Boek Recensie: De noodkreet in de fles van Jussi Adler-Olsen

De noodkreet in de fles van Jussi Adler-Olsen

Dit is het derde deel in de Afdeling Q serie. Je kunt ze trouwens heel goed door elkaar lezen. Er is een zekere vooruitgang in de achtergrondverhalen, die van het ontstaan en veranderen van de afdeling en die de collega van de hoofdpersoon Carl Mørck, die al vóór het eerste boek verlamd raakt en het bed moet houden.

Verder zijn deze boeken op zichzelf staande verhalen die bijzonder de moeite waard zijn.

De noodkreet in de fles: Waar het over gaat

Website van Uitgeverij Prometheus: “Afdeling Q werkt aan de oplossing van een reeks mysterieuze branden, maar krijgt dan de melding van Schotse collega’s dat ze een flesje hebben gevonden. Dit bevat een stukje papier dat met bloed is beschreven en slechts gedeeltelijk te lezen is.

Langzaam maar zeker weten brigadier Mørck en zijn assistent Assad het bericht te duiden: het is een in 1996 geschreven schreeuw om hulp in verband met de ontvoering en verdwijning van twee jongens. Mørck en Assad raken op deze manier betrokken bij een gruwelijke zaak van verdwenen kinderen die door hun ouders nooit als vermist zijn opgegeven.”

De noodkreet in de fles: Wat ik ervan vond

Weer een fantastisch boek van deze Deense schrijver! Het verhaal volgt niet alleen Mørck, maar ook de dader van een aantal verdwijningen, zijn vrouw, de slachtoffers en daardoor is dit boek heel spannend. Als lezer weet jij bepaalde dingen wel die Mørck niet weet, genoeg om te weten of Mørck in de juiste richting aan het denken is maar ook weer niet genoeg dat je meteen al door hebt hoe het allemaal in elkaar zit.

Dit doet Adler-Olsen met al zijn boeken, met fantastisch resultaat. Zijn boeken van 400-500 bladzijden lees je snel uit, want het is zo spannend! Dit verhaal is zeker zo spannend als het eerste boek.

Het leuke van deze boeken komt ook door de afdeling Q – een afdeling voor onopgeloste zaken waar Mørck heen gebonjourd is zodat hij verder niet in de weg zit op het politieburo. De schoonmaker Assad blijkt van onschatbare waarde bij het vinden van aanknopingspunten en is zeer voortvarend bij het onderzoeken van de oude zaken. Veel meer dan Mørck zelf, die er eigenlijk niet zo’n zin in heeft. De secretaresse, Rose, helpt ook mee vanachter haar buro en in dit derde deel heeft ze er genoeg van, meldt zich ziek en laat haar tweelingzus een tijdje haar baan overnemen. Natuurlijk kan dat eigenlijk helemaal niet, maar het was wel heel leuk bedacht. Ze is heel anders dan Rose en de sfeer op de afdeling verandert behoorlijk.

Het verhaal zelf was goed in elkaar gezet en heel spannend.

Mijn waardering: 5/5

Aantal bladzijden: 494

Gepubliceerd in: 2010 (oorspronkelijke Deense uitgave, Flaskepost fra P, 2009)

Extra: Lees ook de eerdere delen (De vrouw in de kooi en De fazantenmoordenaars)

About these ads

6 reacties op “Boek Recensie: De noodkreet in de fles van Jussi Adler-Olsen

  1. Dit klinkt alvast als een heel leuk boek! Ik heb al vaker iets over de auteur gehoord, maar de voorkant schrikt me altijd wat af. Misschien is het toch maar eens tijd om een boek uit te lenen van de bib.
    Het enige wat ik me wel afvraag is hoe je de titel van de inspecteur (wiens naam ik niet een kan typen) uitspreekt.

    • Katrien, de boeken van Adler-Olsen hebben vaak wel gruwelijke momenten maar daar staat dan weer de leuke manier van werken van Afdeling Q tegenover. Maar als je dus niet over nare situtaties wil lezen, zoals iemand vastgebonden of opgesloten met geen enkele hoop op ontsnapping, dan is dit niet voor jou.

Wil je iets zeggen? Leuk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s