Eerste Hoofdstukken – 26. Vissen voeren van Fabio Genovesi

Eerste Hoofdstukken


Eerste Hoofdstukken is een serie op De Boekblogger waarin ik het eerste hoofdstuk van een boek lees (meestal als voorpublicatie van een nieuw te verschijnen boek of een pasverschenen boek) en mijn mening geef: doorlezen of wegleggen?

Dit boek ontdekte ik via de email nieuwsbrief van Uitgeverij Signatuur, waar een link stond naar een pdf van de eerste hoofdstukken van dit boek. Het deed me meteen denken aan Vissen veranderen bij kou van zwemrichting én De eenzaamheid van de priemgetallen. Dat eerste is wel hele flauwe verbinding: het woord vissen. Het tweede ligt aan de voorplaat denk ik, want dat boek heb ik (nog) niet eens gelezen! Allemaal slechte redenen om dit boek te gaan lezen, en tóch heb ik het gedaan. Althans, de eerste hoofdstukken.

Caveat: Wees héél voorzichtig nu! Eerste hoofdstukken kunnen fantastisch zijn, terwijl de rest van het boek tegenvalt. Omgekeerd kun je wel stellen dat als het eerste hoofdstuk al niet veel soeps is, de rest dat waarschijnlijk ook niet is.


Het boek

Vissen voeren van Fabio Genovesi

Boek: Vissen voeren van Fabio Genovesi
Genre: moderne fictie
Bladzijden: 352
Uitgeverij: Signatuur
Publicatie Datum: Juli 2012

.

Op de website

Fiorenzo, Mirko en Tiziana: drie levens die elkaar kruisen op een onwaarschijnlijke, desolate plek in de wereld: Muglione, in het Toscaanse binnenland, een streek van werkeloosheid en stilstaande wateren. Het is de plek waar Fiorenzo al jong zijn moeder verloor, waar Tiziana naar terugkeert vanuit Berlijn en waar Mirko voorbestemd lijkt voor een grote fietstoekomst.

Een roman die even hartverscheurend is als hilarisch, bitter en poëtisch tegelijk.

Mijn indruk

Mijn indruk is gebaseerd op de eerste hoofdstukken en mag daarom niet worden geciteerd als betreffende het hele boek.

Het eerste hoofdstuk vertelt op een redelijk laconieke wijze hoe de hoofdpersoon, Fiorenzo van een jaar of 14, zijn hand verliest. Hij vertelt dit overigens zelf, vanuit zijn perspectief van 5 jaar later. Hij beschrijft telkens iets meer van de situatie zodat de lezer goed wakker blijft (Lezer: “Waarom tellen die kinderen tot 10? … O, ze willlen een rotje in het water gooien, maar pas als hij bijna af gaat. … Nee, ze hebben een megarotje gemaakt uit een aantal losse!!!! … Ze tellen tot acht en dan…  Ojee!”).

Ondertussen vertelt Fiorenzo ook dat hij in de provincie Pisa woont waar Galileo Galilei ook vandaan kwam. En wat een sukkel die man was. Maar dat hij, Fiorenzo, toch een grotere sukkel is. Fiorenzo is nogal een denkertje, niet alleen over Galilei. Ietsje wetenschappenlijk, maar op een hele toegankelijke manier.

In het tweede hoofdstuk zitten we in het “nu” en Fiorenzo zit in een bandje, Metal Devastation, als zanger (Zegt: “Logisch, ik had met één hand nou eenmaal niet veel te kiezen.”)

Daarna wordt het ietsje minder speciaal: een terugblik naar Fiorenzo’s jeugd, naar zijn (en zijn vader’s) hoop dat hij een wielrenner zal worden (maar dat is door die hand niet meer mogelijk). Jeugdverhalen vind ik niet altijd interessant, en ook in dit geval… het moest niet te lang duren, anders sla ik van “Doorlezen” om naar “Wegleggen”. Gelukkig gaan we daarna weer verder in het nu.

Tot slot (van de eerste hoofdstukken) lezen we over Tiziana, in de tweede persoon geschreven, die terugkomt van haar studie in Berlijn en een aantal van haar studiegenoten haar dorpje laat zien. Ze is bang dat ze het saai en vies zullen vinden. Het wordt gezellig, samen bij haar thuis eten, eerst tenminste wel.

Oordeel

Doorlezen!

Tja, ik vond het begin héél humoristisch en leuk en ik wilde zó doorlezen. Dat deed ik, maar de jeugdherinneringen konden me toch niet zo boeien. Wat Tiziana, die ik eerder in het verhaal nog niet was tegengekomen, nu met Fiorenzo te maken heeft, is nog wat onduidelijk. Ze brengt met haar internationale vrienden wel leven in de brouwerij.

Ik twijfel, maar bij twijfel: altijd doorlezen! :-) Toch?

Ik denk dat het zou helpen als de beschrijving van de uitgever (zie hierboven “Op de website”) iets uitgebreider was, zodat ik beter wist wat ik kon verwachten. Krijg ik het boek in handen, dan ga ik zeker verder lezen, maar ik ga niet héél hard op zoek naar dit boek. Voorlopig.

Extra: Aanvulling Juli 2012 – Ondertussen heb ik dit boek helemaal gelezen en vond het erg mooi – 4 sterren! Zie HIER mijn recensie.


Wat zeg jij? Doorlezen of wegleggen?

Laat een reactie achter met je keuze.

About these ads

5 reacties op “Eerste Hoofdstukken – 26. Vissen voeren van Fabio Genovesi

  1. Het zegt me niet veel, Judith. Zoals je zelf ook zegt, ik zou niet echt naar dit boek op zoek gaan, maar als ik het in de bib tegenkomt, zou ik het misschien wel lezen. Maar zeker niet kopen, althans dat zou ik toch niet doen.

  2. Ik heb het eerste boek gelezen. Het blijft wel wat nazinderen, maar uiteindelijk is er toch een negatieve teneur. Het was een goed geschreven boek, maar er mag toch af en toe een positieve noot in vind ik. Ik vrees dat het met vissen voeren hetzelfde zal zijn. Aangezien ik lees om gelukkiger te worden, weet ik niet of ik het inderdaad zelf zal opzoeken. Maar als het passeert, zal ik het wel lezen.

    • Kruidje, ik had het idee dat dit het eerste boek van Genovesi was. Ben je in de war met een adnere schrijver of heeft bol.com (waar ik het probeerde op te zoeken) gewoon zijn boeken niet? :-)

Wil je iets zeggen? Leuk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s