Boekrecensie: De binnenplaats van Babel door Salomon Kroonenberg

De binnenplaats van Babel door Salomon KroonenbergDe binnenplaats van Babel: Waar het over gaat

De uitgever zegt: ‘Taal is de prachtigste gave van de evolutie aan de mensheid. Maar waarom zijn er zesduizend verschillende talen?

Salomon Kroonenberg gaat in zijn nieuwe, aanstekelijke boek op zoek naar de oorsprong van onze veeltaligheid. Begon het spreken met klappertanden of met klikjes? Was er ooit één taal voor alle mensen? Wat gebeurde er écht in de toren van Babel? Is er een verband tussen landschap en taal? De held van het boek is Kroonenbergs grootvader die maar liefst veertien talen sprak. Zelfs in het concentratiekamp Theresienstadt zat hij nog Russisch te leren.

De binnenplaats van Babel is de fascinerende zoektocht van een geoloog met een talenknobbel, een eenentwintigste-eeuwse uomo universale, met een onverzadigbare nieuwsgierigheid naar álles.’

De binnenplaats van Babel: Wat ik ervan vond

Dit boek is precies het soort boek waar ik van hou. Vroeger, tot ik een jaar of twintig was, hield ik bij welke talen er waren en hoe ze in een talenstamboom pasten. Zonder internet was het niet zo eenvoudig informatie te verzamelen als tegenwoordig. Tagalog vond ik toch wel de mooiste naam voor een taal.

Zelf waagde ik in de loop der jaren een serieuze poging om de volgende talen te leren (hoewel ik sommige kreeg opgedrongen): Nederlands, Engels, Frans, Duits, Slowaaks, Spaans, Italiaans, Zweeds en Japans. Verder nog Pascal, Algol-68, LISP, Fortran, C+ en Elan. Van deze talen vond ik Japans en LISP het mooist.

Ook de evolutie van de mens vond ik altijd erg interessant, en ik heb veel boeken over Lucy en  haar verwanten verslonden. Alles bij elkaar was ik de ideale lezer voor dit boek. En het boek bleek inderdaad ook redelijk ideaal voor mij te zijn. Toch was er ook wel wat aan te merken op het boek. Eens kijken…

Mooi

  • Draait om Babel
  • Maar niet religieus
  • Veel plaatjes
  • Over de verspreiding van talen over de wereld
  • Aan de hand van kleitabletten
  • en DNA
  • Persoonlijke benadering (eigen interesse, familiegeschiedenis)
  • Over taalwezen
  • Nog meer plaatjes
  • Over de evolutie van de mens
  • en de evolutie van talen (veel sneller dan je zou denken)
  • Een verklaring voor de Babylonische spraakverwarring!
  • Heel lekker leesbaar
  • Over het algemeen hartstikke interessant
Minder Mooi

  • Alle hoofdstuktitels zijn titels uit de bijbel
  • Grootvader komt wel veel aan bod
  • Familiegeschiedenis in Nederlands-Indië
  • Familiegeschiedenis in de Tweede Wereldoorlog
  • Alweer de grootvader
  • Af en toe een beetje langdradig

Oftewel: zeker de moeite waard als je meer wilt weten over de evolutie van talen en de evolutie van de mens. Het boek is vooral een persoonlijke benadering van de schrijver en daar moet je natuurlijk van houden. Heel leesbaar, ook. Ik heb met veel genoegen het boek telkens opgepakt om verder te lezen.


Dit boek heb ik: voor recensie van uitgeverij Atlas Contact

Aantal bladzijden: 352Ik Lees Nederlands!

Gepubliceerd in: 2014

Extra: Dit boek telt mee voor de Ik Lees Nederlands! uitdaging (24/35).

Boekrecensie: Vier plus één door Jojo Moyes

Vier plus één door Jojo MoyesVier plus één: Waar het over gaat

De uitgever zegt: ‘Jess is een alleenstaande moeder met twee banen. Haar dochter Tanzie is briljant in wiskunde en haar stiefzoon Nicky wordt genadeloos gepest. Maar Jess blijft opgewekt en knoopt de eindjes aan elkaar, zo goed en zo kwaad als het gaat. Als Tanzie mag meedoen aan een wiskundewedstrijd in Schotland weet Jess dat dit een unieke kans is, want als Tanzie wint kan ze naar een betere school gaan. Maar eenmaal op weg begeeft hun auto het al voor ze de stad uit zijn en lijkt ook deze kans verkeken. Tot Ed langsrijdt en hun een lift aanbiedt.’

