Boek recensie: Blindgangers van Joke Hermsen

Blindgangers van Joke J. Hermsen

Dit boek was het boek van de maand juni bij de boekgrrls. En als je mijn blog volgt, herinner je misschien dat ik de eerste hoofdstukken van dit boek al eerder gelezen heb en besloot dat het boek de moeite waard was om verder te lezen.

En dat was het zeker! Ik vond het een heel mooi boek. Ik ben zelf van de generatie van de hoofdpersonages en dat maakt het extra leuk, maar het verhaal zelf is interessant genoeg om te blijven lezen.

Blindgangers: Waar het over gaat

Een vriendenclub die al samen zijn sinds ze op de universiteit een filosofieclubje, Nill Desperandum, hadden, komt in Drenthe een weekendje bij elkaar. Allen zijn nu ruim in de veertig en hebben het één en ander meegemaakt sinds hun studietijd.

De één is gescheiden en krijgt zijn dochters bijna nooit te zien, een ander paar heeft elkaar nog weinig te zeggen. Twee anderen waren vroeger samen en gaan nog steeds vriendschappelijk met elkaar om. Een aantal hebben kinderen, allen tieners, die elkaar ook weer kennen (zij zijn er niet bij tijdens het weekendje, maar spelen wel een rol).

Gezien de achtergrond van het groepje wordt er veel gefilosofeerd tijdens het weekend, en Bas, die vastzit in zijn vak, krijgt nieuwe ideeën om zijn carriere alsnog een duwtje te geven. Maar er zijn ook strubbelingen. Johan blijkt een nieuwe relatie te hebben, waar zijn ex, Iris, het niet mee eens is. Reindert ziet in dat hij zijn dochters (die bij hun moeder wonen) niet goed aanpakt.

Uiteindelijk komt het weekend tot een crisis waarbij de meeste personages betrokken zijn.

Blindgangers: Wat ik ervan vond

Het einde is vreemd en onverwachts. Het paste wel bij Bas’ overpeinzingen betreffende ziel en brein. Er wordt veel gefilosofeerd, en gesprekken gevoerd over relaties en relatieproblemen.

Het leest heerlijk weg, vooral voor mij als generatiegenoot van het vriendenclubje. Het verhaal wordt op een leuke manier verteld. Eigenlijk gaat het helemaal niet zo goed met de meeste personages (die om de beurt een hoofdstuk op zich nemen) maar toch is het boek eerder grappig dan treurig.

Er zijn zes hoofdpersonen en soms raakte ik even in de war wie met wie was en er precies de zoon/dochter van wie was. Het was dus af en toe even goed nadenken hoe het precies zat. De personages waren goed neergezet, ietwat stereotype maar niet op een storende manier.

Als je zelf van deze generatie bent (of ouder) is dit boek heel herkenbaar. Ben je jonger dan zul je merken da ook veertigers niet altijd zo goed weten wat ze willen, of wat ze moeten doen.

Een aanrader!

Mijn waardering: 5 sterren (van de 5)

Ik las dit boek: omdat het het boek van de maand juni was bij de boekgrrls.

Aantal bladzijden: 320

Uitgeverij: Arbeiderspers (januari 2012)

Extra: Ik las de eerste hoofdstukken van dit boek al eerder, voor mijn Eerste Hoofdstukken serie

About these ads

4 reacties op “Boek recensie: Blindgangers van Joke Hermsen

  1. Hoi Judith, Ik heb echt zitten slapen… Zie net een re-tweet langskomen van LeesTweep Manon en ik heb daardoor voor het eerst een kijkje genomen op je blog. Wat fantastisch! Ben op dit moment niet zo’n snelle lezer (ben blij dat ik LeesTweeps kan bijhouden), maar weet nu waar ik in eventuele boekentips kan vinden, mocht ik op stoom komen! Ook leuk om te zien dat jij de nieuwe selectie 5 sterren geeft, dat stemt me gerust :-).

  2. Na gisteravond de leuke discussie te hebben gevoerd o.a. met jou over dit boek bij LeesTweeps eens even op je site gekeken. Leuk! Ik ga zeker kijken of er iets tussen zit wat ik moet lezen.

Wil je iets zeggen? Leuk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s