Boekrecensie: Dans met mij door Jean Kwok

Dans met mij door Jean KwokDans met mij: Waar het over gaat

De uitgever zegt: ‘Charlie Wong is de dochter van een straatarme noedelmaker en een mooie prima ballerina. Als haar moeder op jonge leeftijd overlijdt, vervalt het gezin in armoede. Charlie kan niet langer naar school en moet meehelpen de kost te verdienen, maar kan geen ander werk vinden dan een miserabel afwasbaantje in een Chinees restaurant. Daar werkt ze dag en nacht, zeven dagen per week, want ze is vastbesloten haar jongere zusje een betere toekomst te geven.

Dan komt er een uitgelezen kans op haar pad: ze kan aan de slag als receptioniste bij een van de beste dansstudio’s in uptown New York. Ze is geïntimideerd door de mooie, getalenteerde dansers en de rijke studenten, maar thuis kan ze er niets over vertellen. Haar traditionele vader wantrouwt alles wat westers is, en zou haar zeker dwingen ontslag te nemen.

Als Charlie het danstalent van haar moeder blijkt te hebben geërfd, groeit haar zelfvertrouwen en voor het eerst in tijden geniet ze weer van het leven. Tot haar zusje ernstig ziek wordt. Charlie zal moeten beslissen waar haar hart ligt: bij haar familie of bij haar eigen toekomst.’

Dans met mij: Wat ik ervan vond

Een heerlijk boek. Het leest zó lekker weg, dat toen het verhaal afgelopen was, ik nog veel meer over Charlie en haar familie en vrienden wilde lezen.

Het is een interessant verhaal, over een jonge vrouw zonder mogelijkheden in een heel arm gezin. Uiteindelijk krijgt ze toch een kans en wordt ze een hele goede danser. Maar ja, haar vader vindt dat soort dingen maar niets. Ze mag eigenlijk niet eens dicht bij mannen in de buurt komen, laat staan sexy met ze dansen. En haar leuke danspartner, daar mag ze van de dansschool waar ze werkt niets mee beginnen. Dan wordt ook nog haar zusjes ziek. Dus hoewel ze nu een goede baan heeft, zijn er toch allerlei problemen.

Uiteindelijk komt alles goed natuurlijk. Dat kan niet anders met zo’n boek. Maar het is niet voorspelbaar – behalve dan de verhaallijn van haar zusje, dat zag ik van een afstand aankomen.

Hoe dan ook, een fantastisch boek voor de vakantie of om je drukke leven even te vergeten.


Mijn waardering: 4,5/5 (goed to zeer goed)

Dit boek heb ik: gekregen voor recensie van uitgeverij Boekerij (eboek)

Aantal bladzijden: 400

Gepubliceerd in: 2014

Boekrecensie: Alles hiervoor door André Platteel

Alles hiervoor door André PlatteelAlles hiervoor: Waar het over gaat

De uitgever zegt: ‘De jonge Jonathan heeft zowel zijn moeder als zijn broertje verloren. Als hij later last krijgt van paniekaanvallen, wordt hij gedwongen op zoek te gaan naar de oorzaak van zijn angst. Na een zeven jaar durende afzondering reist hij af naar de wildernis van Big Sur, Californië. Daar ontmoet hij de Noor, een charismatische man die een grote invloed op hem uitoefent. Als ze samen de Mojavewoestijn in trekken, is een confrontatie angstaanjagend en onafwendbaar. Jonathan voelt zich na de krachtmeting niet verslagen, maar gelouterd. Hij kan de relatie met zijn vader herstellen en aan zijn prille gevoelens voor Bette gehoor geven. Maar dan vallen er doden onder politici en ondernemers en alle sporen leiden naar de Noor. Jonathans leven kantelt voor de tweede keer, hij kan zich niet opnieuw afsluiten. Om de liefde voor Bette tot bloei te laten komen, moet hij afrekenen met de Noor. ‘

Alles hiervoor: Wat ik ervan vond

Een beetje vreemd verhaal. Het begon goed, in de bossen in Californië. Het leek een reisverhaal te worden. Veel wordt er inderdaad gereisd maar het verhaal gaat vooral over wat Jonathan binnen in hemzelf tegenkomt. Die Noor die hij tegenkomt, lijkt heel duidelijk wel een kracht van buitenaf maar al snel vroeg ik me af of hij eigenlijk wel bestaat. Die Noor, dus. Is hij iets in Jonathan zelf dat eindelijk naar buiten komt? Na zeven jaar stil te hebben gestaan, nu dan eindelijk een soort van bevrijding, via die Noor?

