Boek recensie: Infominderen door Clay A. Johnson

Infominderen door Clay A. JohnsonOndertitel: Bewuste informatieconsumptie in een tijd van overvloed

Hoeveel informatie krijg ik op een dag binnen? Ik zou het niet weten, maar het is veel. Ik Twitter veel, volg (lees) blogs, reageer op die blogs, krijg emails over de reacties van anderen, nieuwe blogartikelen, en dan heb ik het nog niet over alle andere emails die ik dagelijks (uurlijks!) krijg, de boeken die ik lees, enz.

Dit boek leek me dus zeer interessant. Hoewel ik natuurlijk informatieverslaafd ben wilde ik best eens zien of daar wat aan te doen is, zonder dat ik natuurlijk veel van mijn gedrag wil veranderen!

Infominderen: Waar het over gaat

Van de website van de uitgever: “De moderne mens besteedt ruim 11 uur van iedere 24 aan consumeren. Nee, dan bedoelen we niet eten, maar het zich volproppen met informatie. We vechten allemaal tegen een stroom aan afleidingen en worden verleid met smakelijke hapjes aan informatie. En net zoals teveel junkfood kan leiden tot zwaarlijvigheid, kan teveel junk-informatie leiden tot domheid. Deze Nederlandse vertaling van The information diet laat je zien hoe je om kan gaan met deze informatieovervloed – waar naar uit te kijken en wat te vermijden, en hoe selectief te zijn.”

Infominderen: Wat ik ervan vond

Dit boek heeft twee uitgangspunten die ik heel sterk vond, even afgezien van het geijkte: we krijgen teveel informatie binnen, we spenderen teveel tijd achter de computer en tv.

De eerste is dat we vooral informatie innemen waar we het mee eens zijn. Dus: als conservatieveling zul je niet gauw artikelen en kranten uit de linkse hoek gaan lezen en vice versa. Met het internet is het maar al te makkelijk om je te abonneren op informatie die bij je past en de informatie te beperken waar je geen boodschap aan hebt. Maar dat is natuurlijk fout! Om een goede balans van feiten en meningen binnen te krijgen moet je juist ook die van de “tegenpartij” lezen. Ook volg je vaak vooral op Twitter en Facebook mensen die eenzelfde mening hebben als jij. Daardoor wordt jouw mening regelmatig door anderen beaamd en lijkt het alsof wat jij denkt wel waar móet zijn want “iedereen” denkt er zo over.

Het tweede is dat we alles maar voor waar aannemen zonder na te gaan waar de informatie vandaan komt. Is die (online) krant wel betrouwbaar, of neemt die de gegevens weer van een andere website over? En zijn de gegevens omgevormd om er een smeuïg verhaaltje van te maken? Feiten zijn niet belangrijk voor nieuwsverstrekkers, het gaat er vooral om dat zoveel mogelijk mensen hun artikelen lezen en de reklames zien die erbij getoond wordt (reklames = geld).

De vergelijking met eten (informatie obesitas) wordt mooi neergezet en werkt op verschillende nivo’s. Johnson wil ons op een informatie dieet zetten waarbij we bewust consumeren in plaats van alles naar binnen werken wat ons (aan informatie) voorgezet wordt. Bepaal hoeveel uur per dag je aan email, kranten, social media, enz. wil besteden en houd je eraan. Gebruik de rest van de tijd voor échte sociale (en familie) contacten en voor het produceren van informatie. Johnson vindt het vooral belangrijk dat je je bezig houdt met lokale informatie; wat er in jouw straat gebeurt is (vaak) belangrijker dan wat er op landelijk nivo gebeurt. Ontdek verder wat je vooroordelen zijn en zoek bewust tegenargumenten op.

Hoewel de ideeën in dit boek zelf heel interessant en relevant zijn, vond ik dat het boek teveel op Amerika gericht was. De schrijver was een medewerker bij een Amerikaanse verkiezingscampagne en een heleboel zaken die hij aanhaalt hebben met de Amerikaanse politiek te maken. Ook de websites die hij noemt en aanraadt, zijn Amerikaans. Dat is jammer. Het boek is vertaald uit het Engels maar niet bewerkt voor een Nederlands publiek. Daardoor vind ik het boek iets minder interessant en nuttig dan het had kunnen zijn.