Vier plus één: Wat ik ervan vond

Dit is zo’n lekkere feelgoodroman die heerlijk wegleest, en waar ook nog wel een beetje een boodschap in zit. Ik heb echt genoten van dit boek. Treinritje van twaalf minuten? Even verder lezen. Nog niet aan de beurt bij de dokter? Prima, ik lees nog even door. Zo’n boek dus.

Ik vond het heel herkenbaar – ik heb tenslotte jaren in England gewoond. Hoewel ik niet veel te maken heb gehad met mensen die echt heel weinig geld hebben, heb ik daar op de een of andere manier toch wel een beeld bij gekregen, tijdens die jaren in Engeland, en dit verhaal komt overeen met dat beeld.

Ik vond het heel slim gedaan hoe de personages overkomen op elkaar. Van Ed krijg je bijvoorbeeld een heel ander idee als hij door de ogen van Jess bekeken wordt dan wanneer het verhaal vanuit hem verteld wordt. Idem voor Jess. Dat bevalt me altijd prima, zo’n heel verschillend oordeel over iemand, afhankelijk van wie het oordeel velt.

Het verhaal is een reisverhaal, van Jess en haar gezinnetje, die met Ed in één auto (een hele dure, terwijl Jess’ dochter Tanzie nogal makkelijk misselijk wordt…) het hele eind naar Schotland reist. Dat geeft natuurlijk een heleboel strubbelingen en ongemakkelijke situaties. Ed is namelijk de nogal rijke werkgever van Jess. Zij heeft maar al te goed door dat hij al lang spijt heeft van zijn aanbod hen naar Schotland te rijden, terwijl zij dat ook helemaal niet ziet zitten en er zonder succes onderuit probeerde te komen. Dus daar zitten ze dan…

Natuurlijk is het best voorspelbaar hoe dit gaat aflopen, maar dat is juist leuk. Er worden zo veel obstakels in de weg gelegd voor een goed einde, dat ik best benieuwd was hoe de schrijfster zich dáár nu uit ging schrijven. Nou, dat lukte tenslotte toch. Het duurde wel heel lang, vond ik. Het had best iets eerder goed mogen komen. :-)


Mijn waardering: 5/5 (heel goed)

Dit boek heb ik: gekregen voor recensie van uitgeverij De Fontein

Aantal bladzijden: 400

Gepubliceerd in: 2014 (oorspronkelijke uitgave in het Engels, 2014, The One Plus One)

Vertaald door: Anna Livestro

Boekrecensie: Komt een vrouw bij de H@cker door Maria Genova

Komt een vrouw bij de h@cker door Maria GenovaKomt een vrouw bij de H@cker: Waar het over gaat

De uitgever zegt: ‘Iedereen klikt wel ‘s argeloos een linkje aan op een website. Steeds vaker heeft dit schokkende gevolgen. Opeens staan er honderden gestolen auto’s op je naam, wordt je bankpas geblokkeerd en bonzen deurwaarders op je deur. Tot overmaat van ramp houdt de politie je aan voor delicten die je niet gepleegd hebt.

Welkom in de wereld van de identiteitsfraude. Alleen al in Nederland en Vlaanderen zijn dagelijks vele honderden mensen het slachtoffer van deze vorm van criminaliteit. Hun aantal groeit razendsnel. Justitie staat met de handen in het haar.

In Komt een vrouw bij de h@cker toont Maria Genova aan dat je geen bijzondere talenten hoeft te hebben om alles over iemand te weten te komen, om leningen op zijn naam af te sluiten of om te zorgen dat de verkeerde persoon in de gevangenis belandt. Voor haar boek laat Maria Genova zich hacken. Met een onthutsend resultaat. Ook begeeft ze zich zelf op het schimmige hackerspad.

Na een schokkende, maar soms ook hilarische zoektocht op het randje van de privacy, kijk je met heel andere ogen naar je computer. Het boek eindigt met talloze tips van experts om identiteitsfraude te voorkomen.’

Komt een vrouw bij de H@cker: Wat ik ervan vond

Dit boek vertelt het verhaal van de schrijver die op zoek gaat naar een Hacker om te zien wat die zoal uit haar computer kan halen. Ondertussen beschrijft ze de verhalen van anderen die de dupe werden van identiteitsfraude.

Dat blijkt heel eenvoudig te kunnen: een kopietje van je paspoort is vaak al genoeg. En op iemands naam goederen bestellen kan natuurlijk iedereen. Voor je het weet krijg je een boete waar je niets vanaf weet of word je opgepakt voor je misdaden. En in je computer zitten ze binnen een handomdraai.

Gaat jou niet overkomen? Nou ja, lees toch maar even de tips achterin het boek, dan wordt die kans inderdaad wel kleiner.

Het is een interessant boek over dingen die je aangaan maar waarvan je denkt dat het wel mee zal vallen. Aan de andere kant word je er wel een beetje naar van, al die dingen die zomaar mis kunnen gaan. Kun je er maar beter niet over nadenken? Die neiging had ik wel een beetje.

Toch maar lezen en ervan leren!


Mijn waardering: 4/5 (goed)

Dit boek heb ik: geleend uit de bibliotheek

Aantal bladzijden: 240

Gepubliceerd in: 2014

Extra: Dit boek telt mee voor de Ik Lees Nederlands! uitdaging (23/35).

Boekrecensie: De jongen die zijn vader zocht door John Boyne

de jongen die zijn vader zocht door John BoyneDe jongen die zijn vader zocht: Waar het over gaat

De uitgever zegt: “Op de dag dat de Eerste Wereldoorlog begint, belooft de vader van Alfie Summerfield aan zijn zoon dat hij niet zal gaan meevechten – maar de volgende dag moet hij die belofte al breken. Hij gaat op een zeer speciale, geheime missie, en de hele oorlog lang heeft Alfie geen idee waar zijn vader zou kunnen zijn. Is hij inmiddels gesneuveld?

Na de oorlog werkt de nu negenjarige Alfie als schoenpoetser op King’s Cross Station. Dan leest hij onverwachts zijn familienaam op een vel papier dat toebehoort aan een legerarts. Zijn vader leeft nog, en ligt met een oorlogstrauma in een ziekenhuis ver weg. Alfie besluit dat het tijd wordt voor zijn eigen geheime missie: hij zal zijn vader in het ziekenhuis opzoeken en hem terugbrengen naar hun huis op Damley Road.”

De jongen die zijn vader zocht: Wat ik ervan vond

De Eerste Wereldoorlog vanuit het perspectief van een negenjarige jongen. Gelukkig weet hij niet veel van de loopgraven, maar wel van de gevolgen, als hij zijn vader en andere mannen met een oorlogstrauma opzoekt in het ziekenhuis.

Verhalen over de Eerste Wereldoorlog zijn, voor zover ik weet, ver in de minderheid bij die over de Tweede Wereldoorlog, en daarom extra interessant om eens wat over te lezen, van een afstandje: Engeland, waar niet gevochten werd, en het perspectief van een jongetje, die niet precies weet wat er gaande is.

We maken kennis met mensen in de straat waar Alfie woont. Toevallig wonen daar zowel een Tsjechische immigrant met zijn dochter, die afgevoerd worden als mogelijke spionnen, als een dienstweigeraar, die door veel mensen verguisd wordt. Zo maakt Alfie verschillende aspecten van de oorlog mee.

Hij is een lekker ondernemend jongetje. Zo gauw zijn moeder over geldzorgen begint, gaat Alfie werken als schoenpoetser en verdient zo wat geld voor in zijn moeders portemonnee. Verder spaart hij om zijn vader op te kunnen zoeken, met de trein. Toevallig heeft hij telkens genoeg geld als hij weer met de trein wil.

Ach, zo zijn er een paar dingen die net iets te soepeltjes lopen. Het is dan ook meer een kinderboek (12+) dan een boek voor volwassenen, ook al wordt het niet als zodanig aangemerkt. Het leest in ieder geval lekker makkelijk weg en het was zeker leuk om een paar uur met Alfie mee te kijken tijdens de Eerste Wereldoorlog.


Mijn waardering: 4/5 (goed)

Dit boek heb ik: gekregen tijdens een boekbloggersdag van Meulenhoff/De Boekerij

Aantal bladzijden: 240

Gepubliceerd in: 2014 (oorspronkelijke uitgave in het Engels, 2013, Stay Where You Are And Then Leave)

Vertaald door: Ton Heuvelmans

Boekrecensie: De wonderbaarlijke reis van de fakir die vastzat in een Ikea-kast door Romain Puértolas

De wonderbaarlijke reis van de fakir die vastzat in een Ikea-kast door Romain Puértolas

De wonderbaarlijke reis van de fakir die vastzat in een Ikea-kast: Waar het over gaat

De titel geeft al een beetje uitleg waar het boek over gaat: een fakir inderdaad, die in een Ikea-kast komt vast te zitten en een wonderbaarlijke reis maakt, gelukkig niet de hele tijd in die kast. De man komt speciaal uit India om een Ikea-spijkerbed te kopen in Parijs, de goedkoopste vliegbestemming vanaf zijn dichtstbijzijnde vliegveld. De reis is gefinancierd door zijn dorpelingen die begrepen hebben van de fakir dat het essentieel is dat hij zo’n spijkerbed aanschaft.

Wat de dorpelingen niet weten, is dat de fakir iedereen bedonderd waar zij bij staan. Zo lust hij bijvoorbeeld helemaal geen roestige spijkers en voor de levitatie heeft hij een trucje. Tijdens zijn reis komt hij erachter dat het veel leuker is om mensen te helpen dan ze te bedonderen. Behalve dat, verandert hij ook nog eens van beroep en van huwelijkse staat. Het is me het reisje wel!

De wonderbaarlijke reis van de fakir die vastzat in een Ikea-kast: Wat ik ervan vond

Een heerlijk boek voor als je a) op reis bent, b) op vakantie bent, c) even geen zware kost wil, d) in een dipje zit. Hoewel, wat dat laatste betreft, je moet het boek wel een beetje positief benaderen, anders bedenk je binnen de kortste keren wat een flauw boek het is. Dat is het namelijk wel een beetje. Zo worden de namen van buitenlanders keer op keer belachelijk gemaakt met ‘spreek uit:’ en dan een aantal woorden achter elkaar. Bijvoorbeeld onze held heet Ajatashatru (spreek uit: Wat zat je haar goed) en elke keer als Ajatashatru (spreek uit: Aja, tast maar toe) genoemd wordt, krijg je weer een nieuwe uitspraak. Dat is even leuk, maar gaat naar een paar keer toch wel vervelen.

Verder is er een groot geloofwaardigheidsprobleem: het verhaal is zo ongeloofwaardig, dat het er niet meer toe doet. Ik kan trouwens ongeloofwaardig wel aan, als het maar logisch en mogelijk is. En dat is het wel. Tenslotte is het mogelijk met een aantal Soedanezen bij de Engelse grens als illegaal van een vrachtwagen geplukt te worden, of de dag nadat je besloten hebt van beroep te veranderen, een contract aangeboden te krijgen.

Het is komisch geschreven. Niet op een manier dat ik regelmatig hardop moest grinniken (dat zou wegens het lezen in categorie a hierboven wat onhandig zijn) maar een inwendig gegrinnik ontlokte het wel. Het leest ook heel snel – ik zat na driekwart reis (dus: halverwege de terugreis) zonder boek. Nou ja, ik had natuurlijk nog mijn telefoontje met een Aldiko app, een Kindle app en een BookShout! app, maar nog zo’n leuk boek als deze kon ik daar niet op vinden.

Het verhaal doet beslist denken aan dat van De honderdjarige man die uit het raam klom en verdween, maar meer vanwege de ongeloofwaardige zaken die elkaar in snel tempo opvolgen, dan om wat er precies gebeurt. Hou je van het ene boek, lees dan zeker het andere. De wonderbaarlijke reis vind ik net iets leuker, omdat het niet zo lang doorgaat, het is precies lang genoeg om leuk te blijven.

 


Mijn waardering: 5/5 (heel goed)

Dit boek heb ik: geleend uit de bibliotheek

Aantal bladzijden: 254

Gepubliceerd in: 2014 (oorspronkelijke uitgave in het Frans, 2013, L’extraordinaire voyage du fakir qui était resté coincé dans une armoire Ikea)

Vertaald door: Lidewij van den Berg en Katrien Vandenberghe