Het verhaal van Jonathan op reis, na Californië reist hij voornamelijk achter zijn geliefde aan, wordt telkens zonder overgang onderbroken door herinneringen aan zijn broer die jong gestorven is. Steeds weer zien we scenes uit het ziekenhuis. Steeds weer ziet Jonathan de Noor ergens. Is het hem wel? Ja, het blijkt hem altijd te zijn. Maar hij ziet er telkens weer net iets anders uit.

Hoeveel er waar is van wat Jonathan meemaakt, is niet duidelijk. Het lijkt allemaal echt maar er gebeuren nogal vreemde dingen.

Bepaald geen page turner maar wel een interessant boek. Uiteindelijk worden bepaalde dingen wel duidelijk, maar er blijft ook een hoop onbeantwoord. Niet voor lezers die alle losse eindjes bij elkaar willen zien komen. Houd je van een literair boek met mooie scenes, dan moet je dit zeker proberen.


Mijn waardering: 3,5/5 (OK tot goed)

Dit boek heb ik: gekregen voor recensie voor de lezersclub Een perfecte dag voor literatuur. Lees hier wat de andere lezers ervan vonden.

Aantal bladzijden: 256Ik Lees Nederlands!

Gepubliceerd in: 2014

Extra: Dit boek telt mee voor de Ik Lees Nederlands! uitdaging (21/35).

Boekrecensie: Geachte Heer M. door Herman Koch

Geachte Heer M. door Herman Koch

Eigenlijk heb ik het op dit blog nooit over boeken die ik niet zelf gelezen heb. Pasgeleden kreeg ik echter zo’n leuk mailtje van een van mijn blogvolgers over Geachte Heer M. dat ik de schrijfster van het mailtje, Annick van Ravensteyn, gevraagd heb of ze over dit boek wilde gastbloggen op De Boekblogger.

Zij had dit boek gelezen en vond het zo mooi, dat ze het bij mij wilde aanprijzen. Leuk he? Nu vond ik haar zo enthousiast dat ik jullie haar mening niet wilde onthouden. Hierbij dus…


Annick van Ravensteyn:

Het boek heeft verschillende belangrijke personages en het is moeilijk om één hoofdpersonage uit te kiezen. Een van de personages is de Heer M, een schrijver op zijn retour. Zijn grootste succes is De Afrekening, een roman over de verdwijning van een stalkende geschiedenisleraar, een waargebeurd gegeven.

Een ander personage is de benedenbuurman, die later in het boek Herman blijkt te heten en die M. en zijn gezin heel goed in de gaten houdt. Hij beschrijft voor de lezer al zijn observaties en wordt degene die over M.’s persoonlijke leven en zijn huwelijksleven vertelt. Hij beweert ook nieuw materiaal over de verdwijningszaak te hebben en wordt zo ook de verteller van deze zaak voor de lezer.

De opzet van deze roman is complex: er wordt een verhaal binnen een verhaal verteld, Koch maakt grote sprongen in de tijd en het perspectief van waaruit het verhaal verteld wordt, verspringt vaak.

Er zijn dus twee verhaallijnen: de verhaallijn die in het verleden speelt, gaat over de verdwijning van de leraar en de betrokkenheid daarin van twee leerlingen, Laura en Herman. De verhaallijn in het heden wordt deels verteld door de volwassen Herman, deels door M. zelf. Hier wordt het leven van M. uit de doeken gedaan. Ook komen hier bepaalde levens- en zinvragen aan bod: jaloezie en afgunst, vriendschap en liefde, trouw en verraad. De schrijver grijpt deze gelegenheid evengoed aan om commentaar te leveren over leraren op de middelbare school en over de mores van de literaire wereld. Leraren blijven in Kochs beschrijvingen karikaturen: geen van hen deugt; ze hebben allemaal tics en afwijkingen.

Dat is het meest opvallende kenmerk van het boek: de uitgesproken satire, het cynisme en de sarcastische toon in de huidige verhaallijn tegenover de subtiel beschreven gedachtenwereld van de adolescenten in die van het verleden.

De roman leest voornamelijk als een thriller. Steeds als de lezer dicht bij de waarheid of een ontknoping lijkt te belanden, neemt Koch een stapje terug, verandert hij van richting of van perspectief. Zo houdt hij de spanning er altijd in. Het maakte het moeilijk om het boek neer te leggen: je wilt nog even doorlezen om duidelijkheid over een bepaald aspect te krijgen, om te zien hoe iets evolueert.

Ik vind het een goed boek, een grote aanrader: het is soms beklemmend, altijd spannend,
intrigerend, onvoorspelbaar en heeft een verrassend slot.

Volgens de media is deze roman een echte Koch: moeilijk om in een categorie te stoppen. Hij begint als een briefroman, heeft trekjes van een thriller, maar kan beschouwd worden als een spannende roman en heeft ook in bepaalde delen veel weg van een satire.

Allemaal lezen dus!

Wie is Annick?

Annick woont in de buurt van Antwerpen en is verpleegkundige geweest. Twee topauteurs aller tijden zijn voor haar John Irving en Katherine Pancol. Haar voorkeur gaat uit naar een goed dik boek waar ze een paar dagen in kan kruipen bijv. met een maatschappelijke of sociale achtergrond. Ook familiegeschiedenissen leest ze graag.

Ze heeft (nog) geen blog maar ik hoop (met jullie hulp) haar te kunnen overtuigen dat zij daar zeker mee moet beginnen.

Hartelijk dank!

Veel dank, Annick! Ik vind het een prachtige recensie. Je hebt mij heel enthousiast voor dit boek gemaakt en ik ga zeker proberen het binnenkort te lezen.

Wat vind jij van het eerste gastblog op De Boekblogger?

 

Boekbloggen Bepaalt Mijn Leven

horizon   Je weet natuurlijk nooit wat er voorbij de horizon ligt, maar in mijn geval doe ik doordat ik ooit met boekbloggen begon wel heel andere dingen dan ik vier jaar geleden had kunnen denken. Leuk is het zeker!

Hier een overzicht van de afgelopen week, en hoe boekbloggen mijn dagen beïnvloedt. Nee, veel bloggen heb ik niet gedaan. Dat nou juist niet…

 

Zaterdag
Tijgers in de nacht door Fiona McFarlane

Een bijeenkomst in Amsterdam van boekbloggers bij uitgeverij Meulenhoff/Boekerij. Gezellige met oude en nieuwe bekenden gekletst, een workshop Recensieschrijven bijgewoond, het boek Tijgers in de nacht van Fiona McFarlane besproken, en auteurs uitgehoord over hun nieuwe boeken.

Als ik nooit was gaan boekbloggen, was ik nooit uitgenodigd voor deze leuke bijeenkomst. Ook had ik dan mijn favoriete soort mensen nooit ontmoet: de boekbloggers!

Bloggen => leuke bijeenkomsten

Zondag

De verjaardag van mijn zoon. Hij kreeg het boek De jongen die zijn vader zocht van John Boyne, een van de drie boeken in mijn goodiebag van zaterdag. ;-)

bookhelplineVerder heb ik een gedeelte van de dag gewerkt aan de website van mijn bedrijf Book Helpline. Ik redigeer boeken voor mensen die een boek hebben geschreven en die zelfstandig willen gaan uitgeven. Dit werk komt direct voort uit mijn boekblog-activiteiten. Dat wil niet zeggen dat ik er via een andere route niet aan begonnen was, maar het ging zoals het ging: via het bloggen.

Bloggen => bedrijf begonnen

Maandag

Bloglovin

Bij het ontbijt, elke morgen, lees ik mijn email, waaronder een aantal blogs. Ik krijg de dagelijkse mail van bloglovin’ en kijk wat mijn blogvrienden geschreven hebben. Voordat ik zelf ging bloggen volgde ik geen enkele blog. Nooit geweten dat dat kon!

Ook heb ik natuurlijk gewerkt, het redigeren van een waargebeurd verhaal over iemand die in een psychiatrische inrichting heeft gezeten. Heel interessant.

Bloggen => andere boekblogs lezen

 

Dinsdag

The Martian door Andy WeirEen email-uitnodiging om me aan te melden bij Books for Blogging, een ebook-recensiesite georganiseerd door Crown Publishing Group (USA). Hier kun je e-boeken aanvragen om te recenseren. Anders dan bijv. Netgalley, kun je er maar één tegelijk aanvragen. Pas als je die gerecenseerd hebt, mag je weer een nieuw boek aanvragen. Dat bevalt me wel. Zo kan ik niet over de schreef gaan. Om mee te beginnen koos ik The Martian, waar ik al veel goeds over had gehoord.

Ik heb zo veel recensieboeken gekregen (en over het algemeen ook gerecenseerd) sinds ik boekblogger ben! Ik krijg ze van Nederlandse uitgevers (zie bijv. zaterdag), van Amerikaanse en soms ook Britse – we hebben  het hier over papieren exemplaren, soms zelfs hele mooie hardbacks! Verder natuurlijk nog Netgalley (e-boeken) en schrijvers die mij zelf benaderen met hun boek. Verder aan het biografische verhaal gewerkt.

Bloggen => recensie-exemplaren in overvloed

 

Woensdag

FitbitAls vrijwilliger geholpen in de schoolbibliotheek.

Kreeg een leuke email van een schrijfster die ik zaterdag op het boekblogevent had ontmoet.

Meer dan 10.000 stappen gelopen. Eind vorig jaar ontmoette ik mijn Amerikaanse blogvriendin Bibliosue, die een weekje in Nederland en Duitsland was. Het bleek dat zij op stap was met haar fitbit, en elke dag een bepaald aantal stappen probeerde te lopen. Goed idee, Suzanne! Ik heb gelijk dit buitenaards gevalletje aangeschaft en aan mijn bh vastgemaakt. Hoewel dit zéér geheime informatie is, aan jullie wil ik het wel kwijt: die fitbit vind je sinds eind december elke dag aan mijn bh. Ik loop lang niet altijd de 10.000 stappen die ik wil lopen, maar ik streeft er wel naar.

Bloggen => Amerikaanse blogvriendin => fitbit!

 

Donderdag

Haal meer uit je dip door Maria GarauWerk, werk, werk, en ‘s avonds naar een ‘support group‘ met andere Zzp’ers om aan ons bedrijf te werken, en niet alleen in het bedrijf. Leuke mensen, leuke verhalen en veel nuttige tips.

Begonnen aan het boek van Marisa Garau, Haal meer uit je dip – met de power van mindfulness, dat ik zaterdag gekregen had. Niet dat ik iets met mindfulness heb. Maar de uitgever, Maaike le Noble, die ik al via Twitter kende, vond het een boek voor mensen die niet in mindfulness geloven en stuurde mij richting Marisa. En ik geloof dat ze nog gelijk heeft ook. Tot nu toe ben ik alleen maar zinnige informatie tegengekomen! Leuk.

Bloggen => Book Helpline bedrijf => support group

 

Vrijdag

Zonder boekbloggen hadden mijn zoons vandaag nooit diepvriespizza gehad. AmsterdamFMMaar ja, ik moest ruim voor etenstijd in de trein naar Amsterdam zitten, om aanwezig te zijn bij het 40-jarig jubileum van Leo Willemse die bij de OBA werkt (Openbare Bibliotheek Amsterdam). Hij is een volger van mijn blog en reageert af en toe. Vanwege een van mijn blogposts nodigde hij mij samen met een van mijn klanten uit om over haar boek te praten op Radio Amsterdam FM, waar hij elke vrijdag een boekenrubriek doet (hij heeft trouwens zelf ook een leuke blog).

Bloggen => volger => uitnodiging

——————————————-

Je begrijpt het al: door het boekbloggen doe ik heel veel leuke dingen, die ik anders zeker niet had gedaan. Je kunt dus wel zeggen dat boekbloggen mijn leven bepaalt. . . .

 

 

*Foto bovenin van Tyssul Patel

Boekrecensie: Tijgers in de nacht door Fiona McFarlane

Tijgers in de nacht door Fiona McFarlane

 

‘s Nachts komt er een tijger op bezoek…

Tijgers in de nacht: Waar het over gaat

De uitgever zegt: ‘De 75-jarige weduwe Ruth woont alleen aan de Australische westkust. Haar twee zoons wonen ver weg, en in haar afgelegen strandhuis probeert ze de laatste jaren van haar leven zinvol door te brengen. Op een ochtend wordt Ruth angstig wakker. Ze is ervan overtuigd dat er een tijger in haar huis rondsluipt. Dan krijgt ze totaal onverwacht bezoek van een exotische vrouw die beweert namens de regering voor haar te komen zorgen. Deze Frida weet met haar kordate optreden en charme een plek te veroveren in zowel Ruths hart als haar huis.

Frida en de tijger: ze zijn er, en ze gaan niet meer weg. Maar zijn ze wel wat ze lijken? Wie kan Ruth vertrouwen? En kan ze zichzelf nog wel vertrouwen?

Beschreven door de ogen van Ruth geeft Tijgers in de nacht een bloedstollende en tegelijkertijd ontroerende inkijk in het leven van een vrouw die op zoek is naar houvast en liefde.’

Tijgers in de nacht: Wat ik ervan vond

Dit boek kreeg ik van de uitgever om te bespreken tijdens het Bloggersevent dat op 14 juni gehouden werd. We hebben in groepen van een stuk of 15 mensen over het boek gepraat. De meningen waren heel verschillend en het was interessant wat er zoal boven tafel kwam. De een kwam er niet door terwijl de ander het juist heel mooi vond. De meeste mensen gaven dit boek 3 of 4 sterren.

Zou jij het vertrouwen als er een vrouw op bezoek komt die beweert dat ze door de regering gestuurd is om voor haar te zorgen? Ruth is snel overtuigd, vooral als blijkt hoe handig Frida het huishouden aanpakt. Snel is het huis weer op orde en hoeft Ruth zich niet meer druk te maken om de boodschappen. Haar zoon (die ver weg woont en opbelt) vertrouwt het eerst niet, maar Frida wordt al snel onmisbaar voor Ruth. Voor hem is het prettig dat zijn moeder goed verzorgd wordt. Maar er is iets met Frida…

Ik vond dit over het algemeen een heerlijk boek om te lezen. Ik had geen idee wat ik moest verwachten, maar die Frida, die vertrouwde ik niet zo. Toch zorgde ze echt goed voor Ruth. Ruth was af en toe in de war en dat is heel goed beschreven in het verhaal, dat vanuit haar gezichtspunt verteld wordt. Zo goed, dat ik af en toe ook in de war raakte en niet wist wat ik nu moest geloven.

In het midden valt het verhaal een beetje stil. Ik vroeg me af waarom niemand zich eens met Ruth bemoeide: haar zoons, een vriend van vroeger, de jongere vrouw die regelmatig langskwam. Maar nee, Ruth zag alleen Frida maar. De ene dag vertrouwde ze Frida blindelings, maar andere dagen had ze haar twijfels. Zo was het ook bij mij: had Frida Ruth nou echt in huis opgesloten of vergiste Ruth zich en waren de deuren gewoon van slot?

Het verhaal speelt zich af in Australië, aan de kust. Aan de ene kant geeft dit een licht-exotisch tintje aan het verhaal, en aan de andere kant maakt het je als lezer onzeker: misschien stuurt de Australische regering wel gewoon een hulpverlener langs zonder dat daar een intake en een stapel brieven en organisatie aan vooraf gaat. Verder is het niet zo duidelijk hoe geïsoleerd Ruth woont. Dat ze niet zomaar even naar de winkel kan, blijkt pas echt als ze met de bus naar het stadje gaat: het is best een lange reis. Als Nederlander heb je daar niet zo’n besef van. Na haar busreis begreep ik veel beter waarom haar voorraadkasten zo leeg waren voordat Frida haar intrede deed: het was haar te veel gedoe om regelmatig boodschappen te doen.

Samen hebben Ruth en Frida het best gezellig, maar op een gegeven moment lijkt het erop dat Frida alle andere mensen op een afstand houdt. Al snel zat ik tenenkrommend te hopen dat alles nog goed zou aflopen met Ruth. Of dat inderdaad het geval is, moet je zelf maar lezen!


Mijn waardering: 4/5

Dit boek heb ik: gekregen voor recensie van uitgeverij Meulenhof

Aantal bladzijden: 296

Gepubliceerd in: 2014 (oorspronkelijke Engels uitgave, The Night Guest, 2013)

Vertaald: uit het Engels door Dirk-Jan Arensman