Mijn waardering: 3.5/5
Bladzijden: 152
Publicatie datum: 2012
Dit boek heb ik: van Not Just Any Book gekregen voor recensie
Oorspronkelijke titel: The Information Diet
Extra: Mijn recensie (in het Engels) van Hamlet’s Blackberry, over het verminderen van de informatieinname

About these ads

8 reacties op “Boek recensie: Infominderen door Clay A. Johnson

  1. Ik heb het boek ook gelezen. Ik ergerde me eigenlijk op veel punten aan het onderwerp van het boek. De schrijver heeft het met enige regelmaat over junk informatie. Persoonlijk vind ik de vergelijking met junk food niet kloppen, want terwijl we allemaal weten dat te veel hamburgers slecht voor ons zijn, is het heel persoonlijk welke informatie wel en welke niet interessant voor je is.

    • Joany, jammer dat het boek je zo tegenviel. Ik denk dat de schrijver met junk informatie vooral informatie bedoelt die eigenlijk geen echte informatie is, waar je niets nieuws uit leert, dat alleen bevestigt wat je al weet. Ik vond de vergelijking met eten wel opgaan. Inderdaad moet je geen directe vergelijking maken tussen hamburgers en bijv. links-politieke informatie, maar wel dat er informatie is waar je niets aan hebt, maar waar je er waarschijnlijk toch veel van consumeert op een dag.

  2. Dat van informatie die overeenstemt met jouw mening klopt echt wel! Ik wist het al langer, maar in dit boek wordt het blijkbaar nog eens bevestigd. Zo volg ik op twitter vooral mensen die met boeken te maken hebben en ook bloglovin’ is dit het geval. Toch denk ik dat je moet nuanceren, want ik vind het best wel interessant om ook eens iets anders te lezen, maar in mindere mate natuurlijk.
    Zelf denk ik niet dat ik een probleem met teveel informatie heb. Ik ga bijna dagelijks op de computer, maar ik leg mezelf uurlimieten op en als ik niet op de pc ga heb ik ook niet het gevoel dat ik iets mis.
    Maar het blijft natuurlijk leuk om een nieuwe e-mail, krant of andere informatiebron te bekijken!
    Leuk artikel!

    • Katrien, goed dat je je zelf tijdslimieten oplegt. Dat doe ik niet, maar is wel een goed idee.

      Eigenlijk omring je je automatisch met mensen en bronnen die een beetje zoals jij zijn, waardoor je minder afweet van de grotere wereld. Maar ik denk dat dat heel natuurlijk is. Vroeger (pre-1900) toen we nog in dorpjes woonden waar iedereen elkaars achterneef en -nicht was, moesten we ook niets hebben van die ene vreemdeling met zijn rare ideen die in ons dorp kwam wonen. Zo werkt dat nu eenmaal. Maar we kunnen wel proberen af en toe eens open te staan voor andere meningen.

  3. Ook ik kan echtwel worstelen met informatieoverload! Zo vond ik het een tijd heel belangrijk hoeveel twittervolgers ik haden hoeveel bezoekers op de blog. Helaas werd ik daarnu nietbepaald gelukkiger van. Ik ben dus gestopt met checken en statistieken. De essentie is namelijk dat ik schrijf omdat ik hetzelf fijn vind om te doen. Ik kijk nu veel minder en voel me daar ook veel beter mee. Sociale en andere media zijn een instrument en geen doel op zich!

    • Theetante, goed dat je ontdekt hebt wat wel en niet voor je werkt.

      Ik heb ontdekt dat ik mijn blog voornamelijk voor de lezers schrijf dus voor mij is het heel belangrijk hoeveel lezers ik heb en wat wel of niet werkt. Ik hoor je denken: dat moet niet!! Dat moet anders! En je hebt helemaal gelijk. Daar werk ik nog aan. :-)

Wil je iets zeggen? Leuk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s