de door zijn vader gehate, geniale heer Bergsma. Maar al spoedig raakt Augustijn verstrikt in een web van leugens, chantage, liefdadigheid en waanbeelden.”

Eerste indruk? Wel een lijvig boek zeg! Maar de beschrijving klinkt als een echte Rosenboom dus het lijkt me mooi.

.

De kok van Martin Suter

Hoezo? Dit boek Dit boek kreeg ik van uitgeverij Signatuur, voor recensie.

Waar gaat het over? Dat kun je HIER zien, want ik heb er al een Eerste Hoofdstukken artikeltje aan gewijd.

Eerste indruk? Die was goed! Het lijkt me een mooi boek en ik ga het zsm lezen!

.

Het dorpsgericht van Frans van den Ouweland

Hoezo? De schrijver emailed mij over dit boek en stuurde het toen naar me toe voor recensie. Binnenkort aan de beurt!

Waar gaat het over? Dat heb je ook al in de Ditjes en Datjes kunnen lezen van twee weken geleden: “Michel Perraudin besluit na de dood van zijn ongeboren zoon Parijs te verruilen voor een gehucht op het platteland; hij wordt er onderwijzer.  De dorpelingen belemmeren hem in zijn zoektocht naar onschuld. Als een voyeur, een onruststoker die niet bij hen past, wordt hij opgejaagd. Michel weet dat hij zijn leerlingen niet in de steek kan laten – hun hoop is de zijne – en samen met collega Hélène verzet hij zich tegen de destructie die hem van buitenaf en van binnenuit tergt.”

Eerste indruk? Het verhaal klinkt goed, en de eerste paar bladzijden heb ik ook al even gelezen, en dat leek me wel mooi. De voorkant is niet mooi. Dit boek zou ik in de winkel zo voorbij lopen.  Waarom hebben toch zoveel Nederlandse boeken een saaie voorplaat? Waarom?

.

Beste vriend van Robert Vuijsje

Hoezo? Dit boek kwam ik tegen bij de Sprinters in de bibliotheek. Helemaal nieuw en niet al te dik. Lekker voor tussendoor. Ik had Vuijsje’s Alleen maar nette mensen ook met plezier gelezen.

Waar gaat het over? (Website van de uitgever): “Iedereen kent Samuel Green, maar waar is hij ook alweer beroemd van? In een wereld die geobsedeerd is door roem wil hij mee één ding: gezien worden.

Beste vriend is een even humoristische als aangrijpende roman over de moderne obsessie met roem en de betekenis van echte verwantschap.”

Eerste indruk? Dat weet ik niet meer, want ik heb het al uit. Vond het inderdaad humoristisch en wel een aardig boek. Krijgt van mij 4 sterren, nu moet ik de recensie nog schrijven.

Heb jij nog leuke nieuwe boeken gescoord?

Hoewel de voorkant van het boek me niet speciaal aansprak, leek me de beschrijving van het boek wel interessant, dus wilde ik het graag lezen.

Schemervlucht : Waar het over gaat

Maries is een fotomodel van bijna 30 die de laatste 10 jaar een druk leven heeft gehad en om de wereld heeft gereisd voor fotoshoots. Hoewel ze nog prima een aantal jaar zou kunnen doorgaan wil ze iets anders. Ze heeft genoeg van het werk.

Haar vriend Farid gaat (bijna) vreemd met een andere vrouw en vlak nadat Maries dit ontdekt is ze druk met de ziekte van haar moeder. Maar zodra haar moeder thuis weer haar gangetje gaat, besluit Maries een paar weken weg te gaan, om na te denken over haar relatie en haar leven.

Ze gaat naar Canada en terug in Amsterdam vindt ze een baan. Maar is dat werk wel wat voor haar?

De beste tijd van haar leven had ze voordat ze Farid kende toen ze een half jaar in Australie woonde. Ze denkt regelmatig terug aan die tijd en leest brieven die ze toen aan haar zus schreef (en later weer terug kreeg van haar).

Het boek is een zoektocht naar een leven waarin Maries haar draai kan vinden.

Schemervlucht: Wat ik ervan vond

Het merendeel van dit boek vond ik saai. Misschien klinkt het vreemd als punt van kritiek, maar voor mij was het boek té levensecht. Wat Maries meemaakte kan iedereen wel meemaken en veel bijzonders gebeurde er niet. Het enige waardoor ik toch bleef lezen was dat ik wel nieuwsgierig was naar wat Maries dan wel zou gaan doen.

En dat verhaal begon ongeveer op 2/3 van het boek. Daar wordt het verhaal minder waarschijnlijk, een heleboel wishful thinking, maar wél een stuk interessanter. Er gebeurde tenminste wat bijzonders.

De schrijfstijl leek er ondertussen ook beter op te zijn geworden. In het begin van het boek was het een beetje een en-toen-en-toen verhaal, en ik ergerde me er af en toe aan dat er teveel uitleg gegeven wordt of dingen verteld worden die er helemaal niet toe doen. Maar toen het verhaal interessanter werd viel ik ook minder over de schrijfstijl. Vooral de dialogen waren goed en overtuigend.

Helaas kon ik me niet zo goed inleven in Maries en de conflicten in het boek (met haar ouders, haar vriend, haar ex-vriend) hadden best wel wat pittiger mogen zijn, zodat de lezer door wil lezen in de hoop dat alles toch weer goed komt.

Mijn waardering: 3/5

Aantal bladzijden: 230

Gepubliceerd in: 2011

Eerste Hoofdstukken is een serie op De Boekblogger waarin ik het eerste hoofdstuk van een boek lees (meestal als voorpublicatie van een nieuw te verschijnen boek) en mijn mening geef: doorlezen of wegleggen?

Toen ik bij de uitgever navroeg of er misschien een eerste hoodstuk van De kok beschikbaar was, stuurden ze mij het hele boek. Met dank! Dus, of het nu “doorlezen” of “wegleggen” wordt, ik zal het boek (uiteindelijk) helemaal lezen en recenseren.

Caveat: Wees héél voorzichtig nu! Eerste hoofdstukken kunnen fantastisch zijn, terwijl de rest van het boek tegenvalt. Omgekeerd kun je wel stellen dat als het eerste hoofdstuk al niet veel soeps is, de rest dat waarschijnlijk ook niet is.

Het boek

Boek: De kok van Martin Suter

Genre: Fictie, vertaald

Bladzijden: 250

Uitgeverij: Signatuur

Publicatie Datum: juli 2011

Op de achterkant

Maravan is een uiterst getalenteerde, gepassioneerde kok. Op Sri Lanka heeft zijn oudtante hem ingewijd in de kunst van het koken, onder meer in het bereiden van lustopwekkende gerechten. Maar hij werkt ver onder zijn niveau als kokshulpje in een Zürichs sterrenrestaurant, want hij is asielzoeker.

Als hij ontslagen wordt omdat hij af en toe een duur stuk keukengereedschap leent voor experimenten thuis met moleculair koken, stelt zijn heethoofdige collega Andrea hem voor gezamenlijk een cateringbedrijfje voor liefdesmenu’s te starten. Aanvankelijk koken ze voor stellen die door een seksueel therapeute worden aangedragen. Maar het succes van Love Food spreekt zich rond en een veel kapitaalkrachtigere clientèle dient zich aan: politici en mensen uit het bedrijfsleven – en hun grijszones. Maravan is bezorgd dat hun zaak ‘onfatsoenlijk’ wordt. En dat wordt het ook. Maar hij heeft het geld dringend nodig om zijn familie in Sri Lanka te ondersteunen.

Mijn indruk

Mijn indruk is gebaseerd op de eerste twee hoofdstukken en mag daarom niet worden geciteerd als betreffende het hele boek.

Het begint al meteen goed: Maravan werkt als keukenhulpje in een restaurant en verwacht dat het gerecht dat de chefkok aan het maken is, zal mislukken. Even later hoort hij “Godver!” vanuit de richting van de chefkok komen.

Maravan is eigenlijk een hele goed chef, en dat blijkt even later, als hij thuis aan het experimenteren is met het distilleren van een geur die hij zich herinnert van toen hij in Sri Lanka woonde. Hij heeft eigenlijk een dure machine nodig om het aroma perfect te kunnen verkrijgen. Maar hij heeft ook geld nodig voor zijn familie in Sri Lanka, die dringend verlegen zitten om extra cash.

Oordeel

Na twee hoofdstukken (maar eigenlijk al in de eerste paragraaf) was ik verkocht: wat een leuk verhaal lijkt me dit. Het is heel mooi geschreven, c. q. vertaald. De beschrijvingen van personen en de omgeving (bijv. het restaurant) zijn fantastisch, met weinig woorden kun je je precies voorstellen hoe het eruit ziet.

Ik lees graag boeken over koks en eten (bijv. Troost van Ronald Giphart, of het wat minder literaire Garden Spells van Sarah Allen en natuurlijk Chocolat van Joanna Harris) en dit boek spreekt me dus meteen al aan. Ook het idee van een asielzoeker die een kinderachtig baantje heeft maar eigenlijk misschien nog wel beter kan koken dan de baas, vind ik leuk. De beschrijving (achterkant van het boek) klinkt ook heel spannend.

Ik lees door en schrijf binnenkort een recensie van het hele boek.

Wat zeg jij? Doorlezen of wegleggen?

Laat een reactie achter met je keuze.

Dit boek bevat twee dingen waar ik niet warm van word: uitvaarten en gedichten. Het aantal uitvaarten dat ik heb bijgewoond is gelukkig heel beperkt, en het aantal gedichten dat ik begreep en die mij raakten, helaas ook. Toch was ik geinteresseerd in dit boek over eenzame uitvaarten en deed mee aan de prijsvraag van Tzum Literaire Weblog, waarna ik het boek toegestuurd kreeg als één van de winnaars.

Een steek diep: Waar het over gaat

F. Starik is dichter en de schrijver van dit boek met verslagen van 37 eenzame uitvaarten in Amsterdam. Een eenzame uitvaart is een begrafenis waar er geen bezoekers verwacht worden. Soms is de identiteit van de overledene niet bekend, soms zijn er wel familieleden in het buitenland maar die kunnen er niet bij zijn, soms is er familie die geen interesse heeft, of zijn er zelfs helemaal geen familie of kennissen meer.

In dat geval wordt de begrafenis bijgewoond door een aantal mensen van de gemeente, en wordt er een gedicht voorgelezen door een dichter, dat speciaal voor deze overledene gemaakt is. Soms is de dichter F. Starik zelf, maar regelmatig dipt hij in de poule van dichters die bereid zijn een gedicht te maken en voor te dragen.

Elk verslag van een uitvaart begint met de vondst van de dode en hoe Starik daarover geinformeerd wordt. Hij gaat dan op zoek naar meer informatie over de overledene en de omstandigheden waaronder deze de dood vond. Dan volgt de begrafenis, er worden handen geschud (met de weinige aanwezigen, hoewel soms toch nog een famillielid of buur), er klinkt muziek, het gedicht wordt voorgelezen en op de kist gelegd. Er wordt naar het graf gelopen waar nog een paar woorden worden gezegd. Dan gaat Starik weer naar huis.

Een steek diep: Wat ik ervan vond

Het boek is mooi geschreven, met weinig woorden wordt er een beeld geschetst van de medewerkers van de gemeente en van de begraafplaats waarmee Starik telkens weer te maken heeft, en van zijn zoektocht naar de achtergrond van de overledene.

Het leest ongeveer als een boek met columns, waarvan ik er zelf altijd maar een paar achter elkaar kan lezen, dan is het wel weer even genoeg. Maar dat is juist wel leuk. De uitvaarten lijken allemaal op elkaar maar door er telkens een persoonlijk verhaal van te maken, heeft de schrijver ze toch redelijk uniek weten te maken.

Mijn oordeel over uitvaarten heeft zich in gunstige zin aangepast: ik denk nu dat uitvaarten best wel mooi kunnen zijn; het is niet alleen maar naar en eng.

Wat betreft gedichten ben ik niet veel opgeschoten. Er zaten een aantal gedichten tussen waarvan ik dacht: ja, best mooi. En andere waar ik dacht: uh? Ik heb ze eerlijk allemaal netjes gelezen – vaak heb ik het geduld niet om gedichten helemaal te lezen en wordt het een soort scannen. In dit geval heb ik echt mijn best gedaan. Gelukkig namen de gedichten slechts weinig plaats in. Maar toch, mocht ik eenzaam begraven worden dan zal ik het toch op prijs stellen als iemand mij met een gedicht herdenkt.

Het hele idee om bij een eenzame begrafenis een gedicht te maken en voor te dragen intrigeert mij. Waarom? Waarom zou je zoiets doen voor iemand die je niet gekend hebt, die al dood is en dus niets van het gedicht zal weten, vaak zelfs uit het buitenland komt en niet eens Nederlands verstaat (mocht je nog denken dat de dode het toch zou kunnen horen)?

Het is een vorm van respect, van even stilstaan bij iemand waar zich verder niemand om bekommert. Maar het heeft ook iets komisch, iets surrealistisch. Voor wie doe je het? Wie heeft er baat bij dat er een dichter speciaal voor de overledene een gedicht maakt? Ik kom er niet uit. Ik vind het nobel en belachelijk tegelijk.

Een intrigerend boek dus, en een mooi verslag van 37 uitvaarten. Ik vind het boek wel een aanrader. Het is mooi meegenomen als je van gedichten houdt.

Mijn waardering: 4/5

Dit boek heb ik: gewonnen van Tzum Literaire Weblog

Aantal bladzijden: 256

Gepubliceerd in: 2011

Literary Giveaway Blog Hop

Eerst mijn eigen nieuws: op mijn Engelse blog, Leeswammes’ Blog, organiseer ik over een paar weken weer een Giveaway Blog Hop, waarbij een stuk of 50 blogs, die allemaal boeken weggeven, aan elkaar gekoppeld worden, zodat mensen van het ene blog naar het andere kunnen “hoppen” en overal een boek of boekenbon kunnen winnen.

De Boekblogger doet ook mee! Dus kijk uit naar deze blog hop, die loopt van 18 februari t/m 22 februari. Je kunt een boek winnen dat ik hier gerecenseerd heb.

Als je zelf een blog hebt en ook mee wilt doen met de blog hop (en dus: een boek wilt weggeven), geef je dan HIER op.

.

Gratis download van eboeken

Op The Sword, een nieuwe website over boeken, films, lekker eten, en dagelijkse nieuwtjes, kun je een aantal eboeken gratis downloaden. En daar zitten leuke bij: Het familieportet van Jenna Blum, Het Puberende Brein van Eveline Crone, en nog een aantal die mij wel interesseren. Kijk zelf ook even of er wat van je gading bij zit: HIER.

.

Leesclub actie

Mijn leesclub leest alleen Engelse boeken (of boeken vertaald uit het Engels), maar als jij in een leesclub zit waar ze ook Nederlandse boeken lezen, dan is dit misschien wat voor jou:

Uitgeverij Compaan heeft een actie waarbij leesclubs gratis e-exemplaren van het boek Het Dorpsgericht van Frans van den Ouweland kunnen downloaden, met daarbij discussietips en een prijsvraag.

Ik ga dit boek binnenkort bespreken op De Boekblogger. Dit is waar het over gaat: “Michel Perraudin besluit na de dood van zijn ongeboren zoon Parijs te verruilen voor een gehucht op het platteland; hij wordt er onderwijzer.  De dorpelingen belemmeren hem in zijn zoektocht naar onschuld. Als een voyeur, een onruststoker die niet bij hen past, wordt hij opgejaagd. Michel weet dat hij zijn leerlingen niet in de steek kan laten – hun hoop is de zijne – en samen met collega Hélène verzet hij zich tegen de destructie die hem van buitenaf en van binnenuit tergt.”

Ben je geinteresseerd? Kijk dan HIER voor meer informatie.

.

Nieuw Boekenmagazine

Boekzine is een nieuw boekentijdschrift dat vanaf 1 juli 2012 zal verschijnen. Volgens de website van de uitgevers: “In het blad is ruimte voor interviews met auteurs, uitgevers en boekhandels, boekbesprekingen, boekrecensies en boekfragmenten, nieuws over auteurs, boeken en evenementen. In het blad worden tevens kortingsbonnen en een prijspuzzel opgenomen.”

Klinkt leuk dus! Als je voor 1 april een proefabonnement neemt krijg je er een gratis literaire thriller bij. Grijp je kans, of kijk de kat nog even uit de boom.

Meer informatie HIER.

Eerste Hoofdstukken is een serie op De Boekblogger waarin ik het eerste hoofdstuk van een boek lees (meestal als voorpublicatie van een nieuw te verschijnen boek) en mijn mening geef: doorlezen of wegleggen?

Op Manuscripta heb ik een aantal eerste hoofdstukken verzameld van boeken die mij interessant leken. Zijn ze dat ook? Je leest het hier.

Caveat: Wees héél voorzichtig nu! Eerste hoofdstukken kunnen fantastisch zijn, terwijl de rest van het boek tegenvalt. Omgekeerd kun je wel stellen dat als het eerste hoofdstuk al niet veel soeps is, de rest dat waarschijnlijk ook niet is.

Het boek

Boek: Huwelijk van Jeffrey Eugenides

Genre: Fictie, vertaald

Bladzijden: 400

Uitgeverij: Prometheus

Publicatie Datum: otober 2011

Op de website

Terwijl haar Amerikaanse medestudenten zich verdiepen in de onleesbare modieuze filosofen van het moment, leest de 22-jarige Madeleine Hanna negentiende-eeuwse Engelse liefdesromans, die haar alles over het huwelijksleven kunnen vertellen. Madeleine is keurig, iets te degelijk voor haar bohemienvrienden, en haar studententijd is tot nu toe niet heel opwindend geweest.

De kennismaking met twee jongens zal haar leven evenwel volledig veranderen. Leonard Bankhead is een charismatische eenling die over een onuitputtelijke hoeveelheid energie lijkt te beschikken. Tegelijk is haar vroegere goede vriend Mitchell Grammaticus geobsedeerd door de gedachte dat Madeleine en hij zijn voorbestemd voor eeuwig samen te zijn.

Huwelijk is een prachtige roman over een driehoeksrelatie tussen jonge, opgroeiende mensen, een eeuwenoud thema dat Jeffrey Eugenides een geheel eigentijdse dimensie weet te geven. Zelden werd de werking van het menselijk hart nauwkeuriger en mooier beschreven dan in deze briljante roman over de schittering en de wisselvalligheid van de liefde.

Mijn indruk

Mijn indruk is gebaseerd op de eerste hoofdstukken/leesfragment en mag daarom niet worden geciteerd als betreffende het hele boek.

Het fragment begint met een beschrijving van de boeken in Madeleine’s kamer. Zo krijg je al meteen een beetje een idee wat voor persoontje Madeleine is. Dat ze brak in bed ligt met haar kleren van gisteravond nog aan, zegt weer iets anders over haar. Er wordt op de deurbel gedrukt en Madeleine staat met veel (heel veel) tegenzin op: het zijn haar ouders die haar mee uit ontbijten willen nemen want ze gaat vandaag afstuderen!

Ze kan eigenlijk zo niet opendoen, en gaat zich heel snel even opfrissen, daarbij tegengehouden door een huisgenoot die details wil over gisteravond. Uiteindelijk doet Madeleine de deur open en neemt haar ouders mee naar een restaurant.

Oordeel

Sommige van de beschrijvingen zijn nogal uitgebreid (bijv. een ruime bladzijde over de boekenkast en eentje over het stadje)  waar je van moet houden, maar ik vond het wel leuk.

Zelf ben ik ook een student geweest (alhoewel met een andere lees- en levensstijl) en wat dat betreft wil ik graag meer lezen. Haar ouders lijken me lastige typetjes maar dat kan ook komen omdat we ze door Madeleine’s ogen zien, misschien vallen ze eigenlijk wel mee. In ieder geval kunnen we met haar ouders wel een of meerdere conflicten verwachten.

Die driehoeksrelatie spreekt me op het eerste gezicht niet aan, maar het leesfragment in combinatie met wat ik al van de schrijver gelezen heb (Middlesex) maken dat ik veel zin heb dit boek te gaan lezen.

Wat zeg jij? Doorlezen of wegleggen?

Laat een reactie achter met je keuze.

Vette pech: Waar het over gaat

Larissa Verhoeff is dik. Dat had ze zelf nog niet eens zo door, totdat ze een paar keer achter elkaar met de neus op de feiten wordt gedrukt. Na nog een paar maanden troosteten besluit ze dat het tijd is om wat te doen aan de ongezonde situatie.

Verhoeff beschrijft in de ik-vorm, in non-nonsense termen, wat dik-zijn met haar doet, wat ze vindt van mensen die commentaar op haar figuur leveren, en hoe ze probeert af te slanken. De verschillende apparaten en methodes die ze probeert werken niet of tijdelijk en uiteindelijk ontdekt ze, dat ze door minder te eten en af en toe wat bewegen in ieder geval kan stoppen met aankomen, en heel, heel langzaam, ook wat kilos begint te verliezen.

Vette pech: Wat ik ervan vond

Leuk geschreven, heel persoonlijk.

Het boek geeft geen richtlijnen over afvallen of lijstjes en weekplannen. Verhoeff beschrijft wel hoe zij ertoe is gekomen om uiteindelijk meer op haar voedselinname te gaan letten. Het kan voor andere mensen inspirerend zijn, maar ik kan me ook voorstellen dat mensen denken: ok, maar wat nu?

Het is dan ook geen zelfhulpboek maar een memoir: het boek vertelt hoe Verhoeff het dik-zijn ervaart en hoe zij kilos probeert kwijt te raken. Dat het voor andere mensen ook zo zal werken, valt nog te bezien. Wel is het boek een verhaal van herkenning voor heel veel dikke mensen, geschreven door iemand die wéét dat afvallen niet “gewoon een kwestie is van minder eten en meer bewegen”. Hopelijk blijven lezers even stilstaan bij hun eigen voedselpatroon en nemen ze maatregelen waar nodig.

Mijn waardering: 4/5

Ik las dit boek: omdat ik mezelf te dik vind

Dit boek heb ik: gewonnen van Lev. (onderdeel van A. W. Bruna) via Twitter

Aantal bladzijden: 160

Gepubliceerd in: 2012 (januari)

Extra: Verhoeff verwijst achter in het boekje naar haar website waar je meer kunt lezen over hoe zij zelf aan de slag is gegaan tegen de kilos.