Boek Recensie: Vissen voeren van Fabio Genovesi

Vissen voeren van Fabio Genovesi

Van dit boek had ik de eerste hoofdstukken pasgeleden nog gelezen en het leek me wel een mooi boek, maar zeker wist ik het nog niet. Toen uitgeverij Signatuur mij een vooruitexemplaar aanbood, nam ik dat graag aan, want ik was wel heel nieuwsgierig.

En het was toch helemaal leuk! Ik dacht bij het eerdere lezen van de eerste hoofdstukken dat er wat saaie gedeelten tussenzaten maar dat was echt niet het geval.

Een leuke aanrader voor de zomer.

Vissen voeren: Waar het over gaat

Van de website van Signatuur: “Fiorenzo komt uit Muglione, in het Toscaanse binnenland, een plek van werkloosheid en stilstaande wateren. Hij is niet onder een gelukkig gesternte geboren: hij verloor al jong zijn moeder, zijn vader is godbetert eigenaar van een hengelsportwinkel en coacht de plaatselijke fietsclub, en op dertienjarige leeftijd raakte hij een hand kwijt door een vuurwerkongeluk. Hoewel alle andere onderdelen er nog aan zitten en Fiorenzo een knappe jongen is, een heavy metal-zanger en een goede student, leert hij al op jonge leeftijd dat ‘wat je niet hebt veel zwaarder telt dan wat je wel hebt’.

Dan is er Mirko, bijgenaamd het Kampioentje, een jochie dat Fiorenzo’s vader heeft ontdekt in het afgelegen Molise en dat hij zo goed als adopteert omdat zijn fietstalent grootse dingen voor de toekomst lijkt te beloven.

Tot slot Tiziana: ze is dertig, afkomstig uit Muglione, maar studeerde in Berlijn, kreeg aanbiedingen voor banen van over de hele wereld, maar besloot haar talenten en capaciteiten in te zetten voor de gemeenschap van Muglione. Daar mag ze de lokale jeugdclub leiden waar eigenlijk voornamelijk een groepje oudere mensen naartoe komt.

Fiorenzo, het Kampioentje en Tiziana: drie levens die elkaar kruisen op een onwaarschijnlijke, desolate plek in de wereld. Een roman die even hartverscheurend is als hilarisch, bitter en poëtisch tegelijk. In een Toscane zoals we dat niet kennen.”

Vissen voeren: Wat ik ervan vond

Het boek gaat voornamelijk over Fiorenzo maar ook over Mirko, het snelle fietsertje, en Tiziana, de wereldburger die weer terug is in het dorp van haar jeugd. Zowel Fiorenzo en Tiziana voelen zich niet op hun plaats in het dorp en al snel vinden zij elkaar hierin.

Fiorenzo heeft een grote hekel aan Mirko, want deze neemt nu alle aandacht van zijn vader in, en hijzelf wordt aan de kant geschoven.

Het leest heerlijk weg, en qua gebeurtenissen herinnerde het me wat aan De honderjarige man die uit het raam klom en verdween. Echter, in Vissen voeren zijn de gebeurtenissen wel wat (wat!) geloofwaardiger, maar toch nog heel bijzonder.

Ik vond het een heerlijk boek om te lezen, hoewel wielrennen en vissen vangen (Fiorenzo’s hobby) niet echt mijn interesse hebben. Dat gaf namelijk helemaal niet.

De oude mannen in het dorp waren ook grappig: zij werden door de krant geinterviewd en deden net alsof er een bende van jongeren het dorp teisterde. Dat was voor de band van Fiorenzo reden om dan inderdaad maar wat lol te trappen met de ouderen in de stad. Heel grappig!

Lezen hoor!

Mijn waardering: 4 sterren (van de 5)

Aantal bladzijden: 388

Gepubliceerd in: 2012

Ik kreeg dit boek: in ruil voor een recensie van Uitgeverij Signatuur

Extra: Ik had van dit boek het eerste hoofdstuk al gelezen, zie HIER.

About these ads

9 reacties op “Boek Recensie: Vissen voeren van Fabio Genovesi

  1. Ik heb ook van dit boek genoten, Judith, zelfs ondanks het feit dat ik, net als jij, totaal niet geïnteresseerd ben in fietsen en vissen.

Wil je iets zeggen? Leuk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s