Boek Recensie: Dirty Martini van Elisabeth Mollema

Dirty martini van Elizabeth MollemaVaak vind ik dat ik te weinig Nederlandse schrijvers lees. Dus als er een winactie is, doe ik daar graag aan mee. En dan win ik weleens een boek. Deze ook, van de uitgevers, Luitingh Sijthoff, via facebook.  Bedankt!

Op dit boek staat “Literaire thriller” en ik was reuze benieuwd of dit boek inderdaad écht een literaire thriller was (in tegenstelling tot De ooggetuige, bijvoorbeeld).

Dirty Martini: Waar het over gaat

Van de website van de uitgeverij: “Twee single zussen, water en vuur, erven van hun ouders een prachtig herenhuis in Rotterdam. Samen komen ze tot een precaire balans: de een zorgt voor het geld, de ander voor het huishouden. Mannen betekenen niets dan ellende dus geen kerel zal deze status quo ooit verbreken, zo beloven ze elkaar plechtig.

En dan ontmoeten ze Alex. Alex is charmant, heeft smaak, is een geweldige kok, kan luisteren, weet raad en is niet veeleisend. De ideale man voor de ene zus. Én voor de andere…
Voor ze het zelf goed en wel in de gaten hebben is een ménage à trois ontstaan waarin iedereen heel gelukkig is.

Maar af en toe is een klein leugentje nodig om de situatie te handhaven. Een van die leugentjes heeft echter desastreuze gevolgen. Op een ochtend wordt een lijk gevonden, stijf bevroren in de winterse kou. Is drie toch te veel?”

Dirty Martini: Wat ik ervan vond

Literair? Nee. De schrijfwijze is hoogstens gemiddeld te noemen. Niet noemenswaardig interessant of speciaal.

Thriller? Nee. Hoogstens dat je weet dat er een lijk gevonden gaat worden, en je vraagt je telkens af wie van de personages dat zou kunnen zijn. En door wie deze dan vermoord zou worden (omdat het boek een “thriller” genoemd zou worden, moet je aannemen dat het lijk vermoord is).

Wat ik leuk vond: De zussen gaan op vakantie naar Frankrijk waar ze allemaal ex-pats tegenkomen. Allemaal gezellig en zonnig.

Ook leuk: Hoe Paulien haar boek wil schrijven en telkens weer wat anders tussendoor gaat doen zodat ze uiteindelijk maar tergend langzaam opschiet. Herkenbaar! Er is altijd een kopje koffie dat gezet moet worden of een was die uit de wasmachine moet.

Beetje vreemd: In de driehoeksverhouding die Paulien en Bridget met Alex aangaan, wordt het in het midden gehouden of ze nu een echte relatie met Alex hebben. Delen ze het bed nu, of niet? We zien het verhaal voornamelijk door Paulien en Alex’ ogen, maar zelfs bij die twee krijg je niet goed hoogte hoe ver de relatie gaat terwijl het al helemaal onduidelijk is hoe Alex’ relatie met Bridget is. Dat was vreemd.

Het werd een beetje spannend toen Alex contacten kreeg in een twijfelachtig wereldje waar hij zich zo ongeveer laat chanteren – wat natuurlijk nooit goed kan aflopen, dat weet elke lezer en dat is leuk.

Er gebeurde te weinig om het boek spannend te noemen. Ook een zekere spanning tussen de personages zou geholpen hebben. Die was er wel, maar niet sterk genoeg. Bijvoorbeeld, zogauw Alex bij de zussen intrekt, houden ze op met vervelend zijn tegen elkaar. Alles is opeens koek en ei. Terwijl zo’n driehoeksverhouding júist een reden zou kunnen zijn om de zussen sterk tegenover elkaar te zetten.

Wel leuk om te lezen, maar niet spannend genoeg.

Mijn waardering: 3.5 sterren (van de 5)

Aantal bladzijden: 256

Gepubliceerd in: 2012

Ik kreeg dit boek: Gewonnen van uitgeverij Luitingh Sijthoff

About these ads

8 reacties op “Boek Recensie: Dirty Martini van Elisabeth Mollema

  1. Ja, tegenwoordig zijn het idd allemaal literaire thrillers, misschien omhet genre op te waarderen. Ik vind dat een thriller vooral spannend moet zijn en dat je met de personages moet meeleven (of toch met enkele).
    Ik vind de titel van dit boek op zich al niet aantrekkelijk, ik zou het nooit kopen als ik het zag staan, literaire thriller of niet. Maar dat is misschien heel persoonlijk.

  2. De titel doet niet echt vermoeden dat het om een thriller gaat. Het boek spreekt me niet echt aan. Het label ‘literaire thriller’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt, maar ik vraag me af wat het verschil is tussen ‘thriller’ en ‘literaire thriller’….

    • Annelies, ik denk dat een literaire thriller beter geschreven dient te zijn dan de gemiddelde thriller die vooral door niet-lezers in de vakantie worden gelezen, de goedverkopende thrillers, dus.

      Maar ja, dan moeten ze wel echt goed geschreven zijn, vind ik, en dat is vaak niet het geval.

  3. Ik heb het gevoel dat ze tegenwoordig bijna alle thrillers literair noemen. Ten onrechte en ook helemaal niet nodig, want een goede thriller af en toe blijft leuk, maar die lees je toch niet omdat het literair is? De enige thriller die ik nog een beetje literair vond was ‘Blacklands” van Belinda Bauer, maar verder…

    • Precies, Marieke. Ik vind ook dat je een thriller moet lezen voor het verhaal en niet omdat ie literair is. Belinda Bauer is inderdaad goed en misschien wel een beetje literair. Er zijn er vast wel meer, maar kan er zelf ook niet op komen!

Wil je iets zeggen? Leuk